tag:blogger.com,1999:blog-29459474556639014162012-01-26T12:56:43.539+07:00benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.comBlogger1801100tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-36678154756477271102012-01-26T12:42:00.004+07:002012-01-26T12:56:43.560+07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-IxjWOa5LnUs/TyDqf2ZFd3I/AAAAAAAAAUI/Ync5RnXk2Uw/s1600/DSC00591.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-IxjWOa5LnUs/TyDqf2ZFd3I/AAAAAAAAAUI/Ync5RnXk2Uw/s400/DSC00591.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701814961148622706" /></a><br /><div>Ders calisiyorum bugun library de...assignmentlar birikmis burdan ulkeme yol olmus....<div><br /></div><div>Sonra bir arkadasim cikip geldi elinde kucuk bir paket ile....</div><div><br /></div><div>Ders calisirken birisinden hediye almak Allah im ne buyuk bir mutluluk...Once elim ile yokladim paketi...Ve sanirim icinde cook hosuma gidecek birsey vardi....</div><div><br /></div><div>Mug benim icin onemlidir, deseni guzel olmalidir....porseleni kaliteli...gecen arkadasim Arzu nun evinde bir tane gormus ve ne kadar guzel oldugunu soylemistim ki , galiba bu ufak paketin icinde tam da boyle bir hediye vardi...</div><br class="Apple-interchange-newline"></div><div><br /></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/-g7lefaYl_FA/TyDqKe_16FI/AAAAAAAAAT8/rlFZ8Qfa9Kw/s1600/DSC00589.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-g7lefaYl_FA/TyDqKe_16FI/AAAAAAAAAT8/rlFZ8Qfa9Kw/s400/DSC00589.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701814594091477074" /></a><br /><div><br /></div><div>Evet yanilmamistim cok guzel bir mug almis bana Arzucum, ayni rengiden bulamasa da ayni deseninden almis....Nasil sevindim , nasil mutlu oldum anlatamam...</div><div><br /></div><div>Dogru soz dogru yer ve zamanda soylenmeli bilirim...ve bugun ogrendim ki birine hediye vermek icin de ozel bir gunden ziyade dogru zaman cook onemli...</div><div><br /></div><div>Ve ne guzel ki bana hediye vermek icin illa dogum gunumu beklemeyen sadece beni mutlu etmeyi planlayan bir arkadasim var....</div><div><br /></div><div>Eger sevdiginiz insanlardan hesapsiz, kitapsiz, kosulsuz sartsiz iyilikler guzellikler goruyorsaniz sizde seviliyorsunuz demektir....</div><div><br /></div><div>Ben bugun bunu gordum...sevdigim biri tarafindan bende seviliyorum...Iste budur yasamak...</div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-3667815475647727110?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-22970153904817161292012-01-23T11:29:00.003+07:002012-01-23T11:39:37.589+07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-_XpG0XqDiqE/TxzkewiTSwI/AAAAAAAAATw/8983oLom58U/s1600/images.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 259px; height: 194px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-_XpG0XqDiqE/TxzkewiTSwI/AAAAAAAAATw/8983oLom58U/s400/images.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700682445420186370" /></a><br />Bu siralar yasitlarim ile konustugumuz ve tesbit ettigimiz tek bir gercek var o da su ki "yaslaniyoruz"<div><br /></div><div>Gencken severdim deli gibi kitap okumayi...</div><div><br /></div><div>Gencken severdim blog a duzenli yazi yazmayi....</div><div><br /></div><div>Gencken tahammulsuzdum cekmezdim kimsenin nazini cazini...</div><div><br /></div><div>Gencken standartlarim vardi odun vermedigim....</div><div><br /></div><div>Gencken celalli idim ve de gozu pek hararetli tartismalardan cekinmezdim....</div><div><br /></div><div>Simdi yas aldim..... Okudugum kitaplar yormus beni bitmiyor artik bir cirpida hepsi...</div><div><br /></div><div>Simdi yas aldim...Bloga yazmak icin her giris yaptigimda kelimeler dolup tasmiyor zihnimde, birkacini biraraya getire bilene askolsun....</div><div><br /></div><div>Simdi yas aldim...Aman bosver diyorum, aldirma bu da gecer insanlarin beni sinir eden yonlerine...</div><div><br /></div><div>Simdi yas aldim...istediklerim olmayinca, olana da amenna demeyi ogrendim...onla mutlu olmaya calismayi da....</div><div><br /></div><div>Simdi uzagim o eski gunlerde kendimi atesli tartismalarin icinde bulmakta....dusuncelerimi kendime saklamayi ogrendim.....</div><div><br /></div><div>Yas aldim ve de yaslandim....Kabulu zor olsada bu bir gercek....Ve fark ettim ki omur sermayesi cabuk bitiyor.... Ne var elde avucta...Isyanlar, gunahlar..ahlar ..vahlardan baska.....</div><div><br /></div><div>Ama her yas guzel....giden yil geri gelmeyecekse, kiymetini bilmeli her yilin ve her anin....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-2297015390481716129?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-65326852820874841832011-09-26T03:55:00.005+07:002011-09-26T04:09:36.058+07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-Qp4mkeZwu3o/Tn-XnZHJNJI/AAAAAAAAATo/iTSPVtBbFQs/s1600/DSC07954.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Qp4mkeZwu3o/Tn-XnZHJNJI/AAAAAAAAATo/iTSPVtBbFQs/s400/DSC07954.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5656406360012174482" /></a> He doesn't seem unfair,does he?<br /><div><br /></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/-U7JikFhgtxs/Tn-WXBj7yCI/AAAAAAAAATg/xMRlPJI-hi8/s1600/DSC08036.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-U7JikFhgtxs/Tn-WXBj7yCI/AAAAAAAAATg/xMRlPJI-hi8/s400/DSC08036.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5656404979300943906" /></a><br /><div><br /></div><div>Gun boyu MFO mirildandim durdum...NY sokaklarinda... diyeerek...Gunun anlam ve onemine binaen...</div><div><br /></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/-p1s5_SLMYgY/Tn-V9XyBWQI/AAAAAAAAATY/4_0RT3OGU94/s1600/DSC07860.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-p1s5_SLMYgY/Tn-V9XyBWQI/AAAAAAAAATY/4_0RT3OGU94/s400/DSC07860.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5656404538589010178" /></a><div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" ><u>my close friends:)</u></span></div>Ny tam bir turist sehri..ve Istanbul hasretimi giderdi..Ocean i ve kalabalik populasyonu ile...<div>5th street zaten Nisantasinin XL versiyonu baska bir guzel...<br /><div><br /></div><div><br /></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/-sKL9iqy1kvE/Tn-VyEDxxdI/AAAAAAAAATQ/eJteCn7s8f4/s1600/DSC07818.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-sKL9iqy1kvE/Tn-VyEDxxdI/AAAAAAAAATQ/eJteCn7s8f4/s400/DSC07818.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5656404344316216786" /></a><div style="text-align: center;">NY PUBLIC LIBRAY</div><div style="text-align: left;">Yuru yuru nereye kadar bir yerlerde oturup dinlenmek lazimdi...Bu tarihi kutuphane guzel bir fon oldu dinlenmek icin...</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/-UW29t-tBY8g/Tn-VgZI1FfI/AAAAAAAAATI/TPEDUCnq2bU/s1600/DSC07934.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-UW29t-tBY8g/Tn-VgZI1FfI/AAAAAAAAATI/TPEDUCnq2bU/s400/DSC07934.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5656404040736904690" /></a> Elimde Starbucks coffee ile kapitalist duzenin bir parcasi gibi duruyorum hafiften degil mi:)</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-6532685282087484183?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-16046692702614703472011-09-26T03:46:00.003+07:002011-09-26T04:15:33.275+07:00Cok guldugum zaman bir an durur Busra napiyorsun bak aglarsin sonra derim..Birgun de yanilmadim...Eglen gul...ama dikat eder bir yerlerden cikar o fazla gulme..<div>Uzun zamandir NY a gitme planlarindaydim 2 saatlik mesafede bana tren ile ama olmadi bir turlu bu haftasonu ev arkadasimla yaptik bir kacamak...</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Ee Ny a gidipte bizimkilere haber vermemek olur mu, olmaz aradim ablami....Bir gariplik vardi sesinde...nasilsin dedim uykuluyum falan dedi..O an inandim bu cevaba ama teli kapatinca oglen 3 tu Turkiye de nasil uyku bu ya dedim ve NY varinca tekrar aradim abla noldu bisey mi oldu dedim yok ya diyip sabah ki modda degilde gayet normal sekilde sorular sorup bekledigim performansi gosterince bu sefer inandim iyi olduguna(!)</div><div><br /></div><div><br /></div><div> Times square da annemleri aramaya karar verdim ama Sefa onlar bir yere gittiler diyince yeniden suphelendim...Aklima bir komplo teorisi geldi ama "dur Busra, vesvese yapma " dedim...</div><div>Ve turist turist gunu gecirmeye devaam ettim meger aslinda fransiz misim olaylara haberim yok...</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Cok guzel bir gunun sonunda gece 1 de vardik eve sahane bir tren yolculugu..kulagimda muzik falan..sabah kalkmis face e foto yukluyorum hala fransizlik devam ediyor sonra skype ile eve bir baglandim ve isin asli cikti ortaya...</div><div>Ablam apandist ameliyati olmus ben aradigimda uykusuzum dediginde gece hastanelik oldugundan uykusuzmus yoksa bana dedigi gibi haftanin yorgunlugu degilmis...ikinci aradigimda da ameliyati beklerken konusmus...</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Aslinda ben NY a oyalanmasaydim bu durumu daha kolay idrak ederdim ama Rabbimin hikmeti iste ben NY ta oyalandim, onlar neler yasarken...kac haftadir planladik gidemedik bu hafta nasip olmustu...Demek ki benim bu hafta gidip endise ve uzuntuden uzak tutulmam Allah in bir ikramiydi...</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Neymis efendim...Hayat bir duzen ve intizam icinde isler..Bize dusen sadece bu intizami farkedip, Subhanallah demek...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-1604669270261470347?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-37442060257491807732011-09-22T23:24:00.003+07:002011-09-23T02:30:18.898+07:00Iste yeniden blogdayim...Ne kadar uzun sure olmus ben yazmayali..Bir actim yorumlar gelmis, onlari bile yayinlamamisim...<div>En son yazimi ben Davis'te iken yazmisim...sesimin gittigi gunlerde..Simdi ise america'nin dogu yakasi Connecticut'tan yazarim bu satirlari...</div><div>Yeni bir hayat alistim alismadim derken bir ay olmus geleli...</div><div>Simdi burdada mizmizlaniyorum " Ah Davis, vah Davis" diye Allahu alem Turkiye ye donunce de Dogusu Batisi Kuzeyi Guneyi farketmez de America olsun diye mizmizlanirim...biliyorum ben kendimi...</div><div> Neyse efendim...yeni gelismeler olacak blogumda..nasil olsa yakin arkadaslarima special bir blogum var diye photolar falan da yayinlamayi dusunuyorum....</div><div>Umarim midterm final exam , assignment diyip sekteye ugramaz yine blog....</div><div>Yeniden herkese merheba.. Biliyorum cok ozlemistiniz beni..Iste I came back:)</div><div><br /></div><div>Not: Bugun twitter da Ahmet Hakan noktalama isaretleri ile alakali seyler yazmis...Dedim ben boyle birseyi bloga yillar once yazmistim:) Ahmet Hakan dan kac adim ondeysem artik:) Neyse o an hatirladim I have a nice blogg:)</div><div>And Here I am:)</div><div>See u soon Insallah </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-3744206025749180773?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-56706743094406519012011-02-01T14:25:00.001+07:002011-02-01T14:26:55.106+07:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 19px; "><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; line-height: 24px; ">I lost my voice last week . I have never lost it before like this:) But now, I am feeling better than last week. So I would like to mention what happened during my illness.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; line-height: 24px; ">Firstly, Tuesday midnight, I finished to study and try to fall asleep but I had a problem. Suddenly, I got a temperature, so I could not sleep for a while because of high body temperature. I thought that If I fall asleep, it will be fine. But it did not. Because when I was sleeping, I had a lot of nightmare. Therefore, I got up periodically.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; line-height: 24px; ">In the morning, I started to put on clothes with sleepless eyes. And I realized that I could not speak. I had a panic. I did afraid of not speaking again. And I called my sister,who is a doctor , as soon as I arrived to Extension and told her ” I cannot speak, I lost my voice, what should I do? Will I able to speak again?” . She listened me patiently and tried to hear what I was telling her. Because she did not hear me clearly.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; line-height: 24px; ">After me, she started giving me some advice. “You should take some medicine which I gave you before you go there” and “You should consume hot beverages like mint&amp;lemon tea” and “finally please don’t speak.”</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; line-height: 24px; ">From Wednesday to Friday, I suffered from cough and silentness:). And Friday morning, I could not stand to pains anymore, so I decided to go doctor. I figured out we could go student health&amp;care if we are sick. Therefore, I should have called there and made an appointment. But How could I talk on the phone?</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; line-height: 24px; ">I wanted my friend to help me. She called student health&amp;care for me and asked them what documents were necessary to go there. They said: “student ID number is enough for all process” I would be happy because I did not want to struggle with some procedures.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; line-height: 24px; ">I went to student health&amp;care with my another friend who picked me up on campus. When I left the doctor, we went to RITE&amp;AID to buy medicine.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; line-height: 24px; ">I was lucky because fridays I have free time from 12 to 2.30 p.m so I could do what necessary was. After I completed all medical requirements, I came back to the Extension because I had writing class.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; line-height: 24px; ">Finally, I ended whole week and went to home peacefully, because I did not miss some classes because of my illness. And during weekend I had a rest time, so felt better. Sunday morning my voice has returned.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; line-height: 24px; ">I would like to touch on important point, Health is the most important thing in our life. If you are sick, you do not have enjoy anything. Be health, Be happy:)</p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-5670674309440651901?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-27491854040397904712011-01-10T12:05:00.003+07:002011-01-10T13:22:34.571+07:00<div> <img src="http://oklahomacheapairporttaxi.com/yahoo_site_admin/assets/images/6a00e553c049b5883400e554722a0a8833-800wi.326202336_std.jpg" /> </div><div><br /></div>Today, We decided to go to shopping with my home mates. And first of all,<div>we got on the O Line bus in front of the our homes and we arrived SILO where bus loading and I asked to bus-driver "How can we go SAFEWAY' she answered me:</div><div><br /></div><div>You should get on the W Line bus and then I and my friends got off the O Bus and Got on the W Bus. We were lucky because we didn't wait for long time the bus and we arrived to SAFEWAY and started shopping. </div><div><br /></div><div>Safeway is expensive market I've ever seen:) So we had to be careful for price:) before put the product in the shopping car.</div><div><br /></div><div>In America, we can't buy everything we've seen. Because we have to examine whether containe lard oil. We can't buy also bread without checking ingredients. Finally, we did shopping and got out of Safeway...We came upon with a bad situation. Because last bus went through in front of the Safeway...And we helplessly stay in the bus stop.</div><div><br /></div><div>We didn't know what we should do? and another question is how we can come back to home.</div><div>And I remember that I saved a taxi number on my phone and we called taxi stand and we started to wait a taxi in front of the RITE AID. And taxi came and picked us up to our home immediately...Because we were cold:) Taxi driver saw us while we're trembling:) And he said "Outside is cold" and I said: Yes, I don't feel my fingers because of cold wheather"</div><div><br /></div><div>End of the shopping, we arrived home as an hungry...and all of us said: Home home sweet home...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-2749185404039790471?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-85779266167556414062010-12-12T14:01:00.004+07:002010-12-12T14:43:08.822+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TQR8TKc6FJI/AAAAAAAAAS0/cKMFhSs93l8/s1600/exam.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 281px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TQR8TKc6FJI/AAAAAAAAAS0/cKMFhSs93l8/s400/exam.gif" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5549697309492253842" /></a><br />Today, i got up very early because i had to take Toefl exam. I had a breakfast so quickly and got on the car with my friends for going to Sacramento which is capital city in California. But before I left home my dear sister call me and told me good luck. <div><br /></div><div>When I arrived Fair Oaks exam center Iwas so excited. My hands were trembling...And I started to take an exam, so I can opportunity to meet with TOEFL....It was diffucult, but I don't think I can not pass the Toefl. I hope that I will got enough high score as much as I can. I figured out that I should memorize so many words for reading part and i have to do listening practice because in the listening part lecturer spoke very fastly I understood but not clearly...After Toefl exam I got my bag and jacket from locker because before we went to exam hall I locked all of things which belong me such as my watch, bag, jacket etc. Later, I talked my sister again because she wondered my exam and i talked with her long time and after my friends went out , we came back home.</div><div><br /></div><div>Finally, I decided that I should study very hard. Because I would like to get score as possible as I can InsALLAH. And my friend who is erhan told me on Facebook that "you will handle everything as much as you can" and this sentence made me so happy....</div><div><br /></div><div>T-O-E-F-L IS DIFFICULT BUT NOT IMPOSIBLE </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-8577926616755641406?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-32529961280508648922010-10-17T15:10:00.005+07:002010-10-17T15:42:47.474+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TLq1o9YX57I/AAAAAAAAASs/DN0ZwdcUFK0/s1600/20092010282.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TLq1o9YX57I/AAAAAAAAASs/DN0ZwdcUFK0/s400/20092010282.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5528931207826892722" /></a><br />hi my blog...<div>i have made a decision that i'll write daily events in English...i may write wrong or true.it is not important for me i just write...</div><div><br /></div><div>today for us,yesterday for you i had amazing event.i had bought a bike and today i went to uc davis, when i rode my bike on the bike path, i came to narrow street.i couldn't ride bike on the road and i got out to the sidewalk,but i saw a caution that ''no bike,no scateboard".however i got out it while i came down the sidewalk a policeman came to near the me."dont ride a bike sidewalk"said he to me.</div><div><br /></div><div>i said that i didnt know sorry, but how could i go uc extension because street was narrow.</div><div><br /></div><div>"you should ride right path like cars,be careful"said policeman to me...</div><div><br /></div><div>i said that thank you..and i went on riding...</div><div><br /></div><div>i arrived campus of uc and parked it.monday i'm going to campus by bus and after that i'll ride my bike...</div><div><br /></div><div>that's all for today....i will write new my adventure in davis....follow me:)</div><div><br /></div><div>NOTE:This photo is memorial union where social place in uc davis for student there are bookstore,bank,cafeteria and so on... in there</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-3252996128050864892?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-68472859123233833362010-10-10T12:29:00.004+07:002010-10-10T12:40:49.321+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TLFPS_1cQ2I/AAAAAAAAASk/UTyrZ1V5FYk/s1600/01102010308.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TLFPS_1cQ2I/AAAAAAAAASk/UTyrZ1V5FYk/s400/01102010308.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526285405552132962" /></a>Selam olsun davis'ten bloga...<div><br /></div><div>O kadar uzun sure olmus ki yazmayali bir an sifresini bile unutabilirmisim...</div><div><br /></div><div>Bir yazi vize pasaport banka v.s kosturmasiyla atlattim ve simdi california davisteyim....</div><div><br /></div><div>TOEFL ve Gre sinavlarina hazirlanma cabasindayim....</div><div><br /></div><div>Ufak sessiz sedasiz bir kasaba sehire alismaya calisiyorum cok sukur alistim da gibi...</div><div><br /></div><div>teknoloji olunca ailem ile de goruntulu konusunca hic okyanus otesinde gibi hissetmiyorum.</div><div><br /></div><div>Sanki izmitteyim ailem istanbul da....</div><div><br /></div><div>Yeniden oldum ogrenci...sirt cantasi , kitap, kalem, dosya.....</div><div><br /></div><div>Bu arada ailemden uzak yasama da ilk tecrubem oldugu icin biraz acemiyim...</div><div><br /></div><div>Hayatta ciddi yemek pisirmemis bir insandim...</div><div><br /></div><div>Ama ayse sultan in kizi olunca ister istemez ogrendigimi buraya gelince fark ettim.</div><div><br /></div><div>Ilk mercimek corbami, ilk turlumu pisirmek buraya kismetmis...</div><div><br /></div><div>Ben demiyorum ev arkadaslarim diyor hepsi cook guzel olmus.daha corba ve pilavlardan bahsetmiyorum....</div><div><br /></div><div>Resmen icimde ki yemek pisirme cevheri Allahin izniyle disa vurdu...universite de bitirse,master ,doktora,post-doc ta yapsan galiba bayan olunca kacis yok yemek isinden...</div><div><br /></div><div>Davis te bir bisikletim var artik...kirmizi ferrari'm diyorum...ozlemisim bisiklet surmeyi.burasi bisiklet sehri sehrin logosu bile bisiklet....</div><div><br /></div><div>neyse..siftahi yapmis olduk usa den..devami gelir insallah....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-6847285912323383336?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-8133384395498538212010-09-16T04:19:00.003+07:002010-09-16T04:42:03.051+07:00Bugün gözdecigimden Büşra blogu boşlamişsin ikazı aldım.ama gerekçem çok makuldu....koşturuyorum gözdecim dedim...gideceğim bu hafta bile okula gidip referans mektuplarini denkleştirdim....<div><br /></div><div><br /></div><div>Ve bugün....öss ye hazirlik dershaneden taniştiğim ve sonrasinda dostum diyeceğim ender insanlar arasina giren hilal ile güllüoğlunda kahvaltı yaptık....doya doya sohbet ettik...ve ayrılık vakti geldi...</div><div><br /></div><div>Ben kesin karar almış ve Allah ım ayrılık ve vedalaşma anlarında bana metanet ver diye dua etmiştim.hilal ile ayrılırken sıkı sıkı tekrar tekrar sarıldık...hilalciğim ağlarken ben ise inşallah geri dönmek ve kaldığımız yerden devam etmek nasip olur diye ikimizi teskin ettik.</div><div><br /></div><div>Akabinde ben fatih e geçtim.fevzipaşada işlerimi hallettikten sonra ablam ile görüşüp eve mi gitsem burda mı yemek yesem diye danışınca; ablam:</div><div>"Gir bir lokantaya ve kendine güzel bir yemek söyle" dedi.daha bulamazsın demeyi de ihmal etmedi...</div><div><br /></div><div>Ben de uydum ablama ve restoranta gidip ali nazik imi:)sipariş ettim...</div><div><br /></div><div>Tam yemeğim bitmiş kalkmaya hazırlanırken dayım aradı...benim dayıma olan muhabbetim , saygım ve sevgim bu konuşma sonrasında daha da bir anlam kazandı.benim için çok hoş bir konuşma oldu...</div><div><br /></div><div>Tam telefonu kapatmıştım ki; gözde aradı:) gözde'nin o şen şakrak sesini duyunca telefonda mutlu oldum.sanki karşımdaymışcasına yüzü belirdi gözümün önüne....</div><div><br /></div><div>Napıyorsun diyince bir başıma yemek yiyorum dedim...Halbuki biz ne yemekler yedik stajda gözdeyle...son gün benim yemek kartım dolduğunda gözde "bendensin" demeyi de ihmal etmemişti....</div><div><br /></div><div>Gözde öyleydi ama...bende arkadaşlığı değerli ve önemlidir...bugün beni arayarak kendisine olan duygularımda beni yanıltmadı....</div><div><br /></div><div>Neyse ki gözde ile konuşurken de ağlamadan kapatmayı başarmıştım....</div><div><br /></div><div>Ama kaçarı yoktu....bugün ablamın doğum günüydü....gün boyunca dolan ben bugün bu saatlerde bu yazıları yazarken kızarık burnumu ve yaşlı gözlerimi siliyorum...</div><div><br /></div><div>Allah'ım cuma 11.20 de metanetimi arttır.ayriliği kolay eyle...</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-813338439549853821?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-83745810788063478852010-09-14T02:41:00.003+07:002010-09-14T02:47:57.052+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TI5_5qqOlFI/AAAAAAAAASc/d84YOQCnEkc/s1600/images+(1).jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 232px; height: 218px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TI5_5qqOlFI/AAAAAAAAASc/d84YOQCnEkc/s400/images+(1).jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5516487222256112722" /></a><br />Dil okulu tarihleri aciklandiginda daha ne kadar cok vardi eylul ayina...<div><br /></div><div>Tüm okulların başlangıç tarihini incelemiş ramazanda evde olmak, bayramı vatanımda geçirmek ve referandumda MUTLAKA oy kullanmak için eylulde başlayacak kursu tercih etmiş ve ona da yerleştirilmiştim.</div><div><br /></div><div>Ardından pasaport, vize koşturmacası derken biletler alındı...valizler hazırlandı...son hazırlıklar sürüyor...</div><div><br /></div><div>Ben daha geçtim Türkiye'yi İstanbul'u bile tam hakkıyla gezip bitirmemişken:) şimdi nasip olursa abd california ya gidiyorum....</div><div><br /></div><div>Cuma yaklaşıyor..heyecan artıyor....ayrılık anında Allah bana ve aileme metanet verir inşallah.dualarım bu yönde....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-8374581078806347885?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-40377656895265252682010-08-27T03:04:00.003+07:002010-08-27T03:38:04.443+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/THbQdFdWLTI/AAAAAAAAASU/gQATgxeneMM/s1600/indir.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 88px; height: 92px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/THbQdFdWLTI/AAAAAAAAASU/gQATgxeneMM/s400/indir.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5509820392234429746" /></a><br />Mektup vardı...mektubu dağıtan postacı...yolu gözlenen postacı...<div><br /></div><div>Çocukluğumda ben malatya'da kuzen merve istanbul'da olduğundan ortaokul yıllarına tekabül eden dönemlerde mektuplaşırdık...</div><div><br /></div><div>Sabırsızlıkla beklerdik mektubu...bir müddet açmazdım zarfını.merak duygum pik yapsın isterdim....</div><div><br /></div><div>Sonra acar sindire sindire okurdum mektubu...</div><div><br /></div><div>Ama artık devir değişti...bu hafta dakika başı mail kutusunu kontrol etmiş, ve gelen mailleri anında yakalayıp okumuş biri olarak bazı tespitlerde bulunacağım:</div><div><br /></div><div>Üzgünüm ama mektup bu devirde özellikle hız çağında cidden yavaş bir iletişim aracı.belki arkadaşlar arası v.s hala tüm sıcaklığını önemini koruyordur ama benim gibi evrak takibi yapan insanlar için mail çağın iletişim aracı....</div><div><br /></div><div>Ama mektupla ortak özellikleri yok mu?olmaz olur mu?maillerime bakarken gelen kutusunda siyah kalın punto ile beklediğim mailin geldiğini görmek nasıl bir zevk anlatamam...</div><div><br /></div><div>Bugün mesela ankaradan mail bekliyorum.sabah 10da geçtim mailin başına beklemeye başladım...öğleden sonra yine bir ümit açtım ki maili ankaradan gelmiş mail....anlatılmaz yaşanır...okumaya kıyamadım ki üzerine tıklıyayım o derece:)</div><div><br /></div><div>Neyse maili okuyup yaptım gereğini ve yine girdim başka bir bekleyiş sürecine...</div><div><br /></div><div>Velhasıl gitti mektup geldi mail...hız çağımızın hızlı iletişim aracı mail....onu da mektup kadar seviyorum ben...nostaljik takılmanın alemi yok.bugün mailin yaptığını birkaç mektup biraraya gelse yapamaz çünkü:)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-4037765689526525268?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-53229313341980701112010-08-14T21:22:00.002+07:002010-08-14T21:37:08.483+07:00Ben öss ye hazırlanırken ablam güzel bir bahar ayı vize yada final çalışırken onu kızdırmak için<div><br /></div><div>"insan istanbul'da üniversite okusun , mevsimlerden de bahar olsun ama evde ders çalışsın" bu nasıl iş diyerek kızdırırdım.amacim üniversiteyi kazanmışsın daha niye bu kadar uğraş,istanbul u gez toz mesajı vermekti.ablam da sen konuş bakalım üniversite kazanınca görürüm seni derdi.</div><div><br /></div><div>Sonra o yıl bende kazandım üniversiteyi..benim zamanımda istanbul üniversitesinin finalleri haziran sonu başlar temmuz başı gibi biterdi.birgün ben sıcak bir haziran gününde evde ders çalışırken ablam geldi başıma ve başladı yüksek sesle konuşmaya:</div><div><br /></div><div>"İnsan istanbul'da üniversite okusun.... aylardan da haziran olsun evde ders çalışsın" :)</div><div><br /></div><div>böylece daha birkaç yıl geçmeden konuşmuş olduğum büyük lafi ablam itinayla bana yedirmiş oldu:)</div><div><br /></div><div>Hatta sonra benim bu cümlem slogan oldu..4 yıl boyunca ablam bu cümlemi ısıtıp ısıtıp hatırlattı bana:)</div><div><br /></div><div>Velhasıl benim hayatımdaki büyük konuşmuşluklarım ve de başıma gelişleri saymakla bitmez.</div><div><br /></div><div>Bugün en fenasını daha yaşamış oldum.</div><div><br /></div><div>Benim anti-face tarafında olduğumu bilmeyen yoktur çevremde...fakat california'ya gitmeden bir face hesabı açmak şart oldu.gerçekten şart olduğu için açtım.zira oraya gitmeden birçok insanla temasa geçmek soru sormak gerekiyor ve bu da ancak face hesabıyla yapılıyor.</div><div><br /></div><div>Hatta nasip olursa gideceğim üniversitenin bile face hesabı var,tüm bunları takip etmek için şart oldu azizim:)</div><div><br /></div><div>Bu bahaneler benim face üzerine ettiğim o kadar lafı unutturur mu bilemiyorum ama ablam ve kuzen merve ye ciddi malzeme olacağı aşikar...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-5322931334198070111?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-65630611232771729192010-08-10T04:03:00.004+07:002010-08-14T21:22:38.477+07:00Ne büyük bir nimet, bu yılda inşallah ramazan ayina sağlık ve sıhhat ile eriştik kavuştuk.<div><br /></div><div>Allah hakkıyla idrak edip bayrama da erişen kullarından eder inşallah. </div><div><br /></div><div>Her yıl bir önceki yıla göre ramazan ayını daha verimli yaşama şuurunda olmayı nasip etsin Allah bizlere...</div><div><br /></div><div>Bu yıl biraz sıcak geçse de ramazan biraz uzun olsa da günler...aşikar olan bir şey var ki nefse ağır gelen kişinin hakkında hayırlıdır...</div><div><br /></div><div>Ramazanın ilk günü dinlediğim bir sohbette işittim şu sözü " oruç sabrın, sabır imanın yarısıdır"</div><div><br /></div><div>Oruç sadece ağza mahsus bir ibadet, yeme-içmeye ara vermek değildir...</div><div><br /></div><div>Oruç dile de gelir boş konuşmayarak...</div><div><br /></div><div>Oruç göze de gelir harama bakmayarak...</div><div><br /></div><div>Oruç kulağa da gelir malayani ses işitmeyerek...</div><div><br /></div><div>Oruç gönle de gelir kötü duyguları kini nefreti kalpten atarak...</div><div><br /></div><div>Velhasıl orucu tutmayız aslında oruç bizi tutar fenalıklardan kötülüklerden...</div><div><br /></div><div>Ve bitirirken...</div><div><br /></div><div>Dünyası ramazan olanın, ahireti bayram olur demeli...ramazanın hakkını verebilme telaşına düşmeli...</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 15px; font-size:small;"><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-6563061123277172919?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-7567773198081946392010-08-07T05:11:00.003+07:002010-08-07T05:28:04.698+07:00Bu haftaiçi bitmeden, beklediğim posta-pasaportum- ulaşır diye ümit etmiştim ama ulaşmadı.<div><br /></div><div>Hafta boyu ya kargo gelirse diye marmara daki kursa da gitmedim.hoş bu sıcakta gitmemek için bu bahane oldu o ayrı....</div><div><br /></div><div>Pazartesi arkadaşım tuzla emniyetten ben ise bahçelievler emniyetten başvurduk pasoporta.N.Ş.A'da :) salı günü elimde olması gerekiyordu ki arkadaşım salı günü aldı pasaportunu.çarşamba gelir dedim ses yok perşembe dedim ses yok...cuma ankara'yı aradım orada basılıyor pasaportlar diye..telefondaki memur "henüz onaylanmamış işleminiz nasıl basalım?siz bahçelievler ile görüşün " tavsiyesinde bulundu....</div><div><br /></div><div>Evet soluğu bahçelievler de aldım tekrar...gecikmesinin vardır bir hikmeti şüphesiz...beni üzen şey ve bugün zaman zaman gözlerimi dolduran ve de ağlamama sebep olan şey, insanların görevlerindeki liyakatsizlikleri.</div><div><br /></div><div>Bahçelievler deki memura derdimi anlatıyorum "bakın pasaportum yok vizeye başvuramıyorum okul açılacak, ders başlayacak" diyorum...</div><div><br /></div><div>Ama memur benim heyecanımı taşımıyor malesef...yoğunuz onaylanmamış dedi...adımı aldı yazdı bir kağıda komiser gelince size öncelik verelim dedi...</div><div><br /></div><div>Komiser nerde?bugün cuma , bu nasıl yoğunluk ki onaylayamıyo evrakları?</div><div><br /></div><div>diye soramadım bile; peki dedim ve çıktım....</div><div><br /></div><div>Dediğim gibi vardır bir hikmeti..ama devlet memurlarını biraz daha ciddiyetle iş yapması gerekmez mi?yoğun olabilirsiniz, ama oraya gelen vatandaşında kendince aciliyeti vardır...</div><div><br /></div><div>Eve geldim ve anneme " birgün yetki sahibi iş gören bir makama gelirsem, herkesin işini kendi işim hassasiyetinde yapacağım inşallah" diye söz veriyorum dedim:)</div><div><br /></div><div>Yani eğer ihmalden , rahatlıktan işler aksıyorsa bu memlekette, herkes aldığı maaşın sorgulamasını yapsın vicdanında...hak ediyor muyum diye?</div><div><br /></div><div>Belki yazımın çok bir orjinalitesi yok.mekan:türkiye.. olay devlet dairesinde geçiyor..buna alışkın olmak lazım denebilir.</div><div><br /></div><div>Ama bu yaşa kadar hep bu sıkıntılarla büyüklerim cebelleştiğinden ben hep serzenişleri duyardım artık bende yaşadım.ama yıl oldu 2010...artık 1980 lerdeki meur rahatlığıyla iş yapılmamalı...herkesin işi kendince ehemmiyetli ve türkiye nüfusu arttı seri iş yapmak lazım.</div><div><br /></div><div>Umarım ben bu zihniyette bir çalışan olmam...ve zamanla bizde de herşey rayına oturur...</div><div><br /></div><div>Zira hayatın bu gerçekleri ile yüzleşince; Biz kim AB kim dememek içten bile değil...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-756777319808194639?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-16132377381913638502010-08-05T05:20:00.002+07:002010-08-05T05:31:56.181+07:00Ne kadar sabırsız insanoğlu...istediği hemen olsun, beklediği hemen gelsin istiyor....<div><br /></div><div>Çok önemli bir evrak bekliyorum şu günlerde...saat 5 e kadar çalan her zile ben koşuyor , gelen kargo olmayınca sukut halinde geri dönüyorum...</div><div><br /></div><div>Akşam 5 ten sonra günü bitmiş sayıyorum ve hemen uyuyup yeni güne başlamak istiyorum....bir umut diyip beklediğime kavuşmak istiyorum...</div><div><br /></div><div>Sonra kızıyorum kendime...sen dertlendikçe , gecikmesine üzülünce hallolacak mı herşey diyorum....daha çok elem , daha çok hüsran...</div><div><br /></div><div>Allah'a emanet dedim teskin ettim bugün kendimi....çok şükür inancım tam ki Allah abes iş yapmaz...</div><div><br /></div><div>Bekleme modundayım...bir günü daha bitirdim..uyumak istiyorum...ve de yeni bir güne umutla uyanmak....</div><div><br /></div><div>Sen plan program yapma insanoğlu...</div><div><br /></div><div>Zaten hayat, sen plan yaparken başına gelenlerin bütünü değil mi?</div><div><br /></div><div>Gelince beklenen kargo...müjdelerim bloga da, paylaşırım sevincimi...</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-1613237738191363850?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-43366509854489784612010-07-31T19:40:00.004+07:002010-07-31T20:49:47.887+07:00Dün arkadaşlarla buluşmak üzere sultan ahmetteydim...buluşma yerine en erken gelen ben olunca ortalarda gezinmek yerine firuz ağa camiinin bahçesinde ki banklarda bekledim arkadaşlarımı...<div><br /></div><div>Ramazanda da gelirmiyim bir kez daha yoksa gitmeden veda mı oldu bu gelişim bilemem artık orasını..divan yolunda yürüdük arkadaşlarla ve türk ocağında soluklandık...</div><div><br /></div><div>Arkadaşlarla ayrıldıktan sonra alışveriş krizine girmiş iki bayan olarak ablam ve ben kendimizi alışverişte bulduk...</div><div><br /></div><div>Gitmeden yaptığım bir şeyde sevdiklerimle ortak bir şeyler almak.tatilde ablamla ikimizde olacak ve hatıra kalacak "yaprak" modelli yüzük aldık...</div><div><br /></div><div>Sefayla bileklik yaptırdık kendimize...</div><div><br /></div><div>Ve aklımda "istanbul" temalı bir t-shirt almak vardı...</div><div><br /></div><div>İstanbul hatırası olarak...</div><div><br /></div><div>Ve dun alışverişimizde yine ablamla aldık 2mize böyle bir t-shirt.</div><div><br /></div><div>Üzerinde yaldızlı harflerle istanbul'un ilçeleri mevcut olmasının yanı sıra istanbul'un spesifik yerlerinin resimleri mevcut...</div><div><br /></div><div>Galata..beyoğlu..bosphorus:)</div><div><br /></div><div>Artık nasip olur da gidersem..t-shirt ümü giydikçe ağlarım artık...</div><div><br /></div><div>Bu arada içine girince anlıyor insan gitmek o kadar da kolay değilmiş...henuz hasret kısmını kafama takacağım mertebeye erişemedim.vize ve pasaport safhasındayım...çok zorlu ve stresli..bakalım hayırlısı..üstesinden gelebilirm inşallah...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-4336650985448978461?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-37282172049474834122010-07-29T15:20:00.004+07:002010-07-29T15:48:51.950+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TFE-kNy_GfI/AAAAAAAAASE/MGPyvBgc4H4/s1600/images.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 273px; height: 185px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TFE-kNy_GfI/AAAAAAAAASE/MGPyvBgc4H4/s320/images.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5499245411895810546" /></a><br />Geçen yıl yine körfez deydim tatilde.kısaca körfezi anlatmam gerekirse bayan havuzu ayrı olan denizdede bayanların yeri ayrı olan güzel bir tatil mekanı.<div><br /></div><div>Bu girizgahtan sonra benim duba yolculuğumu anlatmaya başlayabilirim.annem geçen yıl denizde boy olan yerden dubaya "bakıp bu yıl gidemedim ama seneye dubaya çıkacağım" demişti.</div><div><br /></div><div>Benim yaşına binaen olgun cümleler kuran kardeşim anne bırak dubayı bakalım "seneye çıkabilecekmiyiz" gibi felsefik bir cümle etmişti ve takdirimi toplamıştı kendisi:)</div><div><br /></div><div>Çok şükür bu seneye de eriştik ve yine körfezdeydik.annemle denizde yine boyu aşan mesafeye geldiğimizi gösteren boncuklu şeritlere kadar yüzdük.ve sonrasında annem ben gideceğim dubaya dedi.ben ."sen gidersen gelirim peşinden " dedim onu vazgeçirmek için ama annem "sakın " uyarısını yapıp boncuklardan öteye yüzmeye başladı.bende zaten heyecanlı ve panik bir insan olarak başladım telaşla dua etmeye.</div><div><br /></div><div>Dubaya giden o mesafe annem her kulaç attığında uzuyordu sanki.ve sonrasında annem vardı dubaya ve tırmandı merdiveni ve zafer kazanmış konutan edasıyla uzandı dubaya.ve başladı bana işaret yapmaya... sende gel...</div><div><br /></div><div>Ben hayata balıklamasına atlayan, risk alan bir insan olmasam da annem takip ediyor birşey olursa şayet can kurtarana yada denizde birilerine haber verir kurtarırlar inşallah:) diyerek attım kendimi suya....</div><div><br /></div><div>Allahım...aslında panikleyecek birşey yok.normalde yere ayak değen yerde nasıl yüzülüyorsa burda da öyle yüzülecek...ama ben biliyorum ya; az sonra yorulsam ve ayaklarımı yere basmak istesem böyle birşeyin imkanı yok korka korka attım kulaçlarımı...</div><div><br /></div><div>Bir yandan da annemle göz temasımı kesmiyor ondan cesaret alıyor, bir yandan da Allah'ım kazasız belasız çıkayım şu dubaya diye dua ediyor,</div><div>bir yandan da gözümün önünden geçen boğulma sahnelerimi izliyorum...</div><div><br /></div><div>Neyse ki nefes nefese vardım dubaya annemin elini uzatmasıyla çıktım dubaya....</div><div><br /></div><div>Dinlendik bir güzel dubada..sahili, kıyıyı bir de dubadan izledik...hep dubaya çıkanlara imrenirdik şimdi biz dubadaydık ya tadını çıkardık oranın...</div><div><br /></div><div>Amma velakin bir de dönüşü vardı bu işin....</div><div><br /></div><div>Anne sen önden dedim...annem yine tüm cengaverliği ile önden gitti...annem güvenli bölgeye geçince ardından bende tekrar suda buldum kendimi...fakat dönüş yolunda bir süpriz bekliyordu beni.dubaya giderken dalgayı arkama aldığımdan sorun yokmuş ama geri dönerken dalgaya karşı yüzünce suratıma dalgalar çarptı ve burnumdam genzime tuzlu sular kaçtı...</div><div><br /></div><div>Geniz yanmaya başlayınca tuzdan denge kalmıyor bende..ama dayan büşra, birkaç kulaç kaldı diye yüzerken baktım ki yakın mesafemde bir genç bayan..bana devam et...güzel yüzüyorsun... az kaldı diye seslenip motive ediyordu beni...bende o kızcağızı görünce daha rahat vardım kıyıya..meğer annem bana eskortluk yapsın diye göndermiş kızı..birşey olursa anında müdahale:)</div><div><br /></div><div>Allah'tan kazasız belasız duba maceramızı sonlandırdık...hatta o da yetmedi her defasında aynı heyecanı yaşasamda çıktım annem le dubaya tekrar birkaç kez...</div><div><br /></div><div>Bu yazının anafikri ne olacak peki?ben amaçsız laf ola beri gele yazı yazar mıyıyım? :)</div><div><br /></div><div>Hayatta hedefi görüyorsanız ona erişmek için zorlukları göze alıyor çabalıyorsunuz...ama ortada hedef yoksa insanoğlu çabuk pes ediyor ve mücadele etmiyor...</div><div><br /></div><div>Yüzerken dubaydı hedefimiz, onu görüp kulaçladık denizi...hayatta da doğru ve ulaşılacak hedeflerimiz olması ümidiyle...</div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-3728217204947483412?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-60362892168643066632010-07-27T20:13:00.005+07:002010-07-27T22:01:05.555+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TE7bc3igdMI/AAAAAAAAAR8/ENwH_SNuI78/s1600/images.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 275px; height: 183px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TE7bc3igdMI/AAAAAAAAAR8/ENwH_SNuI78/s320/images.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5498573484057457858" /></a>Bu yaz da körfezdeydim tatilde...bu tatil çok anlamlıydı benim için...çünkü kısa sürede olsa ailemin tüm fertleriyle geçirdiğim nadir tatillerdendi...ailemin tüm fertlerinin izinlerinin kesişmesi mümkün olmaması sebebiyle...<div><br /></div><div>Ben marmaradaki kursu astım bir hafta..ablam nöbetlerini ayarladı...ve çok şükür Allah'a.... dolu dolu , kaliteli zaman geçirdim körfezde...</div><div><br /></div><div>Tatilimin ilk günü açıklandı dil okuluna california'ya gideceğim.ve ufukta ayrılıkta görülünce ablamla zamanı daha değerli geçirmeye karar verdik...</div><div><br /></div><div>İlk planımız güneşin doğuşunu izlemekti...sabahlamalı mıydık yoksa sabahın doğuşuna yakın sahile mi gelmeliydik?</div><div><br /></div><div>Eğer sabahlarsak, bir sonra ki gün kendimize gelemeyecek ve o günümüz heba olacak diye sabah namazı sonrası sahildeki banklara inmeye karar verdik....</div><div><br /></div><div>Saat 04.00 da uyandık...</div><div><br /></div><div>Güneş doğmamıştı daha...günü erken yakalamıştık...kılıp namazları çıktık evden...parkın içinden geçip, kurulduk banka....akşam geceyi aydınlatan ve yakamoz oluşturan ay batmış etraf kapkaranlıktı sadece sahilin ışıkları aydınlatıyordu etrafı...</div><div><br /></div><div>Biraz karanlıktan korkan ben ablama "korkuyorum" cümlesini birkaç farklı dille ifade ettim:)</div><div>Ne var ki az sonra sitenin görevlisini o saatte görünce rahatladım biraz...</div><div><br /></div><div>Ablamla konuştuk...güldük...o anın tadını çıkardık..kim bilir.... bir daha güneşin doğuşunu izleye bilirizmiyiz beraber bilinmez...zira ablamın, güneşin doğuşunu izlemek isteyeceği insan ileri ki yıllarda ben olmayabilirim:)</div><div><br /></div><div>Böylece, ben bu fırsatı değerlendirdim işte...çok enteresandı güneşin doğuşunu bekleyişimiz.1 saat 45 dk falan vardı güneşin doğuşuna..gecenin karanlığında sadece bizim sesimiz yankılanırken bir köpek geldi bankımızın yanına...zaten korkan ben, eyvah eyvah dedim...</div><div><br /></div><div>Ama meğer köpeğin niyeti bize zarar vermek değilmiş...gecenin o vaktinde bize eşlik etmek istemiş.bir solumuza bir sağımıza uzandı yattı.sonra gecenin karanlığında birden ayağa kalktı...</div><div><br /></div><div>Biz daha ne olduğunu anlamadan havlamaya başladı ki çok geçmeden durum anlaşıldı...biz fark etmemiştik ama siyah bir köpek yaklaşıyormuş yanımıza...bu köpekcikte havlayarak ben burdayım sen gelme dedi hal diliyle:)</div><div><br /></div><div>Ne günler yaşıyoruz dedim sonra.. şu iki köpek kendi aralarında anlaştılar biri havlayınca diğeri yanaşmadı bize, ama yeri geliyor akıl sahibi insan mahluku birbirleriyle anlaşamıyor....kimi zaman kan bürüyor ortalığı...</div><div><br /></div><div>Neyse konumuz bu değil....niyetimiz denize nazır oturduğumuz için , şöyle fotodaki gibi denizin ortasından güneşin doğuşunu izlemekti...ama biz balıkesir edremitte olduğumuz için yani karşısında oturduğumuz deniz EGE denizi olduğu için ve egede batı da olduğu için güneşin batıdan doğması Allah'ın koymuş olduğu kurallara aykırıydı:)</div><div><br /></div><div>Ve güneş arkamızdan doğup aydınlattı ortalığı....an be an şahit olduk günün ışımasına , ortalığın aydınlanmasına...</div><div><br /></div><div>Güneş doğdu haydi eve! mi dedik? tabiki hayır...sahile 2 adım mesafedeyiz..ortalık aydınlanmış.kumsalda yürüyüp sabah sabah deniz suyunu adımlayarak serinliği hissettik...</div><div><br /></div><div>Tabi bu süre zarfında köpekçigimizde peşimizden indi sahile eskortluk yapmak için....hatta bir ara ablamın çıkardığı terliklerin üzerine bile oturdu...çok sevdik sevimli köpeği...anneme süpriz yapıp eve götürelim dedik ama icraate dökmedik bu fikrimizi:)</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Ve sonrasında döndük evimize....güzeldi güne erken başlamak..hayatı erken yakalamak...güzeldi ablamla vakit geçirmek....çok şükür güzeldi ailemle tatil yapmak....</div><div><br /></div><div>NOT:Döndüm istanbul a dün itibariyle...nete tatil yerinde pek girmeyince bu yaşanmışlıkları yazmak şimdi nasip oldu....</div><div><br /></div><div>birde dubaya yüzme maceram var ki...</div><div><br /></div><div>pek yakında....</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-6036289216864306663?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-12129750154401065922010-07-14T00:58:00.005+07:002010-07-15T22:31:37.294+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TDyrFuLsiOI/AAAAAAAAAR0/skYkm0d8uk4/s1600/kalp_sahil.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TDyrFuLsiOI/AAAAAAAAAR0/skYkm0d8uk4/s320/kalp_sahil.gif" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5493453760269945058" /></a><div><br /></div>Memleketime yaz gelmiş...<div>evde tatil hazırlığı...</div><div>en mühim iş şu sıra valiz hazırlamak..ama ne yazık ki şu an o hazırlanan valizlerden en küçüğü bile bana ait değil...çünkü marmara da kursa klima altında devam ediyoruz...</div><div><br /></div><div>Aksi gibi sınav haftam o sebeple takılamıyorum bizimkilerin peşine kursu kırıp...cuma kurs çıkışı gece binerim inşallah diyordum ama herkes altınoluğa gitmeye karar vermiş otobüs firmalarında boş yer bulana aşkolsun....</div><div><br /></div><div>Bende tüm şirinliğimi kullanıp yetkililerle ile konuşup cuma günü 13.15 te olan sınavımı 9.00 a çekmeyi ve cuma öğlen tatil yolunda olmayı niyetliyorum..</div><div><br /></div><div>Ama ne demişler....HAYAT, SEN PLAN YAPARKEN BAŞINA GELENDİR...</div><div>Bakalım haftaya bloga altınoluk-akçay arası körfezden selam etmek nasip olacak mı?</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-1212975015440106592?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-34781335373648099782010-07-06T23:43:00.004+07:002010-07-07T00:07:45.918+07:00Bir hüzün sardı içimi...bir müddet istanbul'dan ayrı kalacak olmamdan dolayı sanırım...sevdiklerimden ayrı olacağımın vereceği hüzün kısmına ise yazıyı ağlayarak yazmak istemediğim için şimdilik girmiyeyim...<div><br /></div><div>2002 yazında yerleştik istanbul'a...şimdi bakınca geriye 8 yıl olmuş...bitirebildim mi peki istanbul'u gezmeyi ? ne mümkün...</div><div><br /></div><div>Üniversitede okurken yeni bir çok mekanını keşfettim , yeri geldi ailemle yeri geldi grup gezileriyle birçok güzelliğini keşfettim....</div><div><br /></div><div>Vize final sonraları ortaköy sahili vaz geçilmez mekanımızdı...yada vize final başlamadan bir alemlere akalım dediğimizde galata köprüsü altında aruna da bulurduk kendimizi...</div><div><br /></div><div>Baharları erguvan ağaçları altında çay içtim fethipaşa da...ailemle sarıyer sarı köşkün tadına vardım 2 yıl önce...üniden arkadaşlarla çengelköy çınaraltında kahvaltı yaptım, beylerbeyi sarayında tarihi solukladım...</div><div><br /></div><div>Soğuk bir ramazan akşamı yine grupça yolumuz düştü çamlıcaya ve titreyerek yudumladık çaylarımızı...</div><div><br /></div><div>Gün geldi iftarımı cankurtaran'da denize nazır yaptım sevdiklerimle...gün geldi haliç'i arka plana alıp,fotoğraf çektirdim mezuniyet kepimle...</div><div><br /></div><div>Birgün oldu, teleferikten izledim istanbul'u pier lotti'ye çıkarken, yeri geldi sabah namazını kıldım eyüpte...</div><div><br /></div><div>Gün oldu yuşa tepesine çıktım bir ikindi vakti...gün oldu paşalimanında hararetli muhabbet ettim arkadaşlarımla...</div><div><br /></div><div>Bu liste daha da uzar gider...şimdi bakınca geriye kızıyorum kendime...niye daha çok ortaköy'e gitmedim...neden mesken tutmadım yıldız malta köşkünü diye...</div><div><br /></div><div>Ama sanırım her zaman uğramasamda bu güzel mekanlara , onlarla aynı şehirde olduğumu bilmek yetiyordu...</div><div><br /></div><div>İşte tamda şimdi bunun sancısı sardı beni...bu güzelliklerle aynı şehirde olamamak , olamayacak olmak koyuyor adama...avuçlarımdan kayıp gideceği hissi, beni hüzünlendiren....</div><div><br /></div><div>Kafaya taktım gitmeden inşallah galataya da gideyim diye düşüncelerdeyken ama nasıl gidilirki diye dertlenirken; bugün karaköy'e bir vesile ile yolum düştüğünde "GALATA KULESİNE GİDER" tabelasını görünce...</div><div><br /></div><div>EY,Güzel ALLAHIM! </div><div>sensin muhakkak kalplerimizin derinliklerindekini bilen,</div><div>sensin bize bizden yakın olan... dedim.</div><div><br /></div><div>Zira , ben daha birilerine sorayım "galataya nasıl gidilir?diye içimden geçirmiş kimseye henüz bunu açmamışken bugün karşıma çıktı galataya gidiş yolu....</div><div><br /></div><div>Bu bir tesadüf mü?tesdüf denen komikliğe gülerim ben tesadüf denen şey yokken..</div><div><br /></div><div>Şimdi bana düşen, birilerini benimle galataya gelmeye ikna etmek:)</div><div>Yada gelmeye gönüllüler arasında seçim yapmak...:)</div><div>Bakalım artık kısmet</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-3478133537364809978?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-6339269468877214022010-07-01T21:57:00.002+07:002010-07-01T22:17:41.534+07:00Dün oldu herşey...elimde kredi kartım telefon bankacılığıyla mail order i kapatmak istiyordum ama işlem gerçekleşmiyordu bir türlü...<div><br /></div><div>Telefonu kapatıp elimde kredi kartı, söylenip durdum evin içinde...daha sonra bankanın numarasının yazılı olduğu kağıdı elime alınca kredi kartımın olmadığını fark ettim....</div><div><br /></div><div>Cüzdanıma henüz koymamıştım çantamda da yoktu...Allahım nasıl canım sıkıldı anlatamam...tek tesellim evin içinde kaybetmiş olmamdı...ama ne teselli...en son ne zaman elimdeydi? nereye koydum? elimdeyken hangi odalara gittim? hiçbirşey hatırlamıyorum...</div><div><br /></div><div>Akşamım zehir oldu , moral altüst...tüm aile fertleri seferber oldu benim kartımı arıyor...üstelik kart toefl başvurusu yapmam için gerekli ve yeni çıkmış bir kart...</div><div><br /></div><div>Gece boyunca süren arama çalışmalarım sonuçsuz kalarak sabahı ettim...</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Bugün gün boyu derste telefonumu kontrol ettim belki evden haber gelir "bulduk" diye...</div><div><br /></div><div>Eve gelip yine hummalı bir arama faaliyetine girdim ama nafile...</div><div><br /></div><div><br /></div><div>İnsan çaresiz kalınca, hatta en yakınları bile uğraşmalarına rağmen birşey yapamıyorsa kısacası dara düşmüş kulun kimdir yarı yareni?</div><div><br /></div><div>Bende sonsuz ilim sahibine el açtım dua ettim....</div><div><br /></div><div>Ve sonrasında...bir mucize gerçekleşti...kardeşim ve annem odama ellerinde benim kartım sevinçle geldiler...</div><div><br /></div><div>Akşam benim+annemin+babamın defalarca baktığımız bir yerde bulmuş sefa:)</div><div><br /></div><div>"Allah kulunu sevindirmek isterse önce eşeğini kaybettirir sonra buldururmuş misali" nasıl sevindim...ve tabi ki şükrettim...</div><div><br /></div><div>Zira bu bir mucizeydi....dualarım kabul olmuş ve kartım resmen bulduğumuz yere getirilmişti...</div><div><br /></div><div>Başka bir açıklama yapamıyorum çünkü...</div><div><br /></div><div>Sonsuz ilim sahibi, herşeyi bilen , gören işiten Allah'a şükürler olsun ilmi adedince...</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-633926946887721402?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-49631691626779943662010-06-30T21:03:00.004+07:002010-06-30T21:22:25.267+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TCtPYJV9jDI/AAAAAAAAARU/N4yi0qSrwy0/s1600/Kelebek_Gozler.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 272px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TCtPYJV9jDI/AAAAAAAAARU/N4yi0qSrwy0/s320/Kelebek_Gozler.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5488567847124569138" /></a><br /><div><br /></div>İstanbul'u haziran da kebelekler mi sardı yoksa bugün benim mi yolum kesişti bir çoğuyla...<div><br /></div><div>Marmara'nın kampüsünde günaydın dedim önce kebeleklerin bir kaçına...kampüs ortamı işte dedim...börtü, böcek normal karşıladım...</div><div><br /></div><div>Sonra derste konsantrasyon seviyem yerle yeksan olmuşken biri girdi camdan içeri...biraz ingilizce dersi havası teneffüs ettikten sonra pek sarmamış olacak ki kaçarcasına geri çıktı sınıftan....ama benim yoktu öyle bir şansım...mahsun mahsun baktım arkasından imrenerek:)</div><div><br /></div><div>Kebelek yada kuş olmak...özgürce süzül göklerde....hayat koşuşturması, insan olmanın gerekleri ve gereklilikleri, yükleri yok omuzlarında....o yüzden hafif canları....</div><div><br /></div><div>Eve dönüş yolunda zincirlikuyu metrobüs durağında konvoy halinde :) uçan bir grup kebeleği daha görünce HAYIRDIR İNŞALLAH dedim.</div><div><br /></div><div>Tam yine hayran hayran kebelek olmak, üzerine düşünmüştüm o an; ki şimdi bu yazıyı yazarken geldi aklıma...kelebeğin ömrü bir gün....</div><div><br /></div><div>Ondan mıdır acaba bu telaşlı halleri?</div><div><br /></div><div>Bir yerlere yetişme çabasındaymış gibi olmaları?</div><div><br /></div><div>Bir an olsun durmaksızın kanat çırpmaları?</div><div><br /></div><div>1 günlükte olsa hayatın tadına varma heyecanları?</div><div><br /></div><div>Yaz ve bahar sırf bu yüzden bile güzel....diğer mahlukatların da yaşamını gözlemleme fırsatı veriyor...şu kainatta bir tek insan türünün olmadığını anlatıyor anlayana...bir günlüğüne dahi olsa şu dünyada kelebeğin de bir payı olduğunu düşündürüyor bakana değil görene...</div><div><br /></div><div>Basit dahi olsa bir şeyleri görme ve idrak etme şuuru insan olmanın gereği olsa gerek:)</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-4963169162677994366?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-45351568935272483192010-06-20T21:15:00.007+07:002010-06-22T00:50:33.968+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TB-lgTuLqUI/AAAAAAAAARM/pegnzhuRDTo/s1600/istanbul.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 247px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TB-lgTuLqUI/AAAAAAAAARM/pegnzhuRDTo/s320/istanbul.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5485284845628926274" /></a><br />Ruh insanlara ait bir olgu mudur...insanlar fiziken birbirine benzemedikleri gibi huy olarakta birbirlerine benzemezler...zira herkes ayrı bir ruh,ayrı bir dünyadır...<div><br /></div><div>Ama bence ruh taşıyan bir diğer canlı ise şehirlerdir...şehir nasıl canlı olur denilmesin, zira her şehir her gün yeniden doğar ve 24 saat canlı kalıp hayatını ikame ettirir...ki özellikle istanbul'un 24 saat canlı kaldığı su götürmez bir gerçektir.hatta istanbulda hayat bir kısım insan için gece 12 den sonra başlıyor:)</div><div><br /></div><div>Neyse konumuz bu değil, konumuz şehirlerin ruhu...cumartesi 9.30 otobüsü ile kuzuluğa gitmek üzere otobüste yerimi aldım....istanbul-izmit ve sakarya üzerinden kuzuluk'a vardım.ve yol boyunca şunu farkettim ki her şehir ayrı bir karakterde ayrı bir alem....zira istanbul'dan izmit e geçildiğini sadece "izmit il sınırı" yaızısıyla anlamıyorsunuz.izmit'e girdiğim andan itibaren her ne kadar istanbul a benzemeye çalışan bir şehir gibi dursada istanbul sınırlarının dışında olduğunu hemen farkediyor insan..güneş ışınları izmit semalarına farklı tonda düşüyor sanki ve dolayısıyla izmitin yada herhangibir şehrin çehresi istanbul'a benzemiyor....</div><div><br /></div><div>Peki istanbul nasıl bir ruh haline sahip derseniz, nev-i şahsına münhasır derim....</div><div><br /></div><div>levent yüksel'in güzel bir şarkısı var:</div><div><br /></div><div>Kadın gibi..kısrak gibi..</div><div>Yariiiim İstanbul...</div><div>Gel öpeyim gerdanından....</div><div><br /></div><div>Ve necip fazıl da der ki onun için:</div><div>Güleni şöyle dursun , ağlayanı bahtiyar...</div><div>İstanbul...istanbul...</div><div>İlle de istanbul....</div><div><br /></div><div>velhasıl istanbul kendini diğer şehirlerden ayırt ettiriyor temalı yazısı yazma niyetindeyken istanbul'a yazılmış şarkı ve şiirlere yelken açtım....</div><div><br /></div><div>Eee böyle işte adama ne diyeceğini unutturur, başını döndürür, lal eder insanı...</div><div>Güzeldir istanbul..candır..canandır...</div><div>Varsa istanbul'da görülen bir aksilik, karmaşa , keşmekeşlik bu istanbul'un suçu değildir...</div><div><br /></div><div>Biz istanbul'un nazenin ruhuna yakışır davranmadığımızdandır hepsi...</div><div><br /></div><div>Yoksa ecdad gibi korusak kollasak, istanbul her insan evladının aklına düşer; yar olur yaren olur....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-4535156893527248319?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-9460713698952410482010-06-15T23:32:00.004+07:002010-06-15T23:46:41.505+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TBetzDTAmZI/AAAAAAAAAQs/MrSKt4Ys8JQ/s1600/renkler.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 287px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TBetzDTAmZI/AAAAAAAAAQs/MrSKt4Ys8JQ/s320/renkler.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483042163916839314" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color:#0000EE;"><u><br /></u></span></div><br />Haftasonu yazın gelmesini fırsat gören aile fertlerim hummalı bir tadilat içerisine girdiler....Amerika misali evimize "yenilik getirme" vaadi ile...<div><br /></div><div>Amerika Irak'a özgürlük getiremedi ama çok şükür bizim evimiz rengarenk oldu..bizim oda adı pamuk şekeri rengi lila modunda; salonumuz ise mine adında ama uçuk mavi tadında....</div><div><br /></div><div>Velhasıl katalogta beğendiğimiz renkler duvar üzerinde bize süpriz yapıp bambaşka renklere büründüler ama yine de güzel oldu....yepyeni bir atmosfer oluştu evde...</div><div><br /></div><div>Tadilat süresi çok hummalı ve zorluydu....Allah a çok şükür atlattık ama...ani bir kararla bu haftayı bize yine sınav haftası ilan eden marmara da işin tuzu biberi oldu..haftasonu evden sürgün ders çalışmak zorunda kaldım...</div><div><br /></div><div>Ve tüm işler bitipte kitaplığımızdaki rafımı yeniden yerleştirirken çok radikal kararlar aldım ve 4 yıllık eğitim sürecime ait el emeği göz nuru ders notlarımı ders fotokopilerimi ve föylerimi geri dönüşüme gönderdim...orjinal kitaplarıma kıyamadım bir gün iş yerimde kendime ait bir odam olursa orada rafa koyarım ümidiyle sakladım....</div><div><br /></div><div>Açıkçası kıyamadım notlarıma...mis gibi temize çekilmiş her satırında ayrı anım olan bir sürü dersimin notları kitapları....ama vakit ayrılık vaktiydi...dedimya ani bir kararla anılarımı geri dönüşüme çoktan yolladım.umarım pişman olmam.....</div><div><br /></div><div>Böylece rafta yeni kitaplara yer açmış oldum galiba!!!! </div><div>bizimkiler duymasın:)</div><div><br /></div><div>NOT:tebdili mekan sadece bizim evde değil blogumda da oldu...bence güzel de oldu:)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-946071369895241048?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-74129266650876068032010-06-10T02:26:00.002+07:002010-06-10T02:50:31.889+07:00Şu dünyada kadındaki hırs, ihtiras, başka hangi canlı türünde var bilmiyorum.<div><br /></div><div>Malum hemcinslerim olduğu için kadınların genel özelliklerini çok iyi gözlemlemiş ve hatalarını kabahatlerini çok iyi bilen biriyim.</div><div><br /></div><div>Ve iki kere iki dört edercesine aşikar olan bir durum var ki o da şudur:</div><div>"Bu dünyada bir kadının başka bir kadına yaptığı kötülüğü başka hiç kimse yapmıyor"</div><div><br /></div><div>Hipotezimin örneklendirmesi için en güçlü misal ise gelin kaynana ilişkisi :) gayet açıklayıcı olur.</div><div><br /></div><div>Bir bankada işimi gereksiz yere çıkmaza sokan biri mi var, yada bir mağazada ürün değiştirirken biri yok değiştirmem mi diyor...bakıyorum hepsi kadın.taki ben pes etmiyorum mağazanın müdürü geliyor tabi ki bir erkek...dinliyor beni ve ürün değişimi gerçekleşiyor...</div><div><br /></div><div>Bankada yan gişede çalışan memur araya girer, olayı çözer, tabi ki o da erkek.</div><div><br /></div><div>Velhasıl bir kadına, özellikle karakteri tam oturmamış bir kadına yetki ver ilk yapacağı şey bu yetkisini bir kadın üzerinde kullanmak olacaktır.</div><div><br /></div><div>Bugün okula diplomamı almaya gittim.mezuniyet törenimizi yapmış ama temsili diploma almıştık.şimdi dört yılın emeğimin karşılığı , bir seramoniyle "mühendislik yemini" ile tamamlanacaktı.</div><div><br /></div><div>Okula gittim.dekanlık katında yemin töreni yapıp diplomalarımızı alacağız.beni gören bir hanım memur böyle alamazsınız diplomanızı dedi.bende şapkamı giyip yeniden geldim.bu sefer dekan beyin odasına geçtik.dekan bey gayet kibar ve nazik bir şekilde odasına kabul etti yaklaşık 10-15 kişiyi... tam yemin metinlerimizi elimize aldık yemin edeceğiz.ordan bir zıpçıktı ortaya atıldı ve bu nikah kıyılamaz babında dekan beye:</div><div><br /></div><div>"hocam şapkayla yemin ediliyor mu?" dedi.aslında kendince cevabını vermişte dekana nazikçe(!) hatırlatıyor.</div><div><br /></div><div>Dekan amcam sağolsun "Allah razı olsun" </div><div><br /></div><div>"şapkayla yemin edilir" dedi ve yemine başlama komutu verdi.kadın gerisin geriye yerine geçti....</div><div><br /></div><div>Annem yaşında kadın....ne istiyorsun çiçeği burnunda bir mezun öğrenciden....bu nasıl bir kin..bu nasıl bir öfke...dekan itiraz etse senin birşey olmaz demen gerekirken sen atlıyorsun ortaya....</div><div><br /></div><div>Çok şükür ki dekan bey aklı selim çıktı ve kadının seviyesine inmeden verdi cevabını....</div><div><br /></div><div>Yemin sonrası tevafuk dekan bey ilk benim diplomamı verdi....diplomamı alırken can-ı gönülden teşekkür ettim kendisine....sağolsun...</div><div><br /></div><div>Şimdi sözüm kadın milletine....</div><div><br /></div><div>yenin içinizdeki şu hırsı....sorun çıkarmak yerine sorun çözün....siz böyle en büyük zararı birbirinize verirseniz nasıl erkeklerin kadınlara verdiği zararlara sıra gelir ki.....</div><div><br /></div><div>NOT:terazi burcunun gereği olsa gerek haksızlık karşısında, duygularım kabarınca erkeklere hacet kalmadan kendi eleşitirimizi kendim yaptım....</div><div><br /></div><div>umutlumuyum...gün gelir kadın dayanışmasını görürmüyüm...</div><div><br /></div><div>Çok düşük bir ihtimal çookkkk</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-7412926665087606803?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-6238218721980561852010-06-07T03:07:00.006+07:002010-06-07T03:51:26.158+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TAwD32qKEnI/AAAAAAAAAQU/DlMd3qzxrpY/s1600/4mevsim.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 246px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TAwD32qKEnI/AAAAAAAAAQU/DlMd3qzxrpY/s320/4mevsim.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5479759104703074930" /></a><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Kıştan beri gözlemlediğim bir olay...insan sıcaktan da soğuktan da şikayet ediyor....</span><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Hava yağışlı ve karanlıktır..."ne boğucu hava , ruhum daraldı" der....</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Hava açık ve güneşlidir..."bu ne sıcak ya, yandım" der....</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Haziranda mis gibi yağmur yağar...toprak kokusunun, cama vuran damlanın kıymetini bileceğine,keyfine varacağına "haziran ayında bu ne yağmuru" der...hem de haziranda güneş açsa ondan da şikayet edeceği kesin olmasına rağmen...</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Halbuki hiç düşünmez insanoğlu...hava şartları ve yağışlar sırf insanoğlunun keyfi için mi değişiklik gösterir??? Kainatta bir tek kendisi mi yaşamaktadır???</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Hiç düşünmez ki kışın "ruhumu daraltıyor, bu yağmurlu hava" dediğinde ki yağmur baharda gözlerini şenlendirecek olan erguvan ağacı için gereklidir...kulağına küpe yapıp asacağı kiraz içinde gereklidir yağmur....</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Ama yok..biz istiyoruz ki kışın üşümeyelim, soğuk olmasın lakin yazın meyvelerimiz de soframızdan eksik olmasın...ne lahana ne perhiz...</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Demem odur ki...ey insanoğlu!</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Asla ama asla ne kötü hava ya..deme!!!hele hele berbat kelimesini sakın kullanma.....zira şu dünya da bir sen yaşamıyorsun.dünya senin etrafında dönmüyor...haziran yağmurundan şikayet etme... belki toprak altında susuzluktan kurumak üzere olan bir tohumun can suyudur; yağan bu "haziran yağmuru"</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Biliyorum ki sıcaktan da şikayet edersin...ama bilmezsin ki sıcakta, seni serinleten yaz sofrasının baş nimeti olan karpuz, kayısı için gereklidir...</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Bencil bencil, sırf senin keyfin için havaya muhalefet etme insanoğlu..zira aşikardır ki sıcaktan da şikayetçisin soğuktan da...</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Hayatın anlamına var insanoğlu...ve dünyada senin ihtiyaçlarının giderilmesinin yanı sıra canlı cansız diğer canlılarında ihtiyacına güç yetiren Allah'ın işine "Haziran'da bu ne hava yaa" diyerek muhalefet etme....</span></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-623821872198056185?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-18628509433881601782010-06-05T23:57:00.009+07:002010-06-06T00:23:29.762+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TAqHAILGUTI/AAAAAAAAAQM/5mTAWJPU3Ak/s1600/PM_dunyaCevreGunu02+(1).jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 242px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TAqHAILGUTI/AAAAAAAAAQM/5mTAWJPU3Ak/s320/PM_dunyaCevreGunu02+(1).jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5479340332913414450" /></a><br />5 Haziran DÜNYA ÇEVRE GÜNÜ....Sırf bu sebeple midir bilinmez ama çok bereketli bir gün geçirdim....<div><br /></div><div>Evinde SBS öğrencisi olmayan bilmez bugün 8.sınıfların sbs si vardı.güne sefayı öpüp, arkasından dua edip sınava gireceği okula götürerek başladık.Arkasından ben Çatalca'da Malatyalı İş adamlarının düzenlemiş olduğu bir toplantıya davetliydim ve çatalcaya gittim.doğa ile iç içe bir gündü....</div><div><br /></div><div>Tevafuk işte tam da 5 haziranda....bir yazlık evin bahçesinde öğle yemeği yedik...kiraz ağaçları, dut ağaçları, erik ağaçları....yemyeşil alan....kuş sesleri....uzun zamandır doğa ile bu kadar iç içe olmamıştım, ciğerlerim temiz hava ile doldu çok şükür....çok keyifli çok eğlenceli bir gündü...</div><div><br /></div><div>Bugün yaptığım bir diğer iş telefonuma kayıtlı çevre mühendisi arkadaşlarımın DÜNYA ÇEVRE GÜNÜNÜ kutlamak oldu....çok düşünceli bir insanım....bunun farkındayım...:)</div><div><br /></div><div>Yorgun argın eve gelipte mail,twitter kontrol ederken bir baktım ki gözde hanım:) benim açıklayacağım haberi sezinlemiş....hatta tam 12 den vurmuş...ben de gün itibariyle bu büyük haberi açıklamaya karar verdim.</div><div><br /></div><div>...........................FLAŞ..........................FLAŞ.............................FLAŞ</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Ylsy programı kapsamında ABD de yüksek lisans yapmaya hak kazandım.ve yaptığım tercih doğrultusunda ALLAH'tan birşey olmazsa eylül ayında yolcuyum....</div><div><br /></div><div>Nedir bu ylsy, nerden çıktı bu ABD işi?</div><div><br /></div><div>Lisansta okurken birinin bana yurtdışında master düşünür müsün diye sormasını hayal bile edemezken, Allah öyle bir kapı açtı ki ABD de master yapmaya burslu olarak hak kazandım.</div><div><br /></div><div>YLSY; MEB'in okul mezuniyet notu ve ales i baz alarak yerleştirme yaptığı yurtdışında yüksek lisans fırsatının adı YLSY.ben de başvurdum ve Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı adına ABD de "petrol arama faaliyetlerinde atık yönetimi" üzerine master programına yerleştirildim.</div><div><br /></div><div>Bu kapsamda şu anda marmara üniversitesinde dil eğitiminin temel kısmını görüyoruz.eylül ayında da Allah nasip ederse Abd de dil kursuna başlayıp sonrasında inşallah master yapacağım.</div><div><br /></div><div>Herşeyin hayırlısı olur inşallah....Allah yüz akıyla eğitimimi tamamlayıp dönmemi nasip etsin.AMİN</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-1862850943388160178?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-60805706110798667122010-06-04T04:19:00.002+07:002010-06-04T04:32:54.929+07:00Hayatımda çok yeni bir gelişme olduğunu, bunu blogda günü gelince paylaşacağımı yazmıştım.bugün o gündür demeyeceğim ama meydana gelen bu gelişme ile fark ettiğim güzellikleri yazacağım.<div><br /></div><div>Büyük bir tüyo olacak ama hayatımda ki meydana gelen yeni gelişme için mezun olduğum hocalarımla kontakt kurmam gerekiyordu.lisansta okurken derslerini severek aldığım 3 hocam ile görüşme yaptım bu hafta...</div><div><br /></div><div>İkisi ile yüz yüze biri ile de mail ile - sağolsun mailime cevap yazmış az önce-görüşmüş oldum....</div><div><br /></div><div>İşte bu yazı da o mail üzerine yazılıyor....ben mi doğru hocalarımı sevmişim ki bu hafta itibariyle görüştüğüm hocalar beni çok mutlu ettiler; yoksa hocalarımın hepsi birbirinden mi iyi karar veremedim.</div><div><br /></div><div>Her üç hocam da hayatımdaki gelişmeyi en içten duygularıyla tebrik ettiler,sevincime ortak oldular...sağolsunlar...bu üç hocamında emeği üzerimde büyüktür...ne mutlu bana ki ; </div><div>güzel hocalarımdan, güzel şeyler işitmeye layık şeyler oldu-Allah'ın izni ve de lütfuyla-</div><div><br /></div><div>Bir öğrencinin -özellikle benim gibi bir öğrencinin- çok değer verdiği bir mevzudur, saygı duyduğu insanlardan değerli şeyler duymak...samimiyetlerini ve iyiliklerini hisssetmek...</div><div><br /></div><div>Flaş gelişmeden bu kadar büyük ip ucu verdikten sonra, yakındır tamamıyla açıklamam....</div><div><br /></div><div>Hadi hayırlısı</div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-6080570611079866712?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-13349724416860368292010-06-02T02:51:00.007+07:002010-06-02T03:32:22.179+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TAVoTYy3LwI/AAAAAAAAAQE/5Pn8emffpgE/s1600/hakan-albayrak-1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 210px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/TAVoTYy3LwI/AAAAAAAAAQE/5Pn8emffpgE/s320/hakan-albayrak-1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5477899204048662274" /></a><br />İlk hangi yazısı ile tanımıştım Hakan ALBAYRAK'I hatırlamıyorum..ama tanıdığım günden beri benim görüşlerine değer verdiğim , saygı duyduğum bir insan oldu...<div><br /></div><div>Türkiye gündeminde ani bir olay olduğunda Hakan ALBAYRAK'I okur , onun yakaladığı bakış açısını yakalamaya çalışırdım.ve bir mevzu üzerine o hangi taraftaysa bende o taraftayım demek için okurdum yazılarını....</div><div><br /></div><div>Merttir Hakan ALBAYRAK...cesurdur o....cengaverdir....sözünü icraate dökendir o...tam da bu sebeple MAVİ MARMARA gemisindeydi.....çünkü ortadoğu denilince konuya vakıflığıyla bilinen bir insan o....</div><div><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 18px; font-family:Verdana, sans-serif;font-size:12px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 18px; font-size:12px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';">"</span>cenâb-ı hakk'ın bizi büyük bir devrimde enstrüman olarak kullandığını iliklerime kadar hissediyorum." cümlelerini kurmuş güzel insan o...</span></span></span></span></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Kendisini yazılarıyla ve tv programlarıyla tanıdıktan sonra merak etmiştim;acaba eşi nasıl bir insan diye....hakan ALBAYRAK gibi bir insan, sıradan biri ile evlenemezdi zira...</div><div><br /></div><div>Bugün cnnturk'te 5N1K cüneyt özdemirin programında gördüm kendisini....(5N1K ekibi ve cüneyt özdemir şu güne kadar yaptıkları en güzel yayını yapıp mavi marmaraya çok güzel destek verdiler bunu da blirtmeden geç<span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">emeyeceğim.)</span></div><div><br /></div><div>Ve yanılmamışım, Hakan ALBAYRAK sıradan biriyle evlenmemiş.tıpkı kendisi gibi vakur, davasının arkasında bir eşi var.cüneyt özdemir sordu kızlarınız biliyor mu babalarının akibetini?</div><div><br /></div><div>Emira ALBAYRAK yanıt verdi:<span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">O gemiye saldırı başladığında benim de gönlüm isteidi ki Türk uçak</span></span></span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">ları gitsin onları</span></span></span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"> bomba</span></span></span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">lasın ama o</span></span></span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"> z</span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">aman</span></span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">da çok daha fazla masum insan ölecek. Yani duygusal değil soğukkanlı olmak gerekiyor. Benim ç</span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">ocuk</span></span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">larımın her şeyden</span></span></span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"> h</span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">aber</span></span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">i var.</span></span></span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"> D</span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">ünya</span></span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">da çocuk</span></span></span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">lar neler çekiyor sonuçta. Benim</span></span></span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"> ç</span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">ocuk</span></span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">larım da iki gün uykusuz kalsın. Babaları için bu kadarını yapsınlar, Hakan'ın da bu kadar hakkı var. Hem ç</span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">ocuk</span></span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">larımın</span></span></span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"> d</span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">ünya</span></span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">yı tanıyarak ve merhamet duygusuyla büyümesini istiyorum. Ama</span></span></span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"> ç</span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">ocuk</span></span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">larımın bu uykusuzluğunu</span></span></span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"> israil</span></span></span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">'e helal etmiyorum bunu da söylemek isterim</span></span></span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">"</span></span></span></div><div><br /></div><div>Aman yarabbi..bu nasıl bir dik duruştur...hangi kadın eşi hapisteyken bu kadar metanetli olabilir....</div><div><br /></div><div>Allah'ım sen en kısa zamanda zalim İsraile karşı masum tutuklularımızı muzafffer eyle ..AMİN</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-1334972441686036829?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-26869437309711094112010-06-01T01:54:00.004+07:002010-06-01T02:07:04.224+07:00Kahrol İsrail....<div><br /></div><div>Milli şair mehmet akif'in dediği gibi tek dişi kalmış canavar olduğun için kahrol....</div><div><br /></div><div>İnsana,</div><div><br /></div><div>Kadına,</div><div><br /></div><div>Çocuğa,</div><div><br /></div><div>Sivile,</div><div><br /></div><div>Masuma </div><div><br /></div><div>saygın olmadığı için kahrol....Allah'ın laneti üzerine olsun....</div><div><br /></div><div>Sana bu adiliği yapma cesareti veren, çağdaş(!), medeni(!) ülkeciklere de yazıklar olsun...</div><div><br /></div><div>İsmi "MAVİ MARMARA" OLAN, Bir insani yardım gemisine helikopterle asker indirip, silahsız insanlara silah doğrulttuğun için kahrol...</div><div><br /></div><div>Suçu yokken insanları önce yaralayıp sonrada hastaneye götürürken yerinden bile kımıldayamayacak olan insanları sedyeye kelepçeyen zihniyetinde kahrolsun sende kahrol....</div><div><br /></div><div>İsrail ve israil zihniyetinde ki ülkelerin unuttuğu birşey var ki o da şudur:</div><div><br /></div><div>BİZ İNSANLAR HEPİMİZ AYNI GEMİDEYİZ....</div><div><br /></div><div>MAVİ MARMARA'DA YÜREĞİMİZ....</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-2686943730971109411?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-78000004446607747082010-05-30T21:24:00.005+07:002010-05-31T02:41:07.578+07:00Bir sır saklıyordum içimde...sadece aile fertlerimin ve yakın akrabalarımın bildiği bir sır...henüz yakın dost ve arkadaşlarımla paylaşacak kadar netletmemişti çünkü olay...<div><br /></div><div>Ablam bence arkadaşlarına söylemelisin dese de; ben "doğru zaman gelince; herşeyi onlara anlatacağım" desem de ; Ablam sonra geç olur alınırlar diye ısrar etmişti ama ben inat ettim.</div><div><br /></div><div>Ve dün yakın bir arkadaşıma hayatımda gerçekleşmek üzere olan yeni bir gelişmeyi anlattım.Ve ablam haklı çıktı....çünkü arkadaşım hemde çok sevdiğim ,değer verdiğim arkadaşım alınmıştı...neyse ki telefonda elimden geldiğince gerekçelerini anlatıp sorunu çözmeye çalışsam da inşallah en kısa zamanda yüzyüze görüşünce tam anlamıyla alırım gönlünü de...</div><div><br /></div><div>Demek ki neymiş..."senden 3 yıl evvel geldikse bu dünyaya, senden daha fazla bildiğimiz ve tecrübemiz var" diyen ablanın sözü her zaman dinlenmeliymiş...</div><div><br /></div><div>Hayatımda ki sır sayılacak önemli gelişme nedir peki???</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Blogta yazmak için henüz erken,hala anlatmadığım arkadaşlar varken...onları da, bize söylemeden blogta yazmışsın diye gücendirmiyeyim şimdi....</div><div><br /></div><div>Pek Yakında....diyelim bu mevzuya virgül koyalım</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-7800000444660774708?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-43110688643870546642010-05-26T01:54:00.003+07:002010-05-26T02:10:37.926+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S_wdZKcgaZI/AAAAAAAAAP8/09BBBzZIYyc/s1600/29082_394858796895_30566281895_4255942_4649826_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S_wdZKcgaZI/AAAAAAAAAP8/09BBBzZIYyc/s320/29082_394858796895_30566281895_4255942_4649826_n.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5475283565113534866" /></a>6YIL önce başlamıştı efsane...türkiye'de biraz geç hak ettiği değeri buldu...ama türk izleyicisi de hakkını verip sezonları peşpeşe nefes almadan izledi....<div><br /></div><div>Teoriler kuruldu üzerine....espiriler yapıldı....geyikler çevrildi...çünkü lost hayatın özetiydi,anlamıydı demeyeceğim ama gerçekten özetiydi...</div><div><br /></div><div><div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S_wdRLC0f0I/AAAAAAAAAP0/YCT_1vgEusU/s1600/19276_280177451895_30566281895_3554979_5393859_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 256px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S_wdRLC0f0I/AAAAAAAAAP0/YCT_1vgEusU/s320/19276_280177451895_30566281895_3554979_5393859_n.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5475283427835281218" /></a>Zira, hiç beklenmedik anlarda beklenmedik olaylar oldu...çark çevrildi ada yer değiştirdi...şimdi böyle birşey niye oldu derken, herşeyin olması gerektiği gibi olması gerektiğini anlattı lost...<br /><div><br /></div><div>Favori karakterlerim de oldu, sevmediklerim de...ama öyle bir sezon hazırladılar ki benim gibi anti-Jack birine bile jack i sempatik göstermeyi başardılar.yeri geldi flashback lerle nostalji yaptık son sezon...hey gidi günler dedik, bizde dizinin canlı birer parçasıymışcasına...ki öyleydik...</div><div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S_wdHmb9u2I/AAAAAAAAAPs/fqSBqH0Cfvs/s1600/29082_394858951895_30566281895_4255957_4759065_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 256px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S_wdHmb9u2I/AAAAAAAAAPs/fqSBqH0Cfvs/s320/29082_394858951895_30566281895_4255957_4759065_n.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5475283263389809506" /></a>Ve en sonunda lost yeniden hatırlattı ki -çok ciddi spolier içerir az sonraki cümlelerim-</div><div><br /></div><div>Hayat faniymiş, ve bizden önce göç edenler bizlerle buluşacağı, sonsuz hayata başlayacağı günleri beklerlermiş....</div><div><br /></div><div>Velhasıl lost hayatı özetledi....koşturmalar, telaşlar, sevinçler , hüzünler...</div><div><br /></div><div>Ama en sonunda herkes başlanılan yere geri dönmek için bir araya toplanıyor ölümle...</div><div><br /></div><div>Kimi erken kimi geç..hayat gibi işte...</div><div><br /></div><div><br /></div><div>NOT:Bu lost finali yazımı da benim lostta ki best of'um olan david desmond hume;brotha nin fotolarıyla süslemiş olayim ....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-4311068864387054664?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-13193987385157324702010-05-19T04:02:00.004+07:002010-05-19T04:19:06.608+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S_MDFgUsXgI/AAAAAAAAAPk/Z3127lIw7RQ/s1600/gozluk-rayban.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 231px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S_MDFgUsXgI/AAAAAAAAAPk/Z3127lIw7RQ/s320/gozluk-rayban.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472721365296242178" /></a><br />İlkokul 4 yada 5 teydim , ilk gözlüğü taktığımda. dr. gözlük yazarken ağlamıştım....dr."millet buraya gelip bana gözlük yaz diye yalvarıyor, ben sana gözlük yazıyorum; sen ağlıyorsun" diye teselli etmişti (!) beni...<div><br /></div><div>Ama ben o küçük yaşımla feraset sahibiydim...hayatın artık eskisi gibi olmayacağından emindim....hiçbir insan gözü soğuk ortamdan sıcak ortama girince buğulanmaz...hiç bir insan gözüne yağmurlu havada su yapışıp kalmaz...Allah'ın hikmeti ayan beyan ortada işte...</div><div><br /></div><div>Gözlüğümle hep barışık yaşadım...çocukluğumda dört göz diyenleri umursamadım ve istikrarla kullandım gözlüğümü...hatta zaman zaman yağmurlu havada "silecek takılabilmeli gözlüklere" diyerek dalgamı da geçtim...ve zamanla gözlük benim için ciddi bir aksesuar oldu artık...</div><div><br /></div><div>Şu hayatta iddialı olduğum iki mevzu vardır....çok iyi desenli eşarp alırım , çok iyi modelli gözlük alırım:)</div><div><br /></div><div>Niyedir bunca kelam, bir çift gözlük üzerine?Geçen haftalarda göz rütin göz muayeneme gittim ve akabinde gözlük çerçevemi değiştirmeye karar verdim.bugünde sıkı bir piyasa araştırmasından sonra çok şık titanyum uçuk pembe , çerçevesiz hoş kesimli camları olan bir gözlük aldım:)</div><div><br /></div><div>Güle güle kullanmak ümidiyle..Ama en önemlisi her bir insan kendi orjinal gözünün kıymetini bilmeli....Allah'a şükretmeli....</div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-1319398738515732470?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-68905466162419490792010-05-10T00:35:00.005+07:002010-05-10T01:08:13.680+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S-b33O_Z5bI/AAAAAAAAAPc/1Uzbag1G5Dg/s1600/anne10044_1241890980.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S-b33O_Z5bI/AAAAAAAAAPc/1Uzbag1G5Dg/s320/anne10044_1241890980.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469331325776946610" /></a><br />Altı yada yedi yaşındaydı...anne ve babasının elinden tutup bayram gezmesine giden küçük kız çocuğu...Bayram her zaman olduğu gibi çocuklara gelmiş, küçük kız da bu bayramı büyük bir keyifle yaşıyordu.<div><br /></div><div>Bayram gezmesinde yolları bu sefer hasta bir teyzenin evine denk düşmüştü...küçük kız, bu hasta teyze ile tanışıklık bağlarının nereden geldiğini bilmese de nazlı bir misafir gibi kurulmuştu evin baş köşesine...büyükler sohbet ediyor , o ise dinliyordu sadece...</div><div><br /></div><div>Bir ara bayram günü evde yalnız başına yatan yaşlı teyze için küçük kızın annesi çorba yapmak için mutfağa geçti.teyze yaşlıydı ve kendi yemek yapamayacak kadar da hasta...</div><div><br /></div><div>Küçük kız annesinin arkasından koştu mutfağa...annesi mutfakta yerde bulunan küçük tüp üzerine tencereyi ve içerisine de malzemeleri koymuş, çorbayı usul usul karıştırıyordu....</div><div><br /></div><div>İçeride; büyükleri tarafından konuşulanlardan habersiz, aklı ermez gibi görünse de aslında hasta ve yaşlı teyzenin durumundan çok etkilenmişti küçük kız.annesini usul usul izledi...gençti onun annesi...o isteyince pastada yapıyordu , çorba da... hemde en lezzetlisinden...ama içeride ki yaşlı teyze öyle değildi...birden bu duygusal fikirlerin zihninde meydana getirdiği yıldırımlar gözünden yağmur olup aktı...iki adım ötede ki annesinin boynuna koşarak, sımsıkı sarıldı....</div><div><br /></div><div>Ve ağlayarak "ANNE SEN SAKIN YAŞLANMA, BU TEYZE GİBİ OLMA" dedi, en masumane çocuk haliyle....</div><div><br /></div><div>Annesi sımsıkı sardı kızını,öptü ve çocuk saflığına tebessüm etti...</div><div><br /></div><div>O kız çocuğu sadece anneler yaşlanıyor sanıyor olmalıydı...hatta yaşlanmanın da onların ellerinde olduğunu sanıyor olmalıydı...ya da öyle sanmasa da; annesine yaşlanmayı konduramıyodu...</div><div><br /></div><div>Zaman geçti, küçük kız büyüdü...bugün annesinin "Anneler gününü" kutladı.sarıldı ona, öptü...</div><div><br /></div><div>Sonra bu anısını hatırladı..ve anladı ki kendisi de yaş almıştı ve artık kendi de ufak tefek, zayıf bir küçük kız çocuğu değildi....zaman bir çok şeyi değiştirmişti...değişmeyen birşey varsa o da "ağlayarak annesine sarılan küçük kız" ile hala aynı duyguları, aynı sevgiyi hatta daha fazlasını hissediyor olmasıydı annesine karşı...</div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-6890546616241949079?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-16698554230936715892010-05-03T02:34:00.004+07:002010-05-03T02:52:36.340+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S93TvIPM9KI/AAAAAAAAAPU/9wentlOEwqc/s1600/drive.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 189px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S93TvIPM9KI/AAAAAAAAAPU/9wentlOEwqc/s320/drive.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5466758329316209826" /></a>Bir buçuk yıl önce aldım ehliyetimi...zor olmamıştı çok şükür... teorikte herkesin korktuğu motordan bile 90 almıştım amma velakin , gerisi teorik sınav kadar kolay olmadı işte...<div><br /></div><div>Ailemizin iki otomobil sürme yeteneğine sahip güzel insanları ablam ve babamdan öğrenebilirim sanmıştım.</div><div><br /></div><div>İlk denememi ehliyeti aldıktan kısa bir süre sonra ablamla denemiştim... sonuç hüsrandı...kendisi epey meşgul bir insan olduğundan senle uğraşamam demiş o faslı kapatmıştık...</div><div><br /></div><div>Ben de her fırsatta başının etini yiyor bir ders daha koparabilmeyi umut ediyordum.</div><div><br /></div><div>Bu haftasonu o izni kopardım ve annemi de alarak ataköy sürüş alanına gittik.</div><div><br /></div><div>Kısmet....alanda yol bakım çalışması vardı ve bu sebeple çok kısa bir alanda çalışmak zorunda kalmıştım.</div><div><br /></div><div>Otomobil sürmeyi doğar doğmaz öğrendikleri hissine sahip her şoför gibi ablam da benim bu yetenekten mahrum(!) oluşuma tahammül edemedi.</div><div><br /></div><div>Bu yazımı okursa kendisi:" hadi be, sen çok güzel sürdün de ben tahammül edemedim değil mi?" diye fırçayı atar ama neyse...</div><div><br /></div><div>Zaten güzel sürsem derdim ne? değil mi ama...</div><div><br /></div><div>Velhasıl, azar işitmeye daha fazla katlanamadığımdan ve de otomobil içinde ki anneme daha fazla eziyet vermek istemediğim için bu seferlik otomobil maceram da böyle sonlandı.</div><div><br /></div><div>SONUÇ 1: otomobil kullanmak aile ferdinden öğrenilmez....</div><div><br /></div><div>Tanımadık biri olması şart...</div><div><br /></div><div>SONUÇ 2: Bu memlekette kimler otomobil kullanıyor ben mi kullanamayacağım....zaten onları görünce bana bir cesaret geliyor ama sonra cesaretimi destekleyen birini bulamayınca sonuç böyle oluyor işte...</div><div><br /></div><div>Zaman konusunda söz veremesem de İnşallah birgün herkese inat ben de bu işi halledeceğim...</div><div><br /></div><div>Ne zaman...nerede..nasıl....orasını Allah bilir...</div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-1669855423093671589?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-54318283601555419092010-04-29T03:09:00.004+07:002010-04-29T03:37:12.986+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S9iW21iYNpI/AAAAAAAAAPM/sTNJiQ0bxuk/s1600/cocuk-oyunlari-ip-atlamak.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 234px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S9iW21iYNpI/AAAAAAAAAPM/sTNJiQ0bxuk/s320/cocuk-oyunlari-ip-atlamak.png" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465284016642471570" /></a><br /><div>Garip bir rüya görmüştüm bugün... açıkçası uyandığımda hatırlamıyordum da rüyamı...ta ki günün ilerleyen saatlerinde rüyamı yıldırım gibi zihnime çakan olay cereyan edene kadar.....</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Rüyalar benim için çok anlamlıdır...ulu orta anlatılmasına da karşıyımdır...eee blogda yazıyorsun ama demeyin konu başlığını verdim içeriğini anlatmıyorum:)</div><div><br /></div><div>Öğle saatleri geçmiş, ikindi okunmuş, güneş guruba kayarken bir tanığımızın evindeki olağan toplantıdan çıkarken kapının önünde ip atlayan çocukları gördüm...</div><div><br /></div><div>İşte o an uyandığımda hatırlamayacak kadar etkisinde kalmadığım rüyam saniye saniye belirdi zihnimde...Hep demişimdir yine tekrarlayayım: şu hayatta hiçbir şey tesadüf değildir...vardı rüyamın bir anlamı ve bugün ip atlayan çocukları görmeminde vardı bir hikmeti....</div><div><br /></div><div>Rüyamın arkasında ki sırra vakıf olamadım henüz ama bugün güzel bir nostalji oldu benim için.</div><div><br /></div><div>Çocukluğumda severek oynadığımız ve çocukluk formumuzu korumada:) müthiş etkisi olan "ip atlamak"</div><div><br /></div><div>Okulda 5 dakikalık tenefüsslerde bile kız çocukların vazgeçilmez oyunuydu...zil çalar oyun biter, diğer teneffüs kalınan yerden aynen devam edilirdi.biri yandığı zaman çıkan uzun tartışmalar:) , sıranın kendine gelmesini isteme arzusu... o yaşların en masumane istekleriydi....</div><div><br /></div><div>Yok hayatın bitmez tükenmez meşguliyetleri, uğraşları...</div><div><br /></div><div>Hayat sade ve o yüzden de keyifli...çocukluğunu doyasıya yaşamış biri olmama rağmen özlüyorum o günlerimi...bugün yaşımdan başımdan utanmasam :) ip atlayan kızların oyununa dahil olacaktım zor tuttum kendimi....</div><div><br /></div><div>Çocuklar çocukluğunu yaşamalı bu dünyada doyasıya...atlamalı , zıplamalı, kimi zaman düşüp bir yerlerini kanatmalılar....</div><div><br /></div><div>Bu yazı bugün burda bitsin, konu çocukluk anılarımdan açılmışken bir rüya ile:) fırsatım olunca da bisiklet öğrenme maceramı anlatmalıyım blogumda...</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-5431828360155541909?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-70517823059126532012010-04-23T03:58:00.005+07:002010-04-27T02:20:30.413+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S9C7JtKjjTI/AAAAAAAAAPE/1pJoIEx3L2o/s1600/erguvanlar_Erguvan_by_attaleia.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S9C7JtKjjTI/AAAAAAAAAPE/1pJoIEx3L2o/s320/erguvanlar_Erguvan_by_attaleia.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5463072123417496882" /></a><br />Ben bir ceviz ağacıyım,<div>Gülhane parkında...</div><div>Ben bir ceviz ağacıyım </div><div>Gülhane parkında...</div><div><br /></div><div>Diye nakaratları olan bir şarkısı vardı cem karacanın....şarkının içeriğinde de ceviz ağacının yapraklarından falan bahsedip muhabbet illa ki sevgiliye gelir...şarkının ceviz ağacına yazılacak hali yok ya:)</div><div><br /></div><div>Neyse konu bu değil....konu İstanbul ve Erguvan ağacı...bu şarkıyı hatırladıkça ceviz ağacı gibi uğruna şarkı yazılan:) bir ağaç olamayışına yanarım erguvanın...</div><div><br /></div><div>Yakın arkadaşlarım bilir...açık mor, fuşya, toz pembe favori renklerimden bir kaçıdır.hatta resmi değilse şayet mail de yazı tonunu bile pembegiller renk kuşağından seçtiğim vakidir...</div><div><br /></div><div>İşte hal böyle olunca baharda açan açık morumsu, toz pembemsi:) erguvan ağaçlarım benim için harikulade birşey oluyor....</div><div><br /></div><div>Boğaziçi köprüsünden geçerken farkettim...boğaziçinin kendi eşsiz güzelliğine bu bahar aylarında etrafta çiçeklerini açmış erguvan ağaçlarıda eşlik ediyor ki görülmeye değer....</div><div><br /></div><div>Zannımca şu aylarda diğer ağaçlar biraz gıpta ediyor erguvanlara....rengi pembe olan illa ki ilgiyi üzerine çeker ve bu tabiatta da böyle oluyor....</div><div><br /></div><div>Erguvan mı.. pembenin en güzel tonu ona bahşedilmiş...bir kış içinde sakladığı cevheri şimdi arz-ı endam ediyor..seyirlik...</div><div><br /></div><div>Amma velakin her güzelin bir kusuru olur kuralı gereğince:) erguvanlarında bu güzelliklerine rağmen ömürleri kısa..en fazla mayıs sonunda pembe yapraklarını döküp "baharı müjdeledik;artık yaz geldi;hadi bize müsaade" deyip ayrılıyorlar...</div><div><br /></div><div>Bayramlar gibidir bana erguvan..süresi kısa..keyfi büyük..sabırsızlıkla beklenen...geç gelen..çabuk veda eden...</div><div><br /></div><div>İşte tüm bu halleriyle seviyorum erguvanı ben...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-7051782305912653201?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-68274094530768192392010-04-17T03:28:00.004+07:002010-04-17T04:04:17.714+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S8jObINYmUI/AAAAAAAAAO8/kNIy3k_xGGU/s1600/yazmak.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S8jObINYmUI/AAAAAAAAAO8/kNIy3k_xGGU/s320/yazmak.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5460841513642137922" /></a><br />Yazmak mı daha keyifli okumak mı? Aklıma gelen bir konu için "bunun üzerine bir iki kelam etmeliyim blogda" sorusu ile mi daha mutlu oluyorum yoksa uzun zamandır okumak istediğim bir kitabı elime alınca mı?<div><br /></div><div>Ve en sonunda şu karara vardım ki bu iki olayda beni ayrı şekilde besleyen ve keyif veren şeyler....yani çocuklara sorulan şu "anneni mi çok seversin yoksa babanı mı" saçma sorusu gibi birşey galiba...yazmayı mı seviyorum okumayı mı?</div><div><br /></div><div>Yapı itibariyle kıskanç biri değilimdir yani hiç kendimi birisini deli gibi kıskanırken suçüstü yakalamadım...en fazla gıbta etmişimdir daha hırslı boyutu olan kıskançlığa geçmemişimdir.lakin bir mevzu var ki işte o mevzu söz konusu olunca galiba kıskançlık yamaçlarına tırmanıyorum...</div><div><br /></div><div>Almayı düşündüğüm bir kitabı otobüste veya başka yerde birinin elinde görünce "ama nasıl olur?ben daha almadan okumadan siz niye aldınız? o da yetmemiş okumaya başlamışsınız?" :) derken buluyorum kendimi.</div><div><br /></div><div>İskender pala'nın "iki darbe arasında" yı almadan önce metrobüste bir hanım kızımızın:) elinde gördüm.beyaz şık kapağıyla dikkatimi çekince ve henüz benim almadığımı da düşününce yol boyunca içim içimi yedi.</div><div><br /></div><div>Önce ben almalıyım, önce ben okumalıyım ve sonrasında okuduklarımı paylaşmalıyım....geçen üniversiteden bir dostum "minyatür sunay akın" demiş ki benim için bunu işitince ayaklarım yerden kesildi....bu kadar şık bir iltifat işitmemiştim daha önce...</div><div><br /></div><div>Ve gelelim yazma kısmına...birçok şey üzerine söylenecek çok sözüm oluyor benim... bazen bir cümle yazmak bazen birkaç satır bazen de uzuun bir yazı...</div><div><br /></div><div>Ama farkettim ki ben onu da çok güzel bir şekilde halletmişim.</div><div><br /></div><div>Çok kişi tarafından okunacağım ayrıca da kısa ve öz birşey olacaksa ekşi sözlüğe yazıyorum...</div><div><br /></div><div>İşittiğim, okuduğum kısa ve anlamlı bir cümleyse msn de paylaşıyorum....</div><div><br /></div><div>Çok samimi günlük, hatta anlık bir şey yazacaksam; zaten az kişi bildiğinden twitter sayfama yazıyorum....</div><div><br /></div><div>Ama öyle iki üç cümle ile geçiştirilemeyecek, zihnimde demlenip sonra içimden taşan şeyler olursa da işte onu da şekil 1-a da görüldüğü gibi:) bloga yazıyorum.</div><div><br /></div><div>Hepsinin işlevi fonksiyonu amacı farklı ama hepsinin sonucu aynı oluyor bende...</div><div><br /></div><div>Keyif ve mutluluk...içimi dökmek....bir nevi terapi...bir de arasıra yazdıklarıma çeşitli vesilelerle geri dönüşler alıyorum ki onlar da beni daha bir besliyor...</div><div><br /></div><div>Bazen bloga daha sık yaz sitemleri...</div><div><br /></div><div>Bazen twitter da ki anlık bir hisiyatım üzerine yazdığım bir cümle için telefonuma düşen bir "twitteki yazına binaen" mesajı...</div><div><br /></div><div>Beni çok sevindiriyor...</div><div><br /></div><div>Uzun lafın kısası...yazmak ve okumak....insana en iyi gelen iki şey...özellikle de bana...</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-6827409453076819239?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-20600370605111111812010-04-11T02:33:00.003+07:002010-04-11T02:59:26.327+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S8DXdbBu3XI/AAAAAAAAAO0/Dq5mxs0L3x8/s1600/20-Ya%C5%9F-Di%C5%9Fleri-252x300.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 252px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S8DXdbBu3XI/AAAAAAAAAO0/Dq5mxs0L3x8/s320/20-Ya%C5%9F-Di%C5%9Fleri-252x300.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5458599648844242290" /></a><br />Akranım olan kiminle konuşsam 20'lik dişinden şikayetçi idi...sıkıntı bu dişlerin çıkma sürecinde başlıyordu...güzel bir diş ağrısı bu zorlu dişin ilk sıkıntısıydı...<div><br /></div><div>Hamdolsun 4 tane 20 lik dişim bana hiçbir sıkıntı çıkarmadan ağrısız sızısız yerlerini aldılar:)</div><div><br /></div><div>Hatta 20 lik dişlerimin çıktığı lise son yıllarımda ben iyice psikopata bağlamış ya öss akşamı dişim ağrırsa uyuyamazsam gibi saçma sapan:) evhamlar yapmıştım kendime...</div><div><br /></div><div>Neyse efendim 20 lik dişlerim çıkmış mutlu mesut yaşıyordum; geçen yıl diş muayenesine gidene kadar....diş dr.' um sol alt yirmilik dişin eğri çıkmış bunu çekelim ilerde diğer dişelere baskı yapar demişti....</div><div><br /></div><div>Hayatta çektirmem dedim.Ne ağrı var ne bişey insan sağlam dişini çektirir mi hiç?</div><div><br /></div><div>Ama bu bir yıl boyunca anladım ki dr. haklı eğri çıkan dişim yemek yememde şimdi anlatması uzun sürecek sıkıntılar çıkarıyor bana.</div><div><br /></div><div>Benim cephemde bunlar olurken geçen bir arkadaşla konuşuyorum büşra kusura bakma 20 lik dişimi çektirdim konuşamıyorum dedi.</div><div><br /></div><div>Düşünmeye başladım.Allah ağzımıza gereksiz bir diş koymaz peki bu dişLer niçin uyum sağlamıyor bu yeni neslin ağzına???</div><div><br /></div><div>İşte bugün "zamancumartesi" ekindeki haberi okuyunca "evreka" diye çığlık atacaktım nerdeyse:)</div><div><br /></div><div>Zira detyalı detaylı anlatılmış tüm olay, şöyle ki:</div><div><br /></div><div>Yirmilik diş ağızın en arkasında bulunan sert besinleri parçalamakla vazifelendirilmiş dişlerimizmiş.onlar çıkmadan önce insan yediği sert besinler sebebi ile çene kasları ve yapısı genişliyormuş.</div><div><br /></div><div>İşte tüm mesele burda başlıyor....çağımız insanları "düdüklü tencere" de pişen yemekleri tükettiklerinden besinleri çiğnemeye gerek kalmıyor çünkü düdüklü tencere tüm gıdaları lokum gibi pişiriyor.dolayısıyla ağızdaki kaslar gelişmiyor, ağız yapısı genişlemediğinden ağızda bu yeni dişlere yer açılmıyor ve sonuç kaçınılmaz oluyor... yirmilik dişler zar zor çıkıyor çıkan da işlevini yerine getiremediği yani parçalayacak sert gıda bulamadığından kişiye sıkıntı veriyor.</div><div><br /></div><div>İşte bu haber üzerine taşlar yerine oturdu."nedir bu dişçilerin bu 20lik diş görünce çekelim" hevesleri derdim:)ama adamlar haklılarmış....işte durum bu...</div><div><br /></div><div>İnsanoğlu bir şeyi yaparken bir şeyi de harap ediyor maalesef...</div><div><br /></div><div>Kimin aklına gelir ev hanımlarının en sevdiği bu düdüklü tencerelerin; aslında çok önemli görevi olan 20'lik dişleri iş göremez hale getirdiği...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-2060037060511111181?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-5060588802282579252010-04-09T02:42:00.004+07:002010-04-09T21:11:16.955+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S74xziX7BJI/AAAAAAAAAOs/P1WnsjMQwmY/s1600/iki-darbe-arasinda-ilginc-zamanlarda-iskender-pala.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 217px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S74xziX7BJI/AAAAAAAAAOs/P1WnsjMQwmY/s320/iki-darbe-arasinda-ilginc-zamanlarda-iskender-pala.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5457854559889851538" /></a>Bir kitapta beni ilk etkileyen önce adıdır, sonra kapak dizaynı...her ne kadar şekilci bir insan olmasamda bu iki şeyi ararım kitapta.iskender pala, yaşadığı sıkıntıları anlattığı bu kitabı simsiyah bir kapak ile de çıkarsa da manidar olur ve satılırmış ama bu kapak dizaynı harika olmuş.<div><br /></div><div>Beyazlar içinde denizci askerler nam-ı diyar bahriyeliler...ve bunlardan birinin sırtı dönük bize....işte kitabı okuyunca şu kanıya vardım ki; kapaktaki bu sırtı dönük asker iskender pala'dır ve arkasından çok iş çeviren vardır....<div><br /></div><div>Sizi sırf eşiniz başörtülü diye orduevine almasalar...askeri kafeteryada verdiğiniz siparişi getirmeyip eşiniz ve çocuğunuz önünde onurunuzu kırsalar...edebiyat alanında işinizin ehli bir asker olarak kültürlü askerler yetiştirmeyi misyon edinmenize rağmen sürekli sizi engelleseler...işiniz gereği dil kursuna gitmek istediğinizde komutanınız "gerici olmasan seni kursa değil yurtdışına bile gönderirdik" dese...ve en sonunda emekliliğinize birkaç ay kala YAŞ kararları ile elle tutulur gözle görülür bir sebep yokken ihraç edilseniz ne hissedersiniz?</div><div><br /></div><div>İşte tüm bu soruların cevabı var bu kitapta...iskender pala'nın fişlenmesi sonucu bilgileri ellerine geçen komutanları, hep bir önyargıyla yaklaşmış kendisine... ama hakkaniyetli,vicdanı henüz taşlaşmamış bazıları dedikoduya aldanmayıp; kendi deneyimleri ile iskender pala'yı tanımaya çalışanların hepsi de iskender pala'nın ne kadar dürüst ve mesleğini hakkıyla yapan biri olduğunu görmüş...</div><div><br /></div><div>Kitabın bir güzel yanı ise yazarın her bir bölüme başlamadan önce özlü bir sözle konu hakkında ip ucu vermesi.işte onlardan biri.."köhne fikirler paslı çivilere benzer..kolay kolay yerlerinden sökülmezler..." etraf malesef paslı çiviler ile dolu ve gerçekten de birileri sökmeye çalışsa da çok güç oluyor...</div><div><br /></div><div>Bir diğeri "yiğitlik intikam almak değil, tahammül etmektir."bu cümle ile de iskender pala'nın neden kendisine zulmu reva görenlerden intikam alma duygusu içine girmediğini anlamış oluyoruz</div><div><br /></div><div>Ve kitabı en sonunda "çok şükür ki mazlum oldum, zulmeden olmadım" diyerek tamamlıyor yazarımız...</div><div><br /></div><div>Tıpkı idama mahkum olan, ardından "haksız yere idam edileceksin" diyerek ağlayan eşini "ne yani haklı yere idam edilsem daha mı iyiydi?" diyen filozof misali...</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-506058880228257925?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-63236738781503076762010-04-07T00:35:00.004+07:002010-04-07T01:09:02.856+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S7txaYM1p6I/AAAAAAAAAOk/T8gwsgzR1Sk/s1600/20100121232047.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S7txaYM1p6I/AAAAAAAAAOk/T8gwsgzR1Sk/s320/20100121232047.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5457080071476324258" /></a><div>Şu hayatta aldığınız için mutlu olduğunuz iyiki almışım dediğiniz ne var?zaman zaman severek giydiğim montum için veya severek kullandığım bir çanta için bu tespitte bulunmuşumdur ama basit bir nesne için "iyi ki kaçırmamış ve almışım bunu " diyeceğim aklıma gelmezdi.</div><div><br /></div><div>Beni tanıyan bilir yeni lezzetlere, yeni bir alete v.s ilk görür görmez atlayan deneyen biri değilimdir.günün koşturmacası sonrası metrobüsten inip üstgeçide geçtiğim bir akşam üst geçitte tipinden üniversite öğrencisi olduğunu tahmin ettiğim bir genç, ışıklı bir şey satıyordu.kış günü karanlık çökmüş etrafa zaten; sattığı şeye anlam veremedim ve hızlı tempoda yürüyen ben biraz duraksayıp ne sattığını anlamaya çalıştım.yaklaşınca gördüm ki kitabın sayfasına ataç kısmından tutturulmuş bir kitap lambası.</div><div><br /></div><div>Neyse ne olduğunu anlayıp rahata erdikten sonra:) yoluma devam ettim.bir yandan da "aslında iyi fikir, gayet mantıklı... sen kitap okurken oda da sabah nöbete gideceği için uyumak isteyen bir ablanız varsa:) çok kullanışlı olabilirdi" tespitinde bulundum.bu tespitlerimi diğer yanım anında bertaraf etti."üst geçitten birşey mi alınır yaaa git işine Allah aşkına , saçmalama" dedi.</div><div>-büyük lokma ye, büyük söz konuşma üzerine de bir yazı ileriki günlerde gelecek ben çenemi böyle tutmamaya devam edersem- :)</div><div><br /></div><div>Neyse bir sonraki gün yine üst geçitten evime gidiyorum bu sefer benim yaşımda bir genç kızı bu lambayı satın alırken gördüm.dünkü çelişkimi -hadi canım üst geçitten eşya mı alınır tespitimi- yumuşattım biraz "bak gayet düzgün biri aldı işte" dedim kendime.böylece dünkü ortaya atmış olduğum büyük lokmamı ufalttım ki bir diğer gün rahatlıkla yutabileyim:)</div><div><br /></div><div>Ve üçüncü gün sicim gibi yağmur yağıyor istanbul'da... yine erkenden karanlık çökmüş.herkes koşar adımlarla kendini evine atmanın derdinde.ama kafama koymuştum bir kere eğer bugün de satıyorsa adam alacağım bende bu lambadan.bozuk çıkarsa da napayım; yaşayarak tespit etmiş olurum işte "üstgeçitten birşey alınmaz" mış dedim.</div><div><br /></div><div>Neyse büşra heyecanla çıkar üstgeçide... ve ufukta beyaz florasanlı adam, kitaplar elinde yağmur altında görünmekte.arşimet'in kaldırma kuvvetini bulduğu an kadar sevinerek vardım yanına...bir tane alabilir miyim dedim.fiyatını sordum mu hatırlamıyorum bile o an uçuk bir fiyatta istese verebilirdim:) neyse zaten makul bir fiyatı varmış 3 tlye aldım.</div><div><br /></div><div>Ben bu kitap lambasını alalı takriben 2 ay olmuştur.peki bu yazı niçin bu kadar gecikti?çünkü ne kadar doğru birşey aldığımı yeni yeni keşfettim.malum yeni kitaplar aldım ve her gece herkes yatarken ben yorgan altında, lambamı kitabıma takıp kitap okuyorum.ergonomik bir yapıya sahip istediğin açıya eğebiliyorsun lambayı.bu kullanışlı yapısı sayesinde uzun süre yorgan altında kitap okuyabiliyorum hatta bazen ablam "büşra ses ver hayatta mısın?" diye dalgasını geçiyor.evet kitaba çok daldıysanız ve yorganı da dışarıya ışık gitmesin diye kafanıza büsbütün çektiyseniz nefessizlikten mevta olma riskiniz var:)Allah muhafaza....</div><div><br /></div><div>Şaka bir yana benim gibi yatmadan önce kitap okumayı seven herkese şiddetle tavsiyemdir bu kitap lambası.nerde bulursanız alın , benim gibi çelişkiye düşmeyin...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-6323673878150307676?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-34547410086647003772010-04-05T01:36:00.007+07:002010-04-09T01:00:04.820+07:00<div style="text-align: left;">Televizyonda programlar kadar reklamları da keyifle izlerim tabiki keyifle izlenilmeyi hak eden hikayesi mesajı olan reklmaları...</div><div><br /></div><div><br /></div><div>İşte şu sıralar tam da bu nitelikleri taşıyan bir reklam dönüyor kanallarda...bir sigorta reklamı...</div><div><br /></div><div>Ekranda altyazı: SENE 1924 ERZURUM DEPREMİ</div><div><br /></div><div>Harabe olmuş etrafı; alt yazı çıkmadan önce görüntüleri izlediğimde harp meydanı sanmıştım o derece içler acısı...sağ kalan insanlar evlerinin önünde öylece usulca, sessizce çaresizce oturmakta...</div><div><br /></div><div>Ufukta yanındaki yaverleri ile Atatürk görülür.üzgün gözlerle etrafı incelemekte...fonda acıklı bir müzik...</div><div><br /></div><div>Çöken evin önünde oturan, yaşlıca yüzünde ki çizgiler ömründeki çileli günlerin tercümanı olan garip bir amca Atatürk'ü görünce ayağa kalkar....</div><div><br /></div><div>Atatürk buna mukabil "otur amca otur" karşılığını verir...</div><div><br /></div><div>İki oyuncunun da simasından az sonra içimizi acıtacak dialoglar işiteceğimiz aşikar ve şu minvalde devam eder...</div><div><br /></div><div>Geçmiş olsun...</div><div>Sağol paşam....</div><div>Kaybın büyük mü dayı?</div><div>MEMLEKETİMİZ SAĞOLSUN</div><div>Kimin kimsen yok mu?</div><div>Evlatlarımı harpte şehit vermişem....</div><div>Ah be dayı..devletin sana yardıma geldi, ne istersin devletten?</div><div>Birşey istemiyiz paşam..biz yedi düvel ile harp etmişik....koca memleketi yeniden kurmuşuk....o bize yetiyir...</div><div>Der... ve boynunu eğer....</div><div><br /></div><div>İşte reklamın bu kısmında, amca o kadar gerçekçi bir simaya sahip ve o kadar yalın ve olduğu gibi mertçe ifade ediyor ki kendini; en zor anında bile vakar durarak hayran bırakıyor kendine herkesi....reklamı ilk izlediğimde resmen bir film izliyormuşcasına bitmesin bu reklam dedim...bu asil amca uzun uzun anlatsın vatanı için yaptıklarını.."paşam gel otur yanıma neler yaşadım ben anlatayım, sen dinle" desin istedim....</div><div><br /></div><div>Ve Atatürk sonrasında "üzülme dayı bu halin çaresine bakacağız" der ve gider...fonda dış ses "anadolu'nun gururlu insanı" ile başlayan güzel bir girizgah ile bize güzel bir hikaye anlattıktan sonra reklamı yapılan sigorta şirketinin kuruluş amacını anlatmaya başlar....</div><div><br /></div><div>Reklamı verilen sigorta şirketi teferrüat bu yazıda...ama çalıştıkları reklam ajansı için, tebrik etmek gerek kendilerini...</div><div><br /></div><div>Çok sigorta reklamı izlemiştik..evi su basar, hırsız girer, araba kaza yapar sonuçta sigorta halleder diye kuru kuruya reklamlar izlemişiz meğer... ta ki bu reklam çekilene kadar....</div><div><br /></div><div>Bir kez daha anladım ki anadolu insanı bir cevher...bir reklam filmi için bile çok samimi ve içten bir ürün koyabiliyor orataya, anadolu insanı....</div><div><br /></div><div><a href="http://www.vidivodo.com/370109/anadolu-sigorta-reklam">İşte üzerine bu kadar kelam ettiğim reklam</a></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-3454741008664700377?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-16932931090340670262010-04-01T23:03:00.003+07:002010-04-01T23:38:25.682+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S7TKbvJU_OI/AAAAAAAAAOM/Ke7vYP2Y3eA/s1600/books.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 253px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S7TKbvJU_OI/AAAAAAAAAOM/Ke7vYP2Y3eA/s320/books.png" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5455207626513382626" /></a><br />Uzun zamandır ambargo vardı üzerimde...kitap almam aile fertlerim tarafından yasaklanmıştı.Gerekçe:kitaplıkta yer kalmadı.gerekçe de haklılar ama buldukları çözüm sorunluydu.<div><br /></div><div>Arasıra kitapyurduna giriyordum ve tam "sepete at" ibaresini tıklarken başımda ablam beliriyor ve "sakın haa" bakışları fırlatıyordu.ben de el mahkum madem şimdi alamıyorum kısmet olunca alırım babında favori kısmını tıklıyordum ve böylece o kitap alınacaklar listeme eklenmiş oluyordu.</div><div><br /></div><div>Geçen perşembe yine olağan şekilde "kitapyurdu"n dayken güzel bir kampanya ilişki gözüme.zaten favori listemde olan mazhar alanson'un mazhar olmak adlı kitabı imzalı olarak satışta imiş.bu sefer beni kimse tutamaz diyerek ablama "bu fırsatı da kaçıramam artık, alıyorum bu sefer" diyerek durumu izah ettim artık nasıl kabiliyetliysem durumu izah etmekle kalmadım onun sanal kredi kartıylada satın aldım:)</div><div><br /></div><div>Tabi söz konusu kitapyurdu olunca öyle bir kitapta sipariş verilmiyor.kargocunun getirdiğine değsin diyerek elif şafak AŞK ve iskender pala'dan İKİ DARBE ARASINDA yı da aldım.</div><div><br /></div><div>Elif şafak bunune kadar hiçbir kitabını okumadığım bir yazar.çünkü mizacım gereği insanların çoğu deli gibi bir kitaba takılmışlarsa ben o kitabı almam, insanlar akın akın bir filme gidiyorlarsa </div><div>ben o filme gitmem v.s işte elif şafak ta benim bu prensibime takılmış ve de roman yazdığından bu zamana kadar ilgilenmediğim biri idi.kitabı hala okumadığım için değerlendirmelerim başka bir blog yazısına kalacak.ama aşk kitabını mesneviye atıfta bulunduğu için almak istedim.</div><div><br /></div><div>İki darbe arasında kitabıda uzun süredir almak istediğim metroda otobüste okuyanları gördükçe imrendiğim ama işte ambargom sebebi ile alamadığım bir kitaptı...şu anda okuyorum ve ona dair de ayrı bir yazı gelecek ileri ki günlerde...aman yarabbi ne anılar var kitapta ne anılar....zaman genel yayın müdürü "ekrem dumanlı" bu kitap için "yüreğim bu kitabı bitirmeye el vermedi" demişti iskender pala'nın çektiği zulmler üzerine...</div><div><br /></div><div>Ablamın kitap ambargosunu kaldırmaya vesile olan mazharolmak kitabı ise mazhar alonson'un THE ORİGİNAL bir kitabı.kapak orjinal, sayfa tasarımı orjinal kuşe kağıdı.içeriği ise mazhar alansonun anıları ve şarkılarının hikayeleri... </div><div><br /></div><div>Perşembe sipariş ettiğim bu 3 kitap cumartesi ulaştı elime..hiç şaşırmadım çünkü kitapyurdu nun bu hızlı hizmetine alışkınım.</div><div><br /></div><div>Kitapyurdundan memnuniyetimi bilmeyen yoktur ama bu sefer ufak bir sorun yaşadım.aslında ufak bile sayılmaz.</div><div><br /></div><div>Sipariş vermemde etkili olan mazharolmak kitabının imzalı olması faktörüydü daha öncede imzalı bir kitabı kitapyurdu nun kampanyası ile almıştım.ne var ki bu sefer elime ulaşan kitap imzalı değildi.bariz bir şekilde aldatılmıştım.</div><div><br /></div><div>Hemen kendilerine "iyisiniz hoşsunuz da imzalı sattığınızı söylediğiniz kitabın imzasız olması nasıl bir iş" mealinde mail attım.</div><div><br /></div><div>Ben bekliyorum ki "hemen gönderin imzalısını gönderelim yanlışlık oldu" falan desinler.</div><div><br /></div><div>"Yanlışlık oldu" dediler ama gerisinde başka bir çözüm(!) sundular.size 5 tl'lik hediye çeki düzenliyoruz hatamızın yerine kabul edin dediler.</div><div><br /></div><div>Tamam dedim 5 tl'likse affedildiniz.harca harca bitmez hem mazhar alanson'un imzalı kitabının ederi de 5 tl dir zaten(!)</div><div><br /></div><div>Açıkçası 5 tl lik hediye çekine değil ama ciddi bir açıklama yapmamalarına bozuldum ve haliyle bende aslında imzalı kitap olmadığı ve satışları hızlandırmak için böyle bir duyuru yaptıkları izlenimine kapıldım.ve de kitapyurduna hiçte yakıştıramadım.evet o anlık satış yaptılar belki ama bir müşterilerinin güvenini kaybettiler...</div><div><br /></div><div>Güven kendileri için ne kadar önemli bir mevzu bilemem ama benim için çok ciddi bir mevzudur.</div><div>Bundan sonra kitapyurdundan alışveriş yapmayacak mıyım?tabi ki yapacağım kullanışlı siteleri ve uygun bir fiyatları var ama kampanyalarına ihtiyatla yaklaşıp ona göre alışveriş yapacağım.</div><div><br /></div><div>Olmamasını ümit edeceğim ama diğer bir yanlışta "dahada olsa gelmem" :) restini çekeceğim.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-1693293109034067026?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-32715201660240643402010-03-21T02:03:00.002+07:002010-03-21T02:34:16.153+07:00Küfür yok...Espiriler zeka ürünü...Hikayesi ve mesajı var...<div><br /></div><div>Eee daha ne olsun.Eşrefpaşalılar aslında bir tiyatro oyunuymuş ama ben nasıl olmuşsa ıskalamışım onu bari filminin kaçırmayayım diyerek annem ile beraber gittim filme.</div><div><br /></div><div>Filme gitme sürecimi hızlandıran bir takım olaylar oldu çünkü bu film ile çok güzel bir olayı öğrendim.filmin başrolünü oynayan "hoca" karakterini oynayan "sinan albayrak" dünya görüşünü, duruşunu,mertliğini, doğru bildiği şeyleri cesurca savunuşunu takdir ettiğim yeni şafak yazarı "hakan albayrak" ın kardeşi imiş.</div><div><br /></div><div>Bunu öğrenince bakalım hakan albayrak köşesinde bu filmin değerlendirmesini yapacak mı diyerek beklerken beklenen yazıyı yazdı hakan albayrak."kardeşim oynuyor diye demiyorum bu film izlenir" diyince filme gitmem kaçınılmaz oldu.</div><div><br /></div><div>Filmi izleyince gördüm ki bir insan yalın , duru naif bir karakteri de oyunculuk maharetleri ile devleştirebilir.</div><div><br /></div><div>Herşeyden önce bu filmi yıllardır beyaz perdede çizilen "kötü imam" tabusunu yıktığı için kutlamak gerekir.Hollywood sinemasında "peder" hep dürüst hep efendi hep yardımsever hep güvenilir iken bizde süte su katan, yalan söyleyen,üç kağıtçı hep imam olarak tasvir edildi.</div><div><br /></div><div>Bu film de ise izmir'in kasımpaşası olarak bilinen bir yere atanmış bir imamın çölde gül yetiştirme çabası; hayatımızda bilinen yanlışları düzelterek anlatılıyor...</div><div><br /></div><div>Sevgi, aşk, hatta buruk iki aşk hikayesi desek daha doğru olur filmi besleyen diğer damarlar...</div><div><br /></div><div>Keşke sonu böyle bitmeseydi dedim sadece filme dair...ama hayatta herşey güllük gülüstanlık olmuyor hüzün de hayatın bir parçası...</div><div><br /></div><div>Son olarak diyebilirim ki; sırf "azrail(a.s) aynı anda birçok insanın canını nasıl alıyor? sorusunun hocaya sorulduğu sahne için bile gidilmeli...</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-3271520166024064340?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-24996989464100539392010-03-14T23:12:00.003+07:002010-03-14T23:21:17.562+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S50Mev8qkGI/AAAAAAAAAOE/8CCwLRliFdQ/s1600-h/bahar_yorgunu.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 297px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S50Mev8qkGI/AAAAAAAAAOE/8CCwLRliFdQ/s320/bahar_yorgunu.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5448524846594691170" /></a><br />Gazete semptomları sıralamıştı:<div>Sürekli uykunuz mu var,</div><div>İşlerinizi ertelemeye mi başladınız,</div><div>Halsizmisiniz</div><div>Ve daha birkaç tespitlerden sonra can alıcı sonuca varılmış.</div><div>O zaman BAHAR YORGUNUSUNUZ....</div><div><br /></div><div>Buyrun benim dedim...yazıyı okuyunca...</div><div><br /></div><div>Uykuya doyamama hali,</div><div>Yapmam gerekenleri yarına erteleme çabası,</div><div><br /></div><div>Açıklansa açıklansa bahar yorgunluğuyla açıklana bilir.</div><div><br /></div><div>Gazete tedaviyi de anlatmış.</div><div>Günde 3 litre su, açık havada sabahları bol yürüyüş ve uyku düzeni</div><div><br /></div><div>Su içme kısmında bir sıkıntı yokta çok şükür:) diğerleri için söz veremem</div><div><br /></div><div>Umarım bendeki bu hal bahardandır...Umarım geçer.. Yoksa halim hal değil...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-2499698946410053939?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-20920837755794710252010-03-07T04:03:00.003+05:002010-03-07T04:34:17.650+05:00Yine boşlamışım sanki blogu...Mart ayının siftahı yok daha....ama sırf yazmış olmak için yazmadığımdan bloga böyle uzuunn molalar olması normal...<div><br /></div><div>Mart ayının ilk yazısı olarak siyasi bir yazı kaleme alacağım, bahar geldi ah ne hoş demeyeceğim bir yazı olacak bu...</div><div><br /></div><div>Hafta içi bir haber izledim hollanda'nın sağcı bir partisi seçim vaadi olarak başörtüsü yasağı getirmeyi planladığını açıklamış.buna itirazı olan hollandalı doçent bir akademisyen ateist olmasına rağmen bu vaadin saçmalığına dikkat çekmek için dışarıya çıkarken siyah başörtüsü takma kararı almış. ve bu akademisyen bir erkek.Haberde başörtülü olarak röportaj da verdiği için biliyorum başörtüsü amcaya çok yakışmıştı:)yani renkli göz sakalsız bıyıksız sima cidden çok yakışmış:)başörtüsü haliyle çok dikkat etmesen anlaşılmıyo da erkek olduğu...</div><div><br /></div><div>Neyse ben mevzuyu sulandırmadan sadede geleyim, doçent bey ateist olmasına rağmen inanç ve giyim kuşam özgürlüğünü savunduğunu anlatı.</div><div><br /></div><div>Haberi izlerken ve de aklıma geldikçe her an Allah'ım sen bu adama iman ve hidaayet nasip et diye dua ediyorum.çünkü ateist bu amcadaki feraset bizdeki chp'li kadınlarda yok...</div><div><br /></div><div>Hollanda da doçent amcam böyle orjinal bir eylem gerçekleştirirken mersin de chp kadın kollarından bir takım beynine oksijen gitmeyen o an oksijensiz solunuma geçmiş malesef insan demek zorunda kaldığım kadınlar da oksijensiz solunumun etksiyle bir eylem sergilemişler.</div><div><br /></div><div>Tarih:Hilafetin kaldırılmasının yıl dönümü</div><div>Mekan:Mersin</div><div>Figüranlar:Chp mersin kadın kolları incancıkları</div><div>Eylem:Çarşaf yırtma eylemi...</div><div><br /></div><div>Ne kadar orjinal bir eylem(!) değil mi? bu eylemi akıl edeni, bu eylemi dinleyipte ya bu ne hoş bir eylem daha önce nasıl yapmadık diyip fikri ortaya atanın peşine takılan kadınları nasıl kutlamalıyız(!) bilemedim.</div><div><br /></div><div>El insaf dedim çarşaf yırtma anındaki ağızlarından çıkan köpükleri görünce...evet çok sert bir yazı yazdığımın farkındayım ama öfke ile çarşaflı insanlara kurdukları cümleler köpük mahiyetinde olunca yazıda biraz set oluyor ben ne yapabilirim ki...</div><div><br /></div><div>Maden öyle işte böyle diyip birgün sonra da çarşaflı teyzeler mini etek yırtsa bu ne saçmalık denmez mi? sanane insanın giydiği etekten denmez mi?Allah'tan çarşaflı teyzeler aklı başında insanlar.</div><div><br /></div><div>Ama işte biri çıkıpta dememiş mersin kadın kollarında, ya tamam eylem yapalım da biraz zeka kıvılcımı olsun içinde.yıl 2010 insan hakları kadın hakları falan diyoruz.</div><div><br /></div><div>Aman ya bende ne diyorum,kimden ne bekliyorum.demokrasi anlayışları "sadece bize demokrasi yoksa darbe olsun" olan, eğitim anlayışları "bizim gibi olanların çocuğu üniversiteye gitsin yoksa ötekilerin ki gitmesin" mantığıyla(!) meslek liselerinde katsayıyı savunan adamların, kadın kollarından ne bekliyorum ki ben?</div><div><br /></div><div>Bu iki haberi peş peşe verince haber bülteni müteesir olarak gülümsedim.</div><div>Bir yanda ATEİST bir adam din ve vicdan özgürlüğü adına başını örterek eylem yapıyor öte yanda sorsan müslüman kadınlar ve malum eylem...</div><div><br /></div><div>Eğitim şart diyeceğim ama sorsan hepsi eğitimli çağdaş(!) laik(!) türk kadını....</div><div>Eğitimle de olmuyor bu işler en gerekli olanı akıl ve izan...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-2092083775579471025?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-22973324622852619542010-02-26T22:59:00.005+05:002010-02-26T23:28:38.771+05:00<div><br /></div><div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S4gSZYtGL6I/AAAAAAAAAN8/t0KSG4GJZ94/s1600-h/9599182d7b3e7ede7d27add4e65361d7.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 269px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S4gSZYtGL6I/AAAAAAAAAN8/t0KSG4GJZ94/s320/9599182d7b3e7ede7d27add4e65361d7.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5442620377014874018" /></a><br />Yıllar sonraaaa<div>Bir hazan</div><div>Sabahında....</div><div>Sessizce...</div><div><br /></div><div>Diye başlayan kıraç şarkısını, arabanın radyosunda duyunca ışık hızıyla lise yıllarına dönüp servisle okul yolculuğu gözünün önüne geliyorsa....</div><div><br /></div><div>Eski fotoğraflara bakıp bakıp dalıyorsan....</div><div><br /></div><div>Fazla gürültüyü başın kaldırmıyorsa....</div><div><br /></div><div>Eskiden olsa çata çat cevap verip, susturacağın insanları; amaann boşver konuşsunlar hiç onlarla uğraşamam şimdi diyerek geçiştiriyorsan....</div><div><br /></div><div>Yorulma nedir bilmeksizin bisiklet süren çocukluğunu özlediysen...</div><div><br /></div><div>Yediğin Fresco soğuk sandiwich bile seni üniversite kantinine götürüp geçen senene bile özlemle bakıyorsan...</div><div><br /></div><div>Şakada olsa zaman zaman hey gidi gençliğim heyyyy diyorsan:)</div><div><br /></div><div>Galiba yaşlanıyorsun demektir...en doğrusu yaş alıyorsundur....</div><div><br /></div><div>İşte bugünler bu tespitlerde bulunduğum günler</div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-2297332462285261954?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-44329775504774622010-02-20T01:51:00.004+05:002010-02-20T02:15:42.773+05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S3793U-r3QI/AAAAAAAAAN0/4bXAJsj3sx4/s1600-h/martifp2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S3793U-r3QI/AAAAAAAAAN0/4bXAJsj3sx4/s320/martifp2.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5440064526876400898" /></a><br />Cemrenin ilki düştü...bugün şahane bir hava vardı istanbul'da...özlemişim güneşi; terletmeyen insanı rahatlatan bir havayı, ne sıcak ne de soğuk...<div><br /></div><div>Ne güzel oldu ki; bu havada üsküdar'dan vapura bindim.vapur yolculuğum çok anlamlıdır her zaman benim için.suyun kaldırma kuvvetine binaen koca marmara'da süzülen gemideki hikmeti idrak ederim önce,gemileri suda yüzdüren Yaratan'ı...akabinde kız kulesini izlerim, hatta izlemeye doyamam...ardından gemiye çarpan dalgaların beyaz köpüğü ile uğraşırım...ve en sonunda ufukta emiöünü görülür...</div><div><br /></div><div>Ama bu sefer farklı bir şeyi daha gözlemledim üsküdar vapurundan...o da martılar....</div><div><br /></div><div>Bizden başka, etçil kuş olan martılara "simit" atarak onları "simitçil" yapan bir millet var mı bilmiyorum:) ama bugün martıların adeta dans eder gibi simit kapma yarışlarını ibretle izledim.</div><div><br /></div><div>Dur durak bilmeksizin kanat çırpıyorlar...kimileri usta:)simiti havada kapıyor ve bu başarının haklı gururu ile semada süzülüyor...</div><div><br /></div><div>Kimileri, henüz acemi... havada kapamasa da suda pençesiyle simiti kapıp afiyetle yiyor...</div><div><br /></div><div>Ama bir grupta var ki; sürekli ıskalıyorlar... belli ki diğer "üstat"larından öğrenecekleri çok şey var daha...</div><div><br /></div><div>Kıran kırana bir yarış içindeler , simiti kapma sürecinde.ani manevralar, atik hareketler ve daha neler neler...ama dikkat ettimde insanoğlundan daha "insan" lar.</div><div><br /></div><div>Bu da ne demek şimdi?anlatayım.yenilen simiti ıskalayan hiçbir martı intikam duygusuna bürünüp bir diğer martının tepesine binmiyor ne bileyim tüyünü yolmuyor:) sürekli bir tatlı rekabet hali...her başarısız hamle de yeni bir umutla diğer simit parçası gözleniyor....</div><div><br /></div><div>Anladım ki birçok insanın "martı"lardan öğreneceği çok şey var...şahsen ben bugün martılardan "ekip çalışması" dersini çıkardım kendi adıma:)</div><div><br /></div><div>Bakmayı ve görmeyi bilene daha nice dersler var şu dünya hayatında vesselam...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-4432977550477462?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-38164689058482731812010-01-31T03:33:00.005+05:002010-01-31T20:27:27.214+05:00<div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S2Sz0PVxatI/AAAAAAAAANk/fZKYbinUHH0/s1600-h/fvtres14ch8.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S2Sz0PVxatI/AAAAAAAAANk/fZKYbinUHH0/s320/fvtres14ch8.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5432664760568081106" /></a>Yıl 2010...memlketim canım istanbul Kültür Başkenti olmuş, Ankara'nın tek ayrıcalığı olan "başkent olma" özelliğini de elinden almış amma velakin nafile....<div><br /></div><div>Tüm bu şan ve şöhrete rağmen bu memlekette "yok artık bu kadarda olmaz" dedirten olaylar oluyor.</div><div><br /></div><div>Günlerden perşembe, öğleden sonra apartmanımızın sol tarafındaki katların ve o yönde bulunan asansörümüzün elektiriği yoktu.bir nevi apartman kısmi felç geçiriyordu.akabinde çok geçmeden akşama doğru tüm dairelerin elektriği gitti.</div><div><br /></div><div>İlk dakikalarda normal bir kesinti zannedip çok dertlenmedik.fakat zaman geçipte yöneticimiz tarafından acı haberi alınca işte sıkıntı o zaman başladı.</div><div><br /></div><div>Çünkü yeraltında bulunan elektrik kablolarından birçoğu yanmış ama bu kabloların yeri henüz tespit edilememiş....</div><div><br /></div><div>Elektrik kabloları direklerden yer altına taşınınca "ülkemiz çağı takip ediyor, görüntü kirliliği sona eriyor" diye düşünmüştük ama olay öyle olmuyormuş.</div><div><br /></div><div>İşte bir arıza anında arızayı bulmak bir dert...bulsan kazıp sorunu gidermek ayrı dert...</div><div><br /></div><div>Bedaş görevlileri arızayı araya dursunlar ben bu sürede bizlerin neler yaşadığını anlatayım.anlatayım ki günlük hayatta gayet rahat bir şekilde kullanıpta şükrünü eda etmediğimiz bazı şeylerin kıymeti iyice bir anlaşılsın...</div><div><br /></div><div>Öncelikle elektrik ile çalışan kombi hepten devre dışı olduğundan soğuk dakikalar hatta bizimki gibi uzun süreli kesintilerde soğuk günler ile karşı karşıya kalıyor insan.</div><div><br /></div><div>Akabinde bilimum lavabo ve mutfakta sıcak su ile iş gören bizler kombi devre dışı olduğundan soğuk kış gününde tabiri caizse "demir" gibi su ile hemhal olduk.</div><div><br /></div><div>Gerçi elektrik gidince insan "çok şükür sular akıyor" diyip sıcak suyu aramaya utanıyor ama olsun...</div><div><br /></div><div>İki gün süren bir kesinti yaşadığımızdan dolaptaki bazı gıdaları malesef kaybettik....birkaçı bozuldu...</div><div><br /></div><div>Evde Elazığ folklor ekibi gibi gezdik herkesin elinde mum çayda çıra modunda...buna rağmen ben her lavaboya giriş ve çıkışta alışkanlık gereği ışığı açıp kapattım:) o ayrı mevzu..bendeki de nasıl bir alışkanlıksa artık:)</div><div><br /></div><div>Ve elektrik olmayınca ne kadar birşeylerle meşgul olsanız, mum ışığında gazetede okusanız en nihayetinde 11 de kendinizi uyurken buluyorsunuz...sonra ne mi oluyor??? insan uykudan tiksiniyor...sürekli uyku modu...sonrasında yatağa girince dışarı soğuk diye de sabah olunca yataktan çıkabilene aşk olsun...saat 12 falan gün ışığına kavuşmanın sevinci ile yeniden başladık elektriksiz 2. günümüze...</div><div><br /></div><div>Çok şükür iyi ki güneş var dedim...kış dahi olsa en yağışlı günde bile varlığını hissettiriryor insan gündüzün farkına varıyor...eee elektrik kul yapımı işte yıl 2010 olsa, kablosuz internet çağında bile olsak İstanbul'un göbeğinde gittimi gidiyor işte elektrik...</div><div><br /></div><div>Bu ve benzeri bir sürü sefillikten sonra 2.gün geldi elektirkler...</div><div><br /></div><div>Nasıl bir nimet olduğunun idrakine vardık....ve de elektiriğe ve elektrikli aletlere ne derce bağlı olduğumuzun farkına vardık...insanlara kolaylık olsun diye fırının çakmağı bile elektirkli olunca ; sonra elektirk gidince elinizi neye atsanız elinizde kalıyor işte hadi ya bu da mı elektrikle çalışıyordu diye söyleniyor insan...</div><div><br /></div><div>Anladım ki elektrik-su bir evin yaşantısı için önemli gereklermiş...</div><div><br /></div><div>Anladım ki bunların kıymetini bilmeden yaşıyormuşum...</div><div><br /></div><div>Ve Anladım ki yaşamdan zevk almak için basit gibi görünen şeylerin kıymetini bilmek gerekmiş....</div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-3816468905848273181?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-58140687445548682542010-01-28T01:27:00.002+05:002010-01-28T01:42:11.818+05:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 18px; ">şişli'de bir apartıman<br />yoksa eğer halin yaman<br />nikel-kübik mobilyalar,<br />duvarda yağlı boyalar<br /><br />iki tane otomobil<br />biri açık, biri değil<br />aşçı, uşak, hizmetçiler<br />dolu mutfak, dolu kiler<br /><br />hanım gider, sen gidersin<br />gündüzleri çaydan çaya<br />gece olur, davetlisin<br />ya dine<sup class="ab"><a title="(bkz: akşam yemeği)" href="http://sozluk.sourtimes.org/show.asp?t=ak%c5%9fam+yeme%c4%9fi" style="color: rgb(0, 0, 128); text-decoration: none; ">*</a></sup>ye ya baloya<br /><br />hey<br />lüküs hayat, lüküs hayat<br />bak keyfine yan gel de yat<br />ne güzel şey<br />oh ne rahat<br />yoktur eşin lüküs hayat<br /><br />yaz gelince adadasın<br />mayo giymiş kumlardasın<br />etrafında güzel kızlar<br />canın çeker, burnun sızlar<br /><br />hanım motorla dolaşır<br />hanım serbest, kim karışır<br />takarsın şeyleri bazı<br />dünya böyle sen ol razı<br /><br />sen de kendi hesabına<br />topla akşam etrafına<br />sarıları, esmerleri<br />kır şampanya kadehleri<br /><br />hey<br />lüküs hayat, lüküs hayat<br />bak keyfine yan gel de yat<br />ne güzel şey,<br />oh ne rahat<br />yoktur eşin lüküs hayat</span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;">Uzun zamandır, gitmeliyim diyordum lukus hayata...çocukluğumdan beri kulağıma çalınan bu şarkıyı canlı dinlemeliyim diyordum...nasip bugüne imiş...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;">Gönül isterdiki suna pekuysal'ın olduğu kadro ile izleseymişim ama buna da şükür.zihni göktay lı kadroyu kaçırmadım çok şükür.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;">Dekor süper...şarkılar süper...espiriler güncel....aşk-ı memnu'yada ayar verimiş binbir geceyede...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;">"Bir koyun çalarsan 30 yıl yatarsın, sürüyü çal ki seninle ticaret yapsınlar...."</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;">"Türk erkekleri karıyı bulunca anayı , parayı bulunca karıyı unuturlar..."</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;">İyi alkış aşan repliklerden bir kaçıydı.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;">Oyun 3 perde.ilk perdeyi biraz arkadan izlesekte verilen ilk arada önlerde boş koltuk keşfeden uyanık ablam sayesinde diğer 2 perdeyi daha güzel bir yerden izledik.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;">Oyunu çok anlatmanın anlamı yok...anlatılmaz izlenir.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;">Ama bir sözüm de muhsin ertuğrul sahnesine olacak.geçen yıl muhsin ertuğrul sahnesi yıkıldı.sanatçılarımız ve bir kesim "istemezük"zihniyetindeki zevatlar kıyametleri kopardılar.tiyatro yıkan bir zihniyet, bu sahneyi yıkacaklarına fatihteki kazulet belediye binasını yıksalardıya diyen emre kınay giller....</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;">Korktular galiba muhsin ertuğrul'u yıkıp cami falan yapılacak zannettiler...yada ne bileyim herkesi kendileri gibi bilip yapıcı birşey ortaya çıkmaz sandılar.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;">Ama heyhat ne oldu....harika bir sahne inşa edildi...çağımıza uygun modern....salonları, sahnelerinden tutunda fuaye ve lavabolarına kadar şık ve luks inşa edilmiş bir sanat merkezi inşa edildi.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;">Şimdi muhsin ertuğrul'un bu halini gören ve restoresine karşı çıkan zihniyetin yüzü kızardı m bilmiyırum?</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;">Dertlerine yansınlar Atatürk Kültür Merkezi de onarılacaktı ama mani oldular....</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;">Herşeye karşı çıkmadan önce bir dinlemeyi öğrenemeyen insanlar yüzünden neler kaybediyoruz...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;">Bunlar daha en basitleri....</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;">Sözün özü....muhsin ertuğrul'da bol bol oyun izlenmeli...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 18px;">Emeği geçen ve restorasyonu akıl eden herkese teşekkürler...</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-5814068744554868254?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-86315908888117755072010-01-26T19:38:00.003+05:002010-01-26T19:46:34.241+05:00İnternet kafelerde genç beyinler savaş oyunları oynuyor, birbirlerine öldürürüm seni diye sesleniyor yazık bu çocuklara diyordum ki; daha fenası varmış...<div><br /></div><div>Kocaman apoletli amcalar "oyun" olsa bile tüyleri ürperten işlerin içine girmişler.</div><div><br /></div><div>İstanbul'u fethetmiş padişahın kabrinin bulunduğu camiiyi patlatma planı ne demektir ya?</div><div>Bu olay üzerine kendilerinin anlayacağı üslupla bir soru sormak istiyorum:</div><div>TEHLİKENİN FARKINDA MISINIZ?</div><div><br /></div><div>Ben bu olay üzerine daha çok kelam ederim ama benden güzelini hayranlıkla okuduğum YILDIRAY OĞUR yazmış zaten.</div><div><br /></div><div>Anlayana çok anlamlı bir yazı ama adamlar suçlarını kabul etmiyorlar ki bundan da ders çıkarsınlar.</div><div> <span class="Apple-style-span" style="color:#993399;">ATEŞKES</span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" ;font-family:Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:10px;"><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 13px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; font: normal normal normal 160%/140% Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; "><span class="Apple-style-span" style="color:#993399;">Her şey </span><i style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "><span class="Apple-style-span" style="color:#993399;">Taraf</span></i><span class="Apple-style-span" style="color:#993399;">’ın camlarından bakınca görkemli kuleleri görünen Selimiye Kışlası’nda 1. Ordu Komutanlığı’na ait evrakların (herhalde en yakında olduğumuz için) bize dört CD içinde ulaşmasıyla başladı.<br /><br />O CD’leri açtığımız odada olanların üzerine devletin 2003’ten beri akıtılmayı bekleyen cerahati döküldü.<br /><br />Gazetecilik açısından heyecan verici, insanlık açısından utanç verici olan malzemede şunlar vardı:<br /><br />Çok tartışılan medya fişlemelerinin de aralarında olduğu yüzlerce bürokrat, asker hakkında yüzlerce sayfalık ayrıntılı fişlemeleri, böyle bir harekât sırasında devreye sokulacak yüzlerce sivil gerçek kişiye ait listeleri, olası bir Milli Mutabakat Hükümeti listesi ve hükümet programını, hatta el konulacak 4x4 araçların plakalarını da içeren ekleriyle Balyoz Harekât Eylem Planı adlı bir tam teşekküllü bir darbe planı.<br /><br />Ayrıntılı krokiler ve askerî terminoloji içinde hazırlanmış Fatih ve Beyazıt camilerini bombalamak, kendi uçağı düşürtmek (olmadı düşürmek) gibi korkunç eylemleri öngören Sakal, Çarşaf, SUGA ve Oraj adlı dört ayrı plan. Ve onların eklerinde, çalıştıkları yer ve sicil numaralarına kadar eylem timlerindeki muvazzaf subayların adları.<br /><br />2002 Aralık tarihli Balyoz Harekât Planı’nda, planın üzerinden geçileceği söylenen 5-7 Mart 2003 tarihinde 1. Ordu’da yapılan bir yıllık plan seminerinin bizzat askerler tarafından kaydı ve dökümü yapılan tüm ses kayıtları, orada kuvvet komutanlıklarının yaptığı yüzlerce sayfayı bulan tüm powerpoint sunumlar, o seminerle ilgili tüm yazışmalar hatta semineri yapan Kurmay Albay’ın tüm el notları.<br /><br />Ve o, Türkiye’yi dışarıda çok zor duruma sokacak binlerce sayfalık başka çok gizli askerî planlar, yazışma, evrak, eski generallere ait iletişim bilgileri.<br /><br />Sanki birkaç kilometre ilerimizdeki görkemli 1. Ordu’nun bütün gizli arşivi dört DVD içine sıkıştırılıp bizim tek katlı gazetemize bırakılmıştı.<br /><br />İç içe geçmiş soğan kabukları gibiydi belgeler.<br /><br />En ortada Balyoz Harekât Eylem Planı ve cami bombalamalarını öngören diğer planlar vardı. Balyoz Planı’nın içinde yer aldığı CD’lerin teknik özelliklerine bakıldığında, kaydedildiği yer 1. Ordu Komutanlığı, kaydeden kişi de o dönem oranın harekât başkanlığını yapan bir kurmay albay çıkıyordu<br /><br />Elimizdeki en somut şey ise, iki günlük ses kayıtları olan seminerdi.<br /><br />Ve o seminer Balyoz Planı’nın bilgisayarından çıktığı görünen kurmay albayın sunduğu, ne tesadüf ki Fatih Camii’nde bir patlama (her şeyin belli olduğu senaryoda o patlamayı kimin yaptığı belirsiz) ve Yunanlıların bir F-16 uçağını düşürmesini öngören bir senaryoyla başlıyordu.<br /><br />Seminer resmî bir seminerdi, konuşmalar kaydediliyordu, herkes bunu bilerek konuşuyordu.<br /><br />Yine de seminerin birincil gördüğü “iç tehdit” adı altında hükümete dönük ifadeler, “Tayyip”li cümleler, görevden alınacaklar arasında gösterilen AKP’li belediye başkanlarının adları havada uçuşmuştu. Hatta bir ara bir komutan söz alıp “yapılacak en kolay harekât tarzı bir 12 Eylül gibi harekâtın baştan itibaren organize edilmek suretiyle bir anda söndürülmesidir diye düşünüyorum. Burada tabii, burada söylemek istemedik ama sonunda bunu vurgulamaya çalışıyoruz. Bundan sonraki konuşmalarda da dikkate alın...” diye esas konuşulan şey hakkında bir hatırlatma yapma ihtiyacı bile duymuştu.<br /><br />Seminerin bu kabuğu, sunumlarda biraz daha soyuldu. Ses kayıtlarında “sunumda gösterilmiştir” denip geçilenler, yine elimizde bulunan binlerce powerpoint slaytı içinde ortaya çıktı. Onlardan bir kısmını bugün orta sayfada göreceksiniz. Bir kısmını daha önce yayımladık. Bu sunumlarda tankların gireceği sokaklar bizim yaşadığımız sokaklar, düşman unsurlar olarak görülen Fatihliler, Eyüplüler gerçek insanlar, AKP, ÖDP gerçek partiler, Sezer, Fethullah Gülen gerçek kişiler, İHD, Mazlumder, FEM Dershaneleri gerçek kurumlar, adları verilen İmam Hatip müdürleri de manken değil kanlı canlı.<br /><br />O CD’lerin içinden tüm bunlardan daha gerçek başka bir şey daha çıktı:<br /><br />12 Eylül’ün sararmış kâğıtlara basılmış ünlü Bayrak Harekât Planı. Binlerce kişinin hayatına mal olan o korkunç günün tüm ayrıntıları, tüm sıkıyönetim belgeleri. Balyoz Planı’nı yapanların epey kopya çektikleri, satırlarının altını çizdikleri darbenin yapılmışı...<br /><br />Yani bir haftadır bir ülkenin ordusunun o ülkenin halkının bir bölümünü düşman olarak gördüğünde neler yapabileceğiyle ilgili bir fikrim olacak kadar çok resmî, hizmete özel, gizli, çok gizli ibareli belge gördüm, soğukkanlı asker sesi işittim.<br /><br />Bu kadarı bana yetti. Halkını iç tehdit olarak gören bu orduya karşı elimden daha fazlası gelmez. Geçen cumartesi kar altında İstiklal’de yürüyen kalabalıkta taşınan bir pankartın söylediği gibi: Ordu halkı yordu. Beyaz bayrak. Teslim oluyorum. Ellerim havada. Ateşkes...</span></p><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-8631590888811775507?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-17478434828938413112010-01-17T02:26:00.006+05:002010-01-17T03:05:16.793+05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S1I3Q7d8x8I/AAAAAAAAANU/uRKuGVbh2jM/s1600-h/pierre-loti.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S1I3Q7d8x8I/AAAAAAAAANU/uRKuGVbh2jM/s320/pierre-loti.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5427461264915613634" /></a><br /><div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#0000EE;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 0); ">16 OCAK 2010 İstanbul Kültür Başkenti kutlamaları şehrin 7 farklı yerinde abartı ile kutlanıyor.</span></span></div><div><br /></div><div><br /></div><div><div>Atılan havai fişekler , zaten güzel olan bir kadının suratına rast gele makyaj fırçası vuruluyormuş izlenimi veriyor bana...gereksiz...bir o kadar da abartı.</div><div><br /></div><div>Evet tüm olumsuzluklara; çarpık kentleşmeye, trafiğe, hava kirliliğine rağmen İstanbul tam bir kültür başkentidir.ama bu gereksiz tantana niye?</div></div><div><br /></div></div><div><br /></div><div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S1I2IRLBvKI/AAAAAAAAANE/MGRg8zyuGrk/s1600-h/istanbul-ortakoy.jpg" style="text-decoration: none;"><img style="text-align: left;display: block; margin-top: 0px; margin-right: auto; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px; " src="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S1I2IRLBvKI/AAAAAAAAANE/MGRg8zyuGrk/s320/istanbul-ortakoy.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5427460016611376290" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S1I15zraefI/AAAAAAAAAM8/uupYMxMroQE/s1600-h/img0225hn0.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S1I15zraefI/AAAAAAAAAM8/uupYMxMroQE/s320/img0225hn0.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5427459768175983090" /></a><div><div>Çık pier lotti tepesine bak haliç' e....</div><div><br /></div><div>Otur, ortaköy sahiline seyir et boğazı...</div><div><br /></div><div>Soluklan çamlıca tepesinde, al bir tane mahlepli simit yanına da, çay...</div><div><br /></div><div>Gel Eminönü' ne, Yeni Camii önündeki güvercinlere yem at...</div><div><br /></div><div>Sultanahmet'siz İstanbul Kültür Başkenti mi olurmuş?</div><div><br /></div><div>Soluklan Alman Çeşmesinin önünde...</div><div style="text-align: center;"><br /><br /></div><div><div><div><div>Öyleyse, "Nedir bu tantana?" , "Nedir bu demdebe?"</div><div><br /></div><div>İstanbul'un bunlara ihtiyacı yok...</div><div><br /></div><div>Biraz sadelik, bir tutam sessizlik...İstanbul'un nadide güzelliğinin anlaşılması için yeter de artar bile..</div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-1747843482893841311?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-50220046237474334352010-01-07T21:28:00.004+05:002010-01-07T21:52:18.749+05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S0YQfeYZIdI/AAAAAAAAALc/e33u-Qum3n8/s1600-h/resized_AVATAR_IMAXposterblog.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 216px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/S0YQfeYZIdI/AAAAAAAAALc/e33u-Qum3n8/s320/resized_AVATAR_IMAXposterblog.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5424040934131704274" /></a><div><br /></div>Afişlerini gördüm İstanbul bilboardlarında. bu ne biçim film yahu, ne itici bir afiş dedim önceleri....<div><br /></div><div>Sonrasında gerek internette gerek çevremde "yok böyle bir film" yorumlarına şahit oldum.</div><div><br /></div><div>Benim huyumdur, millet deli gibi bir kitabı okuyorsa o kitabı okumam , millet deli gibi akınla bir filme gidiyorsa ben o filme gitmem.</div><div><br /></div><div>Normal şartlar altında benim bu filme gitmemem gerekiyordu, ama "3 boyutlu bir film izlenilecekse o film bu filmdir" yorumunu duyunca şu yaşıma kadar 3D film izlememiş biri olarak ben bu filme gidiyorum dedim ve gittim.</div><div><br /></div><div>Pazar günü historia cinebonusta arkadaşım ile beraber izledim.</div><div><br /></div><div>Hikaye bana "son samuray" 'ı anımsattı.savaşla karşı karşıya gelmiş iki topluluktan biri diğer topluluğa bir ajan gönderir ama zaman içinde o ajan düşman saflarına dahil olur.</div><div><br /></div><div>Bu filmde de yeraltı kaynakları yüzünden yerüstünü katleden insanoğluna sıkı bir ayar verilmişti.</div><div><br /></div><div>Gelelim filmin 3D yorumlarına....gerçekten çok şık sahneler vardı.sanki filmi perde de değilde uzansanız dokunacakmışcasına yakınınızda izliyorsunuz.savaş anında atılan oktan başınızı kaçırıyorsunuz.gerçek hayatta olmayan birçok bitkiyi 3D teknolojisi ile keşfediyorsunuz.</div><div><br /></div><div>Tek kusuru 3D gözlüklerin siyah olmasından ötürü filmi biraz karanlık şekilde izlemek.</div><div><br /></div><div>Göz tembeliği olan insanlar 3D farklılığını algılayamıyor duyumunu alınca gözü ileri miyop bir zat olarak eyvah filmin tadına varamayacak mıyım? dedim ama çok şükür göz tembelliğim yokmuş ki 3D ile keyifli bir film izledim.</div><div><br /></div><div>Sözün özü ortada büyük bir emek var...keyifle izlenilecek bir film.3D teknolojisinin güzel bir örneği</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-5022004623747433435?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-66083586437878505312010-01-01T15:47:00.004+05:002010-01-01T16:16:53.544+05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Sz3X01HQm9I/AAAAAAAAALU/Jcx1giWpbCQ/s1600-h/nokia-5800-xpressmusic.jpg" style="text-decoration: none;"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 230px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Sz3X01HQm9I/AAAAAAAAALU/Jcx1giWpbCQ/s320/nokia-5800-xpressmusic.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5421726829034642386" /></a><div><br /></div><div>Lise ikinci sınıftaydım...ilkokuldan beri okul harçlıklarımdan biriktirip dolar yaptığım birikimimi:) gözümü kırpmadan bir cep telefonu almak için harcamıştım.(o gün bugündür; $ beni unuttu ben $'ı :) Artık birikim yapan büşra'dan eser yok...</div><div><br /></div><div>Yıl 2003, o zamanlar kaçak telefon furyası var.ama ben gidip tüm birikimimi orjinal telefona yatırmıştım.ilk 5 yılı bu güzel telefonumla geçirdiğimde çok sevinmiş, orjinal bir telefon almakla nasıl akıllı bir iş yaptığımı düşünmüştüm.yalnız yıllar geçip, teknoloji son surat ilerleyip, kameralı, radyolu, 3g li telefonlar çıkıpta benim telefon hala bozulmayınca bir düşünme aldı beni:)</div><div><br /></div><div>Kuzenim Miraç "Büşra bizim sınıfta 3510 u elden ele atıyorlar ki; belki düşerde bozulur" diyordu :)</div><div><br /></div><div>Birgün üniversitede laboratuvar önlüğümü sırt çantamdan çıkarırken telefonu büyük bir gürültü ile yere düşürdüğümde arkadaş (erhan şahin) şöyle uzanıp düşen telefonun ne model olduğuna baktı, benim telefonu görünce bana dönüp "korkma birşey olmaz o telefona" dedi. :)</div><div><br /></div><div>Yağmurlu bir istanbul gününde marketten çıkarken bir elimde şemsiye bir elimde poşetler şu telefonu cebime koyayım derken, telefonu cebime değil birikmiş yağmur göletine düşürmüştüm....eve gelip kurulama işlemlerinden sonra hala formdaydı telefonum :)</div><div><br /></div><div>Bu ve bunun gibi daha nice komik olaylardan yüzünün akıyla geçti canım telefonum :)</div><div><br /></div><div>işte böyle böyle, 7 yılı geride bırakmıştım."mış'lı geçmiş zaman" kulandığıma bakmayın telefonum hala çalışıyor.sadece şarj aletimde temassızlık baş gösterdi ve düzgün şarj etmemeye başladı.telefonu hergün şarja takmaktan ben, konuşurken suratına telefonun kapanmasından ablam bıktı:)</div><div><br /></div><div>Artık "inşallah o telefonun en kısa zamanda bozulur" diye ablamdan taciz mesajları bile almaya başlamıştım:)</div><div><br /></div><div>Ve uzun süre kullandığım eşyalarla gönül bağı kuran, onlardan ayrılamayan bir insan olsamda telefonu değiştirme kararı aldım(alkış efekti)</div><div><br /></div><div>Aslında yeni bir şarj aleti alsam bu sorunu daha ucuza hallederdim:) ama işte dile kolay... 7 yıl olmuş dedim ve yeni bir telefon alma kararı verdim.</div><div><br /></div><div>Yeni telefonum nokia 5800 ı internetten "hepsiburada.com" dan aldım.internetten kitap alsamda en nihayetinde bu elektronik eşya olduğundan bazı endişelerim vardı, ama çok şükür telefonuma dün itibari ile kavuştum.</div><div><br /></div><div>Ve şimdi, teşekkürlerim emektar telefonum 3510'a...</div><div><br /></div><div>Aynı performansı yeni telefonumdan da bekliyorum şimdi...</div><div><br /></div><div>7-17 yıllara inşallah....</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-6608358643787850531?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-35125718101693978402009-12-21T01:52:00.004+05:002009-12-22T22:38:05.965+05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Sy6Tpd6rJyI/AAAAAAAAALM/il4yh-xwGrI/s1600-h/sudamlam_yagmur.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 237px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Sy6Tpd6rJyI/AAAAAAAAALM/il4yh-xwGrI/s320/sudamlam_yagmur.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5417429742387930914" /></a><br />Aylardan aralık...<div><br /><div>Koca bir yılın sonuna usul usul gelmekteyiz....</div><div><br /></div><div>Bir yıl daha yaşlandık ve dahası yaş aldık...</div><div><br /></div><div>Hata yaptık...düştük..kalktık...tecrübe edindik...</div><div><br /></div><div>Sevindik...mutlu olduk...güldük eğlendik...</div><div><br /></div><div>Yeni yollar çıktı önümüze yeni umutlar....</div><div><br /></div><div>İlah-i sevkiyat gereğince seçtik ve koyulduk yeni yollara...</div><div><br /></div><div>Aylardan aralık...</div><div><br /></div><div>Dışarda gök gürlüyor...</div><div><br /></div><div>Artık gök gürültüsünden korkar olduğumuz yaşları çoook gerilerde bıraktık...</div><div><br /></div><div>Şimdi yağmurun cama vurmasından zevk aldığımız demlerdeyiz...</div><div><br /></div><div>Fonda zeki müren'den "yağmur vururken cama... gece dalarken gama..." dizeleri akarken, hayatın kiri pasıda yağan yağmurla akıp gidiyor...</div><div><br /></div><div>Yeni bir gün, yeni umutlar, yeni başlangıçlar var kapıda....</div><div><br /></div><div>Hadi hayırlısı....</div><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-3512571810169397840?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-60021715285655495322009-12-12T21:13:00.006+05:002009-12-19T19:53:00.333+05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/SyPBoutae6I/AAAAAAAAALE/G9eDL1EG4nI/s1600-h/3356373866_cb67e0d7f8.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/SyPBoutae6I/AAAAAAAAALE/G9eDL1EG4nI/s320/3356373866_cb67e0d7f8.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5414384082506906530" /></a>Cumartesi sabahı...hava yine yağmurlu ve soğuk.ama seviyorum ben bu havayı...ve iliklerime kadar hissettiğim soğuktan sonra evime geldiğimde ki sıcaklığı seviyorum...<div><br /></div><div>Çalışan insanlar bir haftanın verdiği yorgunluğu üzerlerinden atmak için evlerindeler bu sabah; ama ben yollarda....sessiz yollar...günün koşuşturmacası henüz başlamamış ama Büşra düşmüş yollara...ingilizce kursu var sultanahmet meydanı'nın kapsama alanında...</div><div><br /></div><div>Her haftasonu uyandığımda "ya şimdi sabah sabah uyumak varken nasıl gideceğim o kadar yolu" diye mızmızlanıp oraya gidince de "iyi ki gelmişim" diyorum... </div><div> </div><div>Ve oniki de tam da "istanbul için öğle ezanı" vakti iken sultanahmet meydanında eve dönüş yoluna koyulmuş oluyorum.</div><div><br /></div><div>Normal insanlara göre biraz fazla hızlı yürüyen bir insanım elimde değil...hep bir yere yetişmek zorunda olduğumdan mıdır nedir?işte bu yağmurlu güzel istanbul gününde yine farkında olmadan koştur koştur küçük ayasofya yokuşlarını tırmanıyordum...ve sultanahmet camii müezzini davudi sesi ile "ALLAHU EKBER ALLAHU EKBER" diyerek başladı öğle ezanına...burada sultanahmette ezanlar çifte okunur...o sebeple peşi sıra Firüz ağa camii imamı da "ALLAHU EKBER ALLAHU EKBER" diyerek başladı ezana...</div><div><br /></div><div>İşte o an..nedir bu acele Büşra dedim? kendime...İstanbul dasın o da yetmez sultanahmettesin dahası var...ezan vaktindesin...</div><div><br /></div><div>Adımlarımı küçülttüm...sıkıca şemsiyeyi tutan parmaklarımı gevşettim...ezan süresince meydanda bulunabilmek için yolumu uzattım...ve iki camiinin müezzinlerinin okuduğu ezan-ı muhammedinin sözlerini tekrarladım içimden...</div><div><br /></div><div>Bu ne güzel bir an, bu ne muhteşem bir atmosfer...</div><div>Ölmeden önce gidilmesi gereken 1000 yer listesinde everest dağı , mısır piramitleri ve bilmem daha nereler varmış...hepsi hikaye..."ölmeden önce bulunulması gereken yerler" benim listemde "bir ezan vakti sultanahmet meydanı" üst sıralardaki yerini çoktan almış durumda...pesi sıra eyüp camiinde sabah namazı derim...</div><div><br /></div><div>Ve bu liste uzaaaar..giderrr... </div><div><br /></div><div><br /></div><div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color:#0000EE;"><span class="Apple-style-span" style="text-decoration: underline;"><br /></span></span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-6002171528565549532?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-32918649048500961972009-12-10T22:04:00.003+05:002009-12-10T22:37:06.368+05:00Twitter' da yekta kopan yazmış..eric clapton 13 haziran'da istanbul'da demiş....<div><br /></div><div>İnanamadım.bunu bilse bilse bizim ekşiciler :) bilir dedim ve ekşi sözlükten de teyit ettim.eric clapton 13 haziranda istanbul da...santraistanbulda...</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Eric clapton denilince aklıma gelen ilk şarkıdır: WONDERFUL TONİGHT bunu dinlemeden önce kimse ben şarkı dinledim demesin lütfen....benim bu şarkıyı keşfetme hikayem çookk özel mevzu olduğundan şöyle uzun uzun yazamıyorum.</div><div><br /></div><div>Neyse..hani insanlar kıştan kenara para koyarlarya yazın tatil yapabilmek için v.sişte ben bu haberi öğrendiğim şu andan itibaren kenara ufak ufak birikim yapma kararı aldım:) nasip olurda gidersem şöyle adam gibi bir yerden izliyeyim değil mi ama?</div><div><br /></div><div>Şunun şurasında hazirana ne kaldı...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-3291864904850096197?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-92019928605680015332009-12-08T01:31:00.005+05:002009-12-08T02:53:37.602+05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Sx1mvT6RW6I/AAAAAAAAAK0/oEKvxDVGNO8/s1600-h/sekspir_muzikali_1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 225px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Sx1mvT6RW6I/AAAAAAAAAK0/oEKvxDVGNO8/s320/sekspir_muzikali_1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412595290153769890" /></a><br /><div>Gece gündüz'de izlemiştim haluk bilginer ve ezel akay yekta kopan a konuk olmuşlardı.konu "yedi kocalı hürmüz" filmi idi ama bir ara haluk bilginer' in oyun atölyesi'ndeki son oyunu "7 şekspir müzikali" ne de söz geldi. yer yer oyundan karelerde gösterildi.işte o gün düştü aklıma bu oyun. geçen yıl "evlilikte ufak tefek cinayetler" vahide gördüm'ünde eşlik ettiği oyuna gerek bilet bulamamaktan gerek zaman bulamamaktan gidememiştim.ama bu sefer öyle olmadı.Bayramda oyun atölyesi sitesine girince önümüzdeki bir hafta "bilet tükenmiştir" ibaresi ile karşılaştım.ama pes etmek yok.ikinci haftaya boş yer bulup ablamla beraber telefondan kredi kartı ile iki bilet almayı başardık.</div><div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Sx1moeQYQ9I/AAAAAAAAAKs/riuS5GjdRiM/s1600-h/sekspir_muzikali_3.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Sx1moeQYQ9I/AAAAAAAAAKs/riuS5GjdRiM/s320/sekspir_muzikali_3.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412595172671767506" /></a>Pazar günü elimizde oyun atölyesi nin sitesinden edindiğimiz ulaşım haritası vardık kadıköy bahariye caddesine.tedarikli ablam çıkarmış haritayı netten postacı misali başladık tiyatro salonunu aramaya.sokak levhalarının kılavuzluğu eşliğinde bulduk salonu.gayette merkezi bir yerdeymiş ama harita olmasa çok zordu açıkçası işimiz.<div>Neyse...fuaye alanında oyunun başlamasını beklemeye koyulduk ki oyuna 15 dakika kala içeriye alındık.ve "oyunumuz başlamak üzeredir" anonsu ile sıkı sıkı kurulduk koltuğa.</div><div><br /><div><br /></div><div>Perde açılır...haluk bilginer sahnenin tam ortasındadır....bu anda olması gereken nedir?avuçlar kızarıncaya kadar alkış çalmak...ama şansımızdan mıdır nedir, bizim gittiğimiz oyunların hepsinde mi seyirciler biraz küt olur yahu....salondan çıt çıkmıyor....</div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Sx1mb520HEI/AAAAAAAAAKk/dW6IHy77alI/s1600-h/sekspir_muzikali_2.jpg"><br /><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Sx1mb520HEI/AAAAAAAAAKk/dW6IHy77alI/s320/sekspir_muzikali_2.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412594956742433858" /></a>Ve oyun başlar...tamam oyunun müzikal olduğunu biliyorduk ama müziklerin dev orkestra ile canlı, haluk bilginer ve partnerlerinin şarkı performanslarının da kanlı canlı olduğunu bilmiyorduk.ve bu oyunda anladık ki haluk bilginer sadece bir oyuncu değil ayrıca çok yetenekli bir ses sanatçısı...farklı müzik türlerindeki parçalar bu kadar mı güzel icra edilir...insan sesiyle nasıl böyle dans eder...özellikle "bir ihtimal daha vaaaaar" diyerek bir giriş yaptığı şarkıda ruhsuz salon yine sukut ederken ben salondakilerin keyfini beklemeden gönlümce alkışladım....</div><div><br /></div><div>İnsan ömrünün 7 aşamasını hamletin oyunlarında ki repliklerle ele alan yer yer dokunaklı mesajlar veren ve illa ki "to be or not to be" repliğini de haluk bilginerden farklı birkaç versiyonda işitmemizi sağlayan oyun oldu.</div><div><br /></div><div>Ve final...kefenlere sarılı haluk amca:)oyun boyunca olan koşuşturmacanın aslında beyhude olduğunu en nihayetinde birkaç karışlık beze sarılıp,birkaç metre derinlikli bir yer olacak akibetiniz diyor...en sonunda da seyircilere hoş temennilerde bulunarak selamlamaya geçildi....oyun boyunca alkışlarını esirgeyen seyirci kitlesi şimdi hakkını vererek alkış çalıyor(eee biz zahmet:)</div><div>perde kapanıyor, tam işte bitti derken perde tekrar açılıyor ve alkışlarımız hızlanıyor akabinde bu olay birkaç kez tekrar ediyor....alkışlar haluk bilginer e ....alkışlar enstürmanlarını konuştururcasına icra eden dev orkestraya...</div><div><br /></div><div>Günün sonucu: gayet kısa ve öz...iyi ki haluk bilginer ile aynı topraklarda yaşıyoruz...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-9201992860568001533?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-59625794363609672292009-12-05T22:08:00.004+05:002009-12-05T22:42:17.861+05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/SxqZShU45tI/AAAAAAAAAKc/qtCdmmoLcyo/s1600-h/neseli_hayat.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/SxqZShU45tI/AAAAAAAAAKc/qtCdmmoLcyo/s320/neseli_hayat.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5411806445701752530" /></a><br />Şimdi başlığı okuyunca, Büşra sinema filmini iskender yada köfte ile karıştırıyor acıktı mı nedir? diyen olabilir...ama durum öyle değil...ben ciddi ciddi sinemada yarım porsiyon film izledim...<div><br /></div><div>Cuma günü nöbet çıkışı ablam sinemaya gidip beş bilet alıyor.karar vermiş şöyle ailecek sinema keyfi yapılacak...akşam babam işten gelince 8 seansına yetişecek şekilde hazırlandık atladık arabaya gittik sinemaya.ama babam pek bir gönülsüz hatta zorumuzla geldi.. "ben çok yorgunum siz gidin bana karışmayın" dese de bileti alındığı için "bilet zoruyla" götürdük babamıda sinemaya...</div><div><br /></div><div>İlk yarı harikaydı...kaliteli kıvamında espiriler...sürükleyici bir hikaye....yer yer dram, yer yer hüzün...derken ışıklar yandı molaya girdik, mola dönüşü bizi bekleyen süprizden habersiz....</div><div><br /></div><div>Ve mola bitti , ışıklar söndü film başladı ama ses ancak ilk 5 sıranın duyacağı seviyede kısık.arka taraf ayaklandı..."sesssss" "seeeees" diyip kazan kaldırınca film yeniden başlatıldı.biz bilet bulamadığımız için önden 3. sıradaydık.ablama kızmıştım ya çok önmüş diyerek.şimdi bu olay patlak verince ablamın kulağına "önden bilet alsalarmış kardeşim" dedim :)</div><div><br /></div><div>Neyse filmi tekrar başlattılar bu sefer ses yok.haliyle yine isyan....3. deneme de sonuçsuz kaldı ses salonun tümüne yetecek düzeye ulaşamadı.İşin garip yanı ilk yarıda çalışan ses düzenine ikinci yarıda ne kıran girdi onu anlamadık...Anladığımız tek şey sinemeya zorla getirdiğimiz babamın ahı tuttu:) bu kadar yıldır sinemaya giderdik böyle bir şeye ilk defa şahit olduk:)</div><div><br /></div><div>Eeee sonra ne mi oldu? herkes gişeye yöneldi ve paralarımızı geri aldık.ama sinema yönetiminden bir özür bir açıklama da beklerdim ama nafile...</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Böyle bir rezillik görmemiştim daha önce ablamın tabiri ile "cine vip bizim için bitmiştir, daha da olsa gelmeyiz" . </div><div><br /></div><div><br /></div><div>Velhasıl "neşeli hayat" ı izledin mi sorusunu soranlara ne diyeceğim bilmiyorum:)izledim ama sonunu bilmiyorum....izledim ama yarım porsiyon...izledim ama izlemedim sayılır...</div><div><br /></div><div>Bayramın ikinci günü gitmiş yer bulamamıştık, şimdi bilet bulduk izleyeceğiz sonunda derken bu seferde kısmet olmadı....</div><div><br /></div><div>Demek ki neymiş; baba ahı alınmayacakmış :)</div><div><br /></div><div>Velhasıl yılmaz erdoğan'ın bu yeni filminin yeni adını YARIM PORSİYON NEŞELİ HAYAT" koyduk.</div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-5962579436360967229?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-51483306041583944482009-12-01T00:30:00.005+05:002009-12-02T02:06:36.557+05:00<div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/SxQddPO1NcI/AAAAAAAAAKU/e60tQr8W1nI/s1600/akip_giden_zaman.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 177px; height: 168px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/SxQddPO1NcI/AAAAAAAAAKU/e60tQr8W1nI/s320/akip_giden_zaman.gif" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5409981440520959426" /></a>Akıp giden.....<div>Zamanları.....</div><div>Bir yerlerde bulsam.....</div><div><br /></div><div><br /></div><div>İşte bir bayram sonrasında Mirkelam'a ait bu şarkı sözlerini mırıldanıyorum...</div><div><br /></div><div>Ramazan bayramına eriştik önce...bayramı hak eden olmak için emre itaat edip tuttuk orucumuzu...ardından eriştik kurban bayramına....ramazan bayramı bittiğinde iki ay sonra bu güzel günlerden yine var diye teselli ettik kendimizi hemde birgün fazla olacaktı bayram....</div><div><br /></div><div>Ardından haftalar öncesinden başladık bayram havasını solumaya....kilometre taşımız oldu bayram....bayramdan önce halledeyim şu işi; olmadı bayramdan sonraya kalsın artık ne yapayım diye kendimizi ona göre programladık.</div><div><br /></div><div>Ve en nihayetinde an itibari ile kurban bayramını da nihayete erdirdik.</div><div><br /></div><div>Şimdi biraz hüzünlüyüz....geride kaldı bayram günleri....akıp gitti zaman....şimdi hayat yeniden eski akışına dönecek, eski....eski sıradanlığına....</div><div><br /></div><div>Daha nice ramazan aylarına, ramazan bayramlarına, kurban bayramlarna, sevdiklerimiz ile ulaşmak ümidi ve duası ile.....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-5148330604158394448?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-79039061446062384522009-11-28T02:47:00.005+05:002009-11-28T17:29:33.727+05:00<span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Bayram gününe yine bir klasik olarak Barış Manço' nun </span><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Bügün bayram erken kalkın çocuklar....</span></i></b></div><div><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Giyelim en GÜZEL giysileri....</span></i></b></div><div><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Elimizde taze kır çiçekleri... </span></i></b></div><div><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Üzmeyelim bugün annemizi...</span></i></b></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Sözleri ile başladım.ve ilk defa bugün bu şarkıda birşey keşfettim....ve bugüne kadar bu ince detayı ıskalamış olup bugün farketmemi yadırgadım...</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Yukarıda yazarken "güzel" kelimesini büyük punto yazdım çünkü keşfettiğim kelime bu oldu.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Barış manço giyelim en yeni giyisileri dememişti şarkıda...ki genelde bayramda herkes çocuğuna kendine "bayramlık" alır...giyelim en "güzel" giysileri demişti...büyük nezaket.çünkü herkes yeni giysi alamayabilir ama kendince güzel bulduğu sevdiği bir giysisi vardır...ve ben bu bayram barış manço'nun bu kelimeyi titizlikle bilerek kullandığı kanaatine vardım...kim bilir ben belkide hüsnü zan ediyorumdur, belki kafiye gereği öyledir:) ama ben bu bayram her insanın bayram için yeni elbisesi olmasada güzel elbisesi giymesi arasındaki farkın farkına:) vardım...</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Gelelim bu bayram gününün köşe yazılarına....</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Çok bir köşe yazarı okuma fırsatı bulamadım günün koşturmacasından ama öyle bir yazı okudum ki başka bir yazar okumama hacet kalmadı....</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Haşmet Babaoğlu çok enfes cümleler ile kurban bayramı hakkında doğru tespitlerde bulunup okurlarının bayramını kutlamış; işte o cümleler:</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 20px; font-family:Arial, Helvetica, sans-serif;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Biliyorum...<br />Kurban kesme adeti sürüyor ama kurban adabı yavaş yavaş hayatımızdan silinip gidiyor. O yüzden yine ortalık kan gölüne dönecek...<br />Biliyorum... Kimseler Hz. İbrahim'in zorlu imtihanının derin anlamını kendine dert etmeyecek...<br />Biliyorum...<br />Yine birileri dünya mezbahalarında her gün on binlerce hayvanın boğazlandığını unutup Müslümanların "Allah rızası için kurban ettikleri"hayvanları en önemli insanlık problemi gibi gösterecek...<br />Olsun!<br />Bir devir gelir, sonunda su doğru yolunu bulur!<br />Sevgili okurlarım, bayramınızı kutluyor, gönlünüzce bir bayram geçirmenizi diliyorum.</span></i></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 20px;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></i></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 20px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">İşte bu da bayramı anlatan salih memecan'ın kaleminden çizgiler:</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 20px;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></i></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 20px;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><img src="http://i.sabah.com.tr/2009/11/27/468x128/1408668750.jpg" /></span></i></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 20px; "><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></i></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Hepsi çok manidar hepsini beğendim ama benim favorim son ikisi....</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-7903906144606238452?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-73682140956876898582009-11-26T00:39:00.009+05:002009-11-26T03:01:19.253+05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Sw2JWo2Y1pI/AAAAAAAAAKM/oU2Vu68fCos/s1600/LiveImages-Foto+Haber-T%C3%BCrkiye%27den+Kurban+Bayram%C4%B1+manzaralar%C4%B1-A19133642.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Sw2JWo2Y1pI/AAAAAAAAAKM/oU2Vu68fCos/s320/LiveImages-Foto+Haber-T%C3%BCrkiye%27den+Kurban+Bayram%C4%B1+manzaralar%C4%B1-A19133642.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5408129749557499538" /></a>Bir kurban bayramının daha arefesinde bulunmaktayız.Hacı adaylarımız kutsal topraklarda mutlu mesut hac farizalarını yerine getirirken hac a gidemeyen bizlerde kendi memleketlerimizde bu bayram atmosferini solumak istiyoruz.<div><br /></div><div>Ramazan ayının aşina olduğumuz konularıdır...Kolonya orucu bozar mı? fitre kime verilir vesaire.. vesaire...</div><div><br /></div><div>Kurban bayramının da kendince aşina olduğumuz konu başlıkları var...tabi bir yandan da "bu yıl kurban bayramı yine hacc mevsimine denk geldi" diyecek kadar traji komik magazin haberciliği yapan kanal ve gazetelerimiz var...</div><div><br /></div><div>Zaten gerek ramazanda gerek kurbanda bu klişe tartımaları bıkmadan usanmadan temcit pilavı gibi ısıtıp ısıtıp önümüze koyan basın... yoksa halkın ramazan ve kurban ibadetine dair sıkıntıları yok çok şükür:)</div><div><br /></div><div>Bu bayram yazımın amacı kurban bayramında şefkat(!) timsali olan insanların çelişkileri olacak...</div><div><br /></div><div>Geçen bir köşe yazarı okudum.eşi yabancı imiş.. eşimin paskalya bayramını, noelini güzel güzel kutluyoruz ama benim bayramlarımda hep hüzünlüyüz diyor...</div><div><br /></div><div>Şimdi koç alacağım eşim ona bağlanacak, sonra benim dinim o koçu kesmemi benden isteyecek eşim de bende çok üzüleceğiz diyor...o sebeple özellikle kurban bayramında sevinemiyormuş...</div><div><br /></div><div>İşte kurban bayramında insanların merhamet çatısı altına sığınıp dini vecibeleri yozlaştırma çabalarına karşıyım.buraya bir noktalı virgül koyup bu konuya bağlayacağım bir konu anlatayım....</div><div><br /></div><div>Peygamber efendimizin yaşadığı asr-ı saadet dönemi....bir kadın evladını kaybetmiş....yana yakıla evladını arıyor....ve en sonunda buluyor evladını....basıyor şefkatli kucağına....sonra Peygamber efendimiz (s.a.v) arkadaşları olan ashab-ı kirama dönüp:</div><div><br /></div><div>Bu anne evladını ateşe atar mı? diyor.ashap hep bir ağızdan, "atmaz ya Resulallah" diyor.</div><div><br /></div><div>Ve ardından Allah resulu (s.a.v): Allah (c.c) o kadından daha şefkatlidir. buyuruyor....</div><div><br /></div><div>Şimdi bu hadis üzerine anlıyoruz ki Allah'ın emri olan kurban kesme ibadetini "şefkat" ile bağdaştıramayanlar büyük bir yanılgı içerisindedir...Çünkü şu bir gerçek ki; kimse Allah'tan daha şefkatli olamaz.</div><div><br /></div><div>Bol yıldızlı otellerin lokantalarında; sırf daha lezzetli olsun diye ıstakozu kaynar suya diri diri atıp haşlayanlara kimsenin sesi çıkmazken kurban bayramında aşka gelip şefkatli(!) kesilmenin izahını nasıl yapacağız....</div><div><br /></div><div>Baştan aşağı şefkat(!) kesildiklerinden kendilerince bulduğu dinen hiçbir geçerliliği olmayan "kesimsiz kurban bağışını" nasıl izah edeceğiz.</div><div><br /></div><div>Benim hayat penceremden bakınca kurban bayramı çok mubarek görülüyor...şöyle ki, kurban edilen hayvanlar yılın diğer günlerinde insanların gıda ihtiyacını gidermek amacı ile kesilen hayvanlardan daha ayrıcalıklılar bir kere....bir ibadetin sembolüler...Ahirette kulun salih niyet ile yaptığı ibadetin şahidi olacaklar...</div><div><br /></div><div>Kesilen kurbanın ne eti ne de kanıdır Allah' a ulaşan....Allah' ın katında değerli olan kulun takvasıdır...</div><div><br /></div><div>İşte Hac suresine kulak verelim:(22/37)</div><div><br /></div><div>"Kurbanların ne etleri ne de kanları Allah' a ulaşacaktır. Allah' a ancak sizin takvanız ulaşır"</div><div><br /></div><div>Böylece maddeden manaya bir kapı aralanıyor.kimileri bu kapıyı şefkatine(!) yenilerek kapatıyor, kimileri kulluk şuuru ile bu kapıdan içeriye bir adım atıyor.</div><div><br /></div><div>Şimdiden kurban bayramımız mubarek olsun...</div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:11px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:11px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:11px;"><br /></span></span></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-7368214095687689858?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-38566561642837964752009-11-26T00:12:00.003+05:002009-11-26T00:37:03.435+05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Sw2ByBIHD-I/AAAAAAAAAJ8/WZhXhtlwYXU/s1600/tears4.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 270px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Sw2ByBIHD-I/AAAAAAAAAJ8/WZhXhtlwYXU/s320/tears4.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5408121423837728738" /></a><br /><div>Flaş.. Flaş... Flaş... Danıştay katsayı ile ilgili yürütmeyi durdurdu....</div><div><br /></div><div>Nerde eğitim gönüllüleri derneği, nerde türk eğitim vakfı, nerde haydi kızlar okula kampanyaları düzenleyerek eğitime destek verir "miş" gibi yapanlar...</div><div><br /></div><div>Neydi bu yürütmenin amacı....Meslek liselilerin 28 şubat dalaveresinde gasp edilen haklarını geri vermekti...mazlumun ahını işitmekti...sırf imam hatiplileri baltalayacağız diye mahvolan bir neslin hakkını geri iade etmekti...</div><div><br /></div><div>Ama ne oldu... yök düzenlemeyi yapar yapmaz Abbas güçlü köşesinden bu katsayı yasağının kalkmasına itiraz etti.yaptığı programın adından utanmadan , tüm riyakarlığı ve kini ile...</div><div><br /></div><div>Düne kadar gazetelere "meslek lisesi memleket meselesi " diyen koç'lar sa'lar biz de bu düzenlemeye karşıyız dediler...</div><div><br /></div><div>Şimdi kim inandırır artık beni ve meslek liselileri "çağdaş olalım, eğitim şart" zırvalıklarına....yıl 2009...okumak isteyen genç beyinlerin dimağlarına kert vurarark mı çağdaş olacağız....</div><div><br /></div><div>Yeri geldi mi dillerinden düşürmedikleri , tüm riyakarlıkları ve yalancılıkları ile arkalarına sığındıkları Atatürk' ün sözünden de mi hiçbirşey anlamıyor bu ortaçağ zihniyeti...bu yasakları savunarak mı "çağdaş ve muhasır medeniyet seviyesine" erişecekler....</div><div><br /></div><div>Bu nasıl bir nefret... bu nasıl bir öfke.... bu nasıl bir hırs...bu nasıl bir yargı...</div><div><br /></div><div>Çarşı herşeye karşı zihniyetinde bir muhalefet sonucundan adı gibi emin bir şekilde her şeyi yargıya taşıyor ve ne tesadüftür ki yargıda bu adamları mahcup etmeden istenen kararı veriyor.</div><div><br /></div><div>Leş kokarsa tuz vardır, ya tuz kokmuşsa....Adalete de güven kalmadıysa....</div><div><br /></div><div>Ne olacak bu hayalleri çalınan gençlik....birilerinin hırsları uğruna göz göre göre hebamı edilecekler...</div><div><br /></div><div>Bu düzenlemenin iptalini sağlayan, isteyen, destekleyen pasif aktif herkes boğuldu...onlar yaşadıklarını zannediyorlar ama boğuldular...gençlerin, geleceğimizin artık içlerine akıtmaktan azgın sele dönüşen gözyaşlarında boğuldular....yaşayan birer ölüler artık....</div><div><br /></div><div>Ve de katiller bunlar....Genç beyinlerin umutlarının hayallerinin katilidir yasakçı zihniyet....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-3856656164283796475?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-52139780603642615222009-11-23T23:54:00.004+05:002009-11-24T00:41:20.571+05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Swrkm7HYZ2I/AAAAAAAAAJ0/TX15jL-sDAQ/s1600/evlilik1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 230px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Swrkm7HYZ2I/AAAAAAAAAJ0/TX15jL-sDAQ/s320/evlilik1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5407385659966515042" /></a><br />Uzun zaman olmuş ciddi bir düğüne gitmeyeli...etrafımdakiler mi evlenmiyor? :) hayır, bilakis her yaz düğün sezonu açıldığında evlenenlerin ardı arkası kesilmiyor...<div><br /></div><div>Eee nedir o zaman bana en son gittiğim düğünü bile hatırlamayacak kadar düğünlere ara vermeme sebep?</div><div><br /></div><div>Birinci sebep benim bir düğüne gitmem için ciddi yakınlığım olması gerekiyor kan bağına gerek yok gönül yakınlığı da olması kafi...zira 1.dereceden bir akrabamın düğününe; sırf tasvip etmediğim bir formatta gerçekleştiği için katılmadığım da oluyor ....yani her zaman kan bağı da yeterli olmuyor benim bir düğüne icabet edebilmem için...(Amma kaprisliyim yahuuu:)</div><div><br /></div><div>İşte bu pazar çok sevdiğim, değer verdiğim bir arkadaşımın ablası evlendi.arkadaşım hilal ' in daveti üzerine ablam ile birlikte gitmeyi planladım ve gittim.</div><div><br /></div><div>Öncelikle belirtmem gerekir ki düğün organizasyonu çok başarılıydı.ablam ile beraber topkapı eresin hotel' in garajından düğünün gerçekleşeceği salona geçip davetli listesinden masa numaramızı öğrendik.tabi ben o ara hilal'i arayıp hilal geldikkkk bizzzz demeyi ihmal etmedim.hilalcim birkaç dakika sonra; biz masamıza yeni geçmişken geldi yanımıza....gayet şık ve zarif kostümüyle arzı endam ederek...</div><div><br /></div><div>Hilalciğimi ve güzel ailesini tebrik ettikten sonra gelin ile damadı beklemeye başladık.ama bundan önce çok değerli bir hocadan dinlediğimiz"duanız olmasa sizin ne ehemmiyetiniz var ki?" ayetinin de geçtiği kuran-ı kerim tilaveti ile açılış yapıldı.akabinde yeni evli çifte hayır dualar yapıldıktan sonra resmi nikahları kıyılmak üzere gelin ve damatta salona geldiler....</div><div><br /></div><div>Nikah şahitlerinden biri Ali Babacan'ın babası idi, zira damat Ali Babacan'ın kuzeniydi....</div><div><br /></div><div>Nikah sonrasında yeni çifti biz davetliler tebrik ederken sahneye geçen orkestra birbirinden güzel ezgiler, ilahiler yer yer türküler ile geceye renk kattılar.özellikle gelinin; trabzon'lu ve ismi de zeynep olması sebebi ile orkestranın "zeynebim" türküsünü söylemeleri çok şık ve manidar oldu...</div><div><br /></div><div>Arkadaşım hilal' in kulağıma eğilip söylediğine göre babasının da en sevdiği türküymüş....</div><div><br /></div><div>Ve sonrasında malatyalı olan erkek tarafı ile trabzonlu olan kız tarafını temsilen iki yörenin halk oyunu ekibinden çok güzel folklor ve horon izledik.bir malatyalı olarak itiraf etmem gerekirse horon malatya ekibinin halayından daha başarılı idi...terazi burcuyum ya huyum bu; hemşehricilik yapmam adil yorum yapar:) hakkaniyetli davranırım.</div><div><br /></div><div>Düğünün bu kısmı renk kattı geceye zira düğünlerde pistten inmeyen aile fertlerindense bu tür profesyonel kişilerin olmasını daha mantıklı buluyorum.</div><div><br /></div><div>Ve daha burada yazamayacağım kadar birbirinden güzel teferruatları düşünülmüş geceyi gelin ve damata tekrardan mutluluklar dileyerek tamamladık.</div><div><br /></div><div>Hilalciğim ile bu gece anısına çektiğimiz o güzel fotoyu da burda paylaşmak isterdim ama o da bize özel kalsın; değil mi ama?</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-5213978060364261522?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-7115024449990667452009-11-14T01:39:00.003+05:002009-11-14T01:53:57.498+05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Sv3Eg20_IUI/AAAAAAAAAJs/3yq9b5i8-vs/s1600-h/karakalem2df5.jpg"><br /><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Sv3Eg20_IUI/AAAAAAAAAJs/3yq9b5i8-vs/s320/karakalem2df5.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403691196667076930" /></a>Bilgisayar başında oyalanıyor, gazete ve maillerimi okuyordum.<div><br /></div><div>Yanımda oturan sanatçı ruhlu arkadaşım:) Pelin "Büşra sakın kıpırdama , bu şeklini bozma seni çiziyorum" dedi.</div><div><br /></div><div>Ben de hadi hayırlısı diyerek verilen komuta uyup hiç istifimi bozmadım.Ne çıkacak diye merakla bekleye durdum içimden kendimce yorumlar yaparak... acaba mizansen bişey mi çizecek yoksa minyatür mü?</div><div><br /></div><div>Ve pelin bitti bakabilirsin dediğinde sol açıdan çizilmiş, gözlüğüm, hırkamın yakası , elimin çene altında duruşu en ince ayrıntıları ile çizilmiş bir portre ile karşı karşıya idim.... Böylece artık benimde bir karakalem hatta daha doğrusu tükenmezkalem portrem vardı:) </div><div><br /></div><div>Ben mutlu, Pelin mutluydu....ben harika bir resime sahip olmaktan pelin ise içindeki sanatçı ruhu yeniden keşfetmekten mutluydu...</div><div><br /></div><div>Sonrasında pelin başka kişileri ve nesneleri de çizmeye çalıştı...ama olmadı:)hiçbiri benim portre kalitesine erişemedi:)eee çizen kadar çizilen de önemli değil mi ama????</div><div><br /></div><div>:) :) :)<br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color:#0000EE;"><span class="Apple-style-span" style="text-decoration: underline;"><br /></span></span></div><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color:#0000EE;"><span class="Apple-style-span" style="text-decoration: underline;"><br /></span></span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-711502444999066745?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-52367742755578483382009-11-07T00:16:00.004+05:002009-11-11T00:30:22.959+05:00<div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/SvR2c7ayGPI/AAAAAAAAAJM/Ebua-2s2EWs/s1600-h/47651_0.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/SvR2c7ayGPI/AAAAAAAAAJM/Ebua-2s2EWs/s320/47651_0.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401072092482509042" /></a>Heyyy gidi gençliğim heyyyy....Bugün google da edi ile büdü' nün 40. yılı münasebeti ile ilgili fotolarını görünce bu tepkiyi verdim işte...<div><br /></div><div>Okula başlamamışım daha....Özel kanallar da mantar gibi türememiş daha.Trt de susam sokağı.</div><div>Çocukların en güzel eğlencesi....Kurabiye canavarını da unutmamak gerek tabi...Turuncu tüyleriyle minikkuş....ahşap bidonun içinde yaşayan kırpık:)</div><div><br /></div><div>Yeni nesil çocuklarına yazık hemde ne yazık.bücür cadılar, bez bebekler, sihirli annemler gibi değer , mana, içerik yoksunu programlarla muhataplar....</div><div><br /></div><div>Hoş bence susam sokağı bir çocuk programı olmasına rağmen günümüzün bir çok yetişkin programından bin kat daha kaliteliydi...izdivaç ve türevlerinden bile kaliteliydiler.</div><div><br /></div><div>Sadece bir program karakteri olarak kalmazdı edi-büdü ikilisi...kimi zaman kalemlerimizin kimi zaman silgilerimizin deseni olurlardı dolayısıyla o ürünlerde tercih sebebimiz olurdu:)</div><div><br /></div><div>Şimdi yazıyı burda bitirip youtube dan birkaç edi-büdü videosu izleyip zaman yolculuğuna çıkayım en iyisi...</div><div><br /></div><div><br /></div><div>HEY GİDİ ÇOCUKLUĞUM HEY</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-5236774275557848338?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-50726399311890459002009-11-05T02:39:00.002+05:002009-11-05T02:44:28.806+05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/SvH0jkPP82I/AAAAAAAAAJE/Q0cIyQ4ut04/s1600-h/images.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 114px; height: 105px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/SvH0jkPP82I/AAAAAAAAAJE/Q0cIyQ4ut04/s320/images.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5400366320054170466" /></a>Dilim varmıyor söylemeye ama gribim....nezle...boğaz gıcıklığı...<div><br /></div><div>O da yetmezmiş gibi dakika başı H1N1 virüsünden haberler çalınıyor kulağımıza....</div><div><br /></div><div>Karar aldım bu hastalığa o hayvanın ismi ile hitap etmeyeceğim:)</div><div><br /></div><div>Şimdilik soğuk algınlığı ilaçları ile geçirmeye çalışıyorum....</div><div><br /></div><div>Allah bizleri sağlığının kıymetini bilen ve eski sağlığına kavuşturduğu kişilerden eylesin diyeceğim, ki bu cümle ile blog tarihimin en kısa yazısını yazmış olacağım.</div><div><br /></div><div>Neyse hasta hasta buna da şükür...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-5072639931189045900?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-878915567528608492009-11-01T22:41:00.003+05:002009-11-01T23:09:54.966+05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Su3MiYwRtvI/AAAAAAAAAI8/zXQy21KO3gA/s1600-h/images.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 143px; height: 137px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Su3MiYwRtvI/AAAAAAAAAI8/zXQy21KO3gA/s320/images.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399196419419649778" /></a><br /><div>Çok şükür ömrüm vefa etti ve bir tüyap kitap fuarını daha dünya gözü ile gördüm.</div><div><br /></div><div>Ve bugün anladım ki ben bu tüyap işinde artık profesyonelim.zira eskiden rastgele standları gezer saatlerce zaman harcar ancak istediğim kitapları da alamamış olarak ayrılırdım tüyaptan.ama artık öylemi....aylar öncesinden listemi hazırlıyorum , kitap fuar stand listesinde hangi yayınevi hangi salonda tespit ediyorum ve sonrada imzasına kıymet verdiğim yazarların gününü belirleyip tüyap yollarına düşüyorum.</div><div><br /></div><div>Metrobüsten sonra tüyap'a gitmekte artık işkence olmaktan çıkınca ben bu işten daha da zevk aldım.</div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Su3Ih6YB0DI/AAAAAAAAAI0/s858B8271rk/s1600-h/images+(1).jpg"><br /><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 130px; height: 130px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Su3Ih6YB0DI/AAAAAAAAAI0/s858B8271rk/s320/images+(1).jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399192013218369586" /></a>Ve tüyaptan içeri kitap havuzuna resmen daldım.önce şule yayınevi çıktı karşıma.<div><br /></div><div>Ali ural' ın <b><i>tek kelimelik sözlük</i></b> adlı kitabını aldım.</div><div><br /></div><div>Ardından everest yayınlarına uğrayıp ekrem dumanlı' nın <b><i>anlık hikayeler</i></b> adlı kitabını aldım.</div><div><br /></div><div>Sırası ile profil yayıncılık, remzi kitapevi falan derken az kalsın salih memecan ile çarpışıyordum:)</div><div><br /></div><div>İşte tüyap kitap fuarının bu yönünüde seviyorum.standlarda kitapların imzalayan ayşe kulinleri, mahir kaynak ları görebileceğiniz gibi standına giden yazarlarla da karşılaşabiliyorsunuz...geçen sene çetin altan bu sene de salih memecan standlarına doğru ilerlerken çıktılar karşıma.</div><div><br /></div><div>Neyse sonrasında sırada zafer yayınları vardı.cüneyd suavi'nin kitaplarını imzalayacağından haberdardım ve standa vardığımda cüneyd hocam çoktan yerinde idi.son kitabı <b><i>kesilen gitar </i></b>ı kendime, <b><i>Alinin seccadesi </i></b>ni de sefaya alıp uzunca kendisiyle keyifli bir sohbet edip ayrıldım.</div><div><br /></div><div>Sırada kaynak yayın grubu vardı.çünkü ordada raşit haylamaz kitaplarını imzalıyordu.orddan da <b><i>mü' minlerin en mümtaz annesi hz.aişe </i></b>kitabını alıp kendisine imzalatıp geçtim timaşa.....</div><div><br /></div><div>Listeme bakınca sibel eraslan'ın <b><i>çöl deniz</i></b> adlı kitabını alacağımı gördüm timaştan.timaş çocuktan sefa'ya bir kitap daha alarak kendimi dışarı attım.zira tüm bu anlattıklarım bir buçuk saatimi almıştı.günler kısa olduğu için eve karanlık çökmeden dönmek istiyordum.</div><div><br /></div><div>Mutlu mesut eve dönünce listemde aldığım kitapları kontrol ederken tuğrul inançer in sufi yayınlarından çıkan kitabın almadığımı farkettim.üzüldüm ama elden gelecek birşey yok.elimdeki poşetlerin yorgunluğuna dayanamayıp erken çıkarsam erken dediğim bir buçuk saat:) olacağı bu....onu da kitapyurdundan temin edeceğiz inşallah, tüm bu aldıklarım bittikten sonra:)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-87891556752860849?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-77002885907183434632009-10-31T01:42:00.005+05:002009-10-31T02:11:56.621+05:00<div><br /></div>Yağmurlu bir İstanbul sabahında uyanıp, erken saatte düştüm yollara....<div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/SutQC6hdrcI/AAAAAAAAAIc/nVx52H5MoWQ/s1600-h/1219698378yagmur7nw8_1247487936.jpg" style="text-decoration: none;"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/SutQC6hdrcI/AAAAAAAAAIc/nVx52H5MoWQ/s320/1219698378yagmur7nw8_1247487936.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5398496589333245378" /></a><div><div>Sonbahar geçiş dönemini tamamlamış kışa göz kırpmış besbeli...</div><div><br /></div><div>Ama bunu kabullenmek çok güç oldu...kabullenemediğm içind tiril tiril giyinmiş olan ben soğuğu içime kadar bir güzel hissettim.</div><div><br /></div><div>Yağmurlu birgün de istanbul güzeldir...hemde ayrı bir güzel...ama bazı insan görünümlü canlılar kabalıklarıyla yağmuru zehire dönüştürüyorlar.</div><div><br /></div><div>Gran tuvalet giyinmiş gitmeye çalıştığım yere varmak üzere trafik ışıklarında beklerken hızlı ve düşüncesiz bir taksicinin kabalığına maruz kaldım.yağmur sebebiyle göletleşmiş yolda yayaları düşünme zahmetine girmeden son sürat geçip gitti...haliyle başıma tuttuğum şemsiyenin yönünü değiştirip ayaklarıma tutmak zorunda kaldım.ama nafile olan olmuş bir güzel yağmur suyuna bulanmıştım.</div><div><br /></div><div>Ne diyebilirdim mecburen feridun düzaağacın şansızlıklarını anlattığı o meşhur şarkısı geldi aklıma ve ya sabır eşliğinde şarkıyı mırıldandım...</div><div><br /></div><div><div><i>Yağmurda su sıçratır üstüme pis arabalar.....</i></div><div><i><br /></i></div></div><div><i>Gecenin bir yarısı son sigarama dökülür çayım...</i></div><div><i><br /></i></div><div><i>Dilek tutmak istesem yıldızlarım çakılı kalır...</i></div><div><i><br /></i></div><div><i>En uzun yanan yeşil ben gececekken sararır </i></div><div><i><br /></i></div><div><i>Sola geçsem sol tıkalı terkettiğim şerit boşalır</i></div><div><br /></div><div>Ve günün sonunda eve geldiğimde Gözde 'den günün anlam ve önemine uygun olan harika bir mesaj aldım:</div><div><i>Büşra havalar soğudu kendine dikkat et diyerek bana tebessüm ettirip ardından mis gibi bir teklifte bulundu ki ARAMIZDA;)</i></div><div><br /></div><div>Taksici vukaatını saymazsak çok güzel bir gündü...yine bir sonbahar aldı şu gönlümü....</div><div><br /></div><div><br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-7700288590718343463?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-60477857412382171722009-10-28T18:44:00.010+05:002009-10-28T21:42:23.330+05:00<img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 236px; height: 280px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/SuhzDUIKieI/AAAAAAAAAH8/u4jDCty5YwQ/s400/zarfsiz-mektup.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397690654183295458" /><br /><div>Hakkari ' de bir öğretmen var...</div><div><br /></div><div>Aslen Konyalı...Ama İstanbul' da doğmuş büyümüş...</div><div><br /><div><div><div><div>Ve benim kendisi ile gurur duyduğum bir öğretmen...</div><div><br /></div><div>Öss ye hazırlanırken tanıştım ben o öğretmen ile, tabi o zamanlar öğretmen olacağından bihaberim..</div><div><br /></div><div>Ben sayısal sınıftayım, o eşit ağırlık...ama bu sınıf ayrılığı güçlü bir dostluk kurmamıza mani olmadı.</div><div><br /></div><div>O afyon sınıf öğretmenliğini kazandı, ben istanbul' u....ayrıldık...ama gözden ırak olan gönülden ırak olmadı...</div><div><br /></div><div>Aradık sorduk birbirimizi... istanbul'a geldiğinde görüştük ama en önemlisi ayrı kaldığımızda mektuplaştık.</div><div><br /></div><div>Mektup benim için çağlar üstü bir iletişim aracı...3G telefon bile yerini alamayacak samimiyette...</div><div><br /></div><div>İşte o arkadaşım Fatma Güleç'e yine samimi yine içten birşeyler yazma çabalarımdan önce yazılmış bir yazıdır bu da...</div><div><br /></div><div>Uzaklarda olsa da, bayramda görüşemeyecek olsakta muhabbetimizin aynı demde devam ettiğinin nişanesi olacak mektubum....Ve de ondan gelcek olan cevap mektubu...</div><div><br /></div><div>İnsanın değer verdiği kişiye zaman ayırdığının, masa maşına geçtiğinin emek harcadığının kanıtıdır mektup.</div><div><br /></div><div>Mektup yazmaya değer kişilerin her zaman olması ve mektup yazılmaya değer kişi olmak ümidi ile..</div></div></div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-6047785741238217172?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-57796699856353275242009-10-27T22:17:00.004+05:002009-10-27T22:24:58.981+05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/SucsRuPLcgI/AAAAAAAAAHU/eqLbPpb9SRg/s1600-h/images+(1).jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 127px; height: 85px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/SucsRuPLcgI/AAAAAAAAAHU/eqLbPpb9SRg/s320/images+(1).jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397331361407922690" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/SucsMWAI0QI/AAAAAAAAAHM/neRMmZ1C8zA/s1600-h/images.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 124px; height: 93px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/SucsMWAI0QI/AAAAAAAAAHM/neRMmZ1C8zA/s320/images.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397331269003038978" /></a><br />Ekşi yazarlığı, blog yazarlığı derken şimdi artık nurtopu gibi twitter 'ım oldu.<div><br /></div><div>Ama uzun zamanımı aldı bu twitter nedir ne değildir araştırması...yani balıklama atlama durumu söz konusu değil.</div><div><br /></div><div>İlk zamanlar; facebook karşıtlığımı twitter içinde sürdürdüm ve twitter in facebook'tan daha elit:) olduğuna karar vermem ile üyeliğimi de başlatmış oldum.</div><div><br /></div><div>Blog kadar kapsamlı şeyler içermiyor twitter...daha anlık daha kısa şeyler.</div><div><br /></div><div>Özellikle benim hesabım daha çok takip etmek istediğim yazar, gazeteci v.s ye ulaşmak, neler yazdıklarını takip etmek amacıyla açılmış bir hesap....</div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-5779669985635327524?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-28313894168616605862009-10-24T15:59:00.004+05:002009-10-29T01:17:52.857+05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Suim6fHFkSI/AAAAAAAAAIU/MDmO1VSEwpo/s1600-h/images.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 114px; height: 114px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Suim6fHFkSI/AAAAAAAAAIU/MDmO1VSEwpo/s400/images.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397747677117387042" /></a><br />Çocukluğumun reklam sloganıydı...margarin yada çay reklamımıydı tam hatırlamamakla beraber slogan aynen bu şekildeydi...misafir ev sahibine "mutfakta biri mi var" der ve o günlerde bu söz slogan olur.<div><br /></div><div>Üniversite tercihinde çoğu genç ailesinin bulunduğu şehirden başka şehirleri yazmayı düşünürken ben aksine "puanım ile beraber nereyi yazarsam istanbul da ailemin yanında kalırım" ın hesaplarını yaptım.ve istanbul'da mühendislik okuyup liseye gider gibi evimden üniversiteye gidip geldim.</div><div><br /></div><div>Birçok faydası vardır bu durumun.bulaşık sırası, yemek sırası, temizlik sırası yoktur kendi evinizde.</div><div>hatta sınav haftaları öğrenci evinde hiçbir arkadaşınız kıyak geçmez size ama anne yüreği öyle değildir.sofranın toplanmasına yardım bile etmeden sınav çalışmak için odama gittiğimi bilirim.</div><div><br /></div><div>Aile fedakardır bu konuda...sen yeter ki çalış dersini geç esas düşüncedir.çok şükür bizde mahcup etmedik ailemizi vakitlice bitirdik okulumuzu.</div><div><br /></div><div>Yalnız işte buraya kadar herşey normalken bazı ufak sorunlarda olabiliyor.kendi evinde üniveriste okuyan bir insan da yemek pişirme deneyiminden uzak oluyor haliyle.</div><div><br /></div><div>Geçen günlerde üniversiteden arkadaşım betül'ü evlenmesi sebebiyle birkaç arkadaş ziyaret ettiğimizde ve nasıl ev işleri ile aran dediğimizde cevabı benim açımdan ibretlikti:</div><div><br /></div><div>"Öğrenci evinde zaten yemek temizlik yaptığım için gayet aşinayım zorluk çekmedim , öğrenci evi gerçek hayatın demo suymuş " diyerek espirili şekilde izah etti durumu.</div><div><br /></div><div>İşte tam da bu nokta da acaba ben öğrenci evinde kalmamakla hata mı ettim derken, paniğe gerek olmadığını anladım.çünkü normalde hiç denemediğim yemekleri muzur çocuklar gibi annemin evde olmadığı anlarda denemeye başladım.</div><div><br /></div><div>Annem evde yokken deniyorum; çünkü sonuç felaket olursa anemi sinirlendirmeyeyim:) yoook sonuç başarılı olursa da sürpriz olur düşüncesindeyim.</div><div><br /></div><div>Dün de öyle bir gündü....Annem evde yok ve geç geleceği de aşikardı.arayıp ruhsat aldım önce anne şu yemeği yapayım mı diye:) ruhsatıda aldıktan sonra bismillah diyip koyuldum işe....Ve artık bizim MUTFAKTA BİRİ VARDI:)</div><div><br /></div><div>Ve benim bile beklemediğim güzellikte:) bir sonuç çıktı ortaya....pişirdiğim yemek babamın en sevdiği yemekti haliyle noter ve onay merci babamdı.bir yandan babama yemeği servis ederken bir yandan da anneme bu yemeği kendisinin nasıl pişirdiğini malzemeleri hangi sırayla koyduğunu sordum.</div><div><br /></div><div>Annemden aldığım cevap benimki ile uyuşmuyordu:) ama babam hiçte öyle demiyor çünkü çok beğenmişti yemeği....:) </div><div><br /></div><div>Babam yemekten biraz daha isteyince, Bu sefer ben başladım annemi kızdırmaya;) sen bugüne kadar yemeği yanlış pişiriyormuşsun... bu yemek böyle pişer...annem bir yandan gülüyor bir yandan da hadi ordan :) demeyi ihmal etmiyor.</div><div><br /></div><div>Sözün özü kendime ait bir tarzda pişirsemde zorlu bir denememi başarıyla tamamlamış olduğum için mutluyum.ne diyor mutfakların piri sevilen oktay usta: MUTFAK CESARET İSTER :) </div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-2831389416861660586?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-65155779502920862502009-10-24T01:02:00.006+05:002009-10-24T16:49:22.090+05:00<div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/SuIMAYeHtnI/AAAAAAAAAHE/aNmbLoYL2Eg/s1600-h/Uzak%C4%B0htimal-afis01.widec.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 222px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/SuIMAYeHtnI/AAAAAAAAAHE/aNmbLoYL2Eg/s320/Uzak%C4%B0htimal-afis01.widec.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395888504251594354" /></a><br /><div>Düşük ihtimal, imkansız gibi tabirlere aşinayızdır....ama uzak ihtimal bir garipti....</div><div><br /></div><div>Gerçekleşmesi muhtemel olayın oranını değil de mesafesini anlatır çünkü UZAK İHTİMAL.</div><div><br /></div><div>İki insanın birbirlerine en yakın duygular içinde iken; birbirlerine olan uzaklıkları...</div><div><br /></div><div>Kelimelerin kifayetsiz kalışı...</div><div><br /></div><div>Derin sessizliğin taşıdığı derin anlamlar....</div><div><br /></div><div>Hepsi bu filmde.</div><div><br /></div><div>Musa....beypazarı imam hatip mezunu, tayini istanbul'a çıkmış bir müezzin...</div><div><br /></div><div>Clara...italyan bir rahibe...</div><div><br /></div><div>Clara...Sadelikte yalınlıkta zirve bir karakter.</div><div><br /></div><div>Musa ile yolları komşu olmaları sebebi ile kesişiyor....</div><div><br /></div><div>İzlerken filmi öyle sahneler var ki, destan misali cümleler kurulması gerekirken clara' dan çıt çıkmıyor ama anlatıyor derdini hal diliyle.</div><div><br /></div><div>İyi bir komşu clara musa'ya musa'da clara'ya...</div><div><br /></div><div>Aralarındaki dini farklılıkları eritmeyi başarmış iki komşular...</div><div><br /></div><div>Musa' nın tesadüf süsü verdiği planlı karşılaşmaları için harcadığı çabalar, clara ile hatıra fotoğrafı çektirirken ki zarif mahcubiyeti filmi izlenilir kılan sahneler....</div><div><br /></div><div>Şunu söylemem gerekir ki bu film çağımız film ve dizi dünyasına birkaç beden büyük geldiği için her insan lezetine varamayabilir.zira yaprak dökümü ve aşk-ı memnu gibi yapımcıklardan sonra bu filmi her bünye kaldıramaz haliyle....</div><div><br /></div><div>Film sade şık, naif ve zarif....son sahne....trende clara , yolcu eden musa...musa'dan bir çift kelam etsin diye bekledim sukut ederek bitmesin film istedim ama....aması sinemalarda.</div><div><br /></div><div>Velhasıl entrikalardan UZAK, dostluğun, samimiyetin, insan ilişkilerin ve de aşkın sadelik içinde daha da güzelleşme İHTİMAL ini izlemek isteyenler için güzel bir film.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-6515577950292086250?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-32245451064743373322009-10-22T16:03:00.004+05:002009-10-22T16:27:47.537+05:00Hayatıma dair bir kare var aklımda....film şeridi misali...ne kadar sorumluluğunu bilen ve gereğini yerine getiren biri olsam da ben de yeri gelir okula gitmekten şikayet ederdim.sabah erken kalkacak olmanın verdiği sıkıntıyla anneme "yaaa ne zaman bitecek bu okul" dediğimde ya ilkokul dört yada beş öğrencisiydim.<div><br /></div><div>Annem benim bu sorum üzerine "biter bir gün biter de; ararsın bu günlerini" demiş beni sabah erken kalkacağım gerekçesiyle yatağıma uğurlamıştı....</div><div><br /></div><div>Salı sabahı 8 sularında çalan telefonla uyandım.telefonda arayan numara kısmında "ankesör" yazısını görünce şaşırarak açtım telefonu.arayan sefa idi...</div><div><br /></div><div>"Resim çantamı evde unutmuşum, 3.ders hemde çantamı okula getirir misin" diyordu?</div><div><br /></div><div>Uyku sersemi telefonda "tamam" dedim ama telefonu kapatınca "nasıl yani, uykumun en tatlı yerinde:) sıcak yatağımı bırakıp hazırlanıp okula mı gideceğim?" sorusu ile baş başa kaldım.</div><div><br /></div><div>El mahkum öyle de yaptım,hazırlanıp düştüm okul yoluna....okula girip, okul merdivenlerini çıkıp nöbetci öğrenciden sefa' nın sınıfının yerini sorunca annemin yıllar öncesi dediği söz tokat gibi çarptı suratıma şefkat tokatı misali....</div><div><br /></div><div>Sınıf kapısının önünde bekledim bir süre, sanki farklı bir atmosfere yakalanmıştım ve yahut türbülansa girmiştim....sınıftan dışarıya matematik hocasının sesi geliyordu ve illa ki konuşan birkaç çocuk mırıltısı.</div><div><br /></div><div>Hocanın anlattığı konuya vakıftım çok şükür, ama o sınıfa bir anlık öğrenci olarak girebilmeyi ne kadar çok istedim.</div><div><br /></div><div>Ardından o farklı atmosferden çıkıp nöbetçi öğrenciye sefa'nın çantasını verip kendisine vermesini söyledim.ardından teşekkür edip çıktım okuldan...</div><div><br /></div><div>Sabahın serin havasını yüzüne yemiş ve güzelim uykusu kaçmış biri olarak "Ne olacak bu insanoğlunun çelişkileri" dedim yol boyunca sonra da....öğrenciliği erken bitmiş biri olmamama rağmen, yeri gelmiş çok değil geçen sene bile bitsin artık bu çile:) demiş birisi olmama rağmen bir anlıkta olsa ortaokul sıralarıma dönmeyi istedim ya kendime inanamıyordum.</div><div><br /></div><div>Yazımın anafikri ise ne insanoğlunun gelgitleri, ne de çelişkileri....yazımın anafikri ise şudur:</div><div><br /></div><div>" 1)Anneler her zaman haklıdır.</div><div> Haklı olmadıklarında da 1.madde geçerlidir " </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-3224545106474337332?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-63456838984241096332009-10-22T02:10:00.003+05:002009-10-22T16:03:29.426+05:00<p class="postbody"><span style="font-family:&quot;;">Taraf gazetesi....bir gün nette gazeteleri okurken ekonomik olarak zor günler geçiriyoruz, okurlarımızın yardımını istiyoruz diyorlardı. çok şükür o zorlu ekonomik krizleri atlattılar...ardından kimsenin yapmaya cesaret edemediği haberleri manşete taşıdılar.<o:p></o:p></span></p> <p class="postbody"><span style="font-family:&quot;;">Türkiye; haziran ayında bir albay imzalı darbe planını "taraf"tan öğrendi...</span></p><p class="postbody"><span style="font-family:&quot;;"> Türkiye elazığ'da bir komutanın erlerinden birinin eline ceza olarak(!) el bombası verdiğini ve bu bombanın patlaması sonucu askerin şehit olduğunu "taraf"tan öğrendi...</span></p><p class="postbody"><span style="font-family:&quot;;"> Türkiye lice de çoban bir kızın bir patlama sonucu hazin ölümünün perde arkasını da taraftan öğrendi...</span></p><p class="postbody"><span style="font-family:&quot;;"> İşte bu ve daha nicelerini cesurca haber yapan arkasını bırakmayan bir gazete taraf.</span></p><p class="postbody"><span style="font-family:&quot;;"> Yazar kadrosunda da benim severek takip ettiğim bir yazar var ki adı yıldıray oğur.İlk başlarda odtü mezunu olması sebebiyle takip ettim yazılarını, ardından zeka kıvılcımları yayan yazılarının takipçisi oldum.köşesinin adı zaten ilgi çekici "manifestom"</span></p><p class="postbody"><span style="font-family:&quot;;">Netten ayrı düşmem sebebi ile epeydir okuyamamıştım yazılarını.bugün göz atınca çerçevelip duvara asılacak 2 yazısını buldum.ve blogumda da yer almalarını uygun gördüm.işte sırası ile başlığına bile dokunmadan o enfes yazılar...<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-6345683898424109633?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-66100304578311862442009-10-22T02:05:00.005+05:002009-10-22T02:13:37.351+05:00<span class="Apple-style-span" style="line-height: 22px; font-family:Georgia, 'Times New Roman', Times, serif;">Meşhur hatta artık klişe olmuş bir Brecht hikâyesidir.<br /><br />“Naziler komünistleri götürdüklerinde sustun. Çünkü komünist değildin... Sendikacıları götürdüklerinde sustun. Sendikacı değildin... Sosyalistleri içeri aldıklarında sustun. Sosyalist değildin... Yahudileri tutukladıklarında sustun. Çünkü Yahudi değildin... Sonra senin için geldiler. Ve artık ses çıkaracak kimse kalmamıştı.”<br /><br />Yazarken ben bile içine düştüğüm bu klişe çukurundan sıkıldım. Yazarken insan ister istemez forward mailleri ilk kendine gelmiş zannedip köşesine pazar yazısı yapan daktilo döneminden kalma köşe yazarı psikolojisine kapılıyor. Ama bazen hayat işte bu klişeler kadar kaba saba ve basit olmayı gerektirebiliyor.<br /><br />Mesela Doğan Holding’e verilen vergi cezası karşısında.<br /><br />Ben Aydın Doğan’ı Hababam Sınıfı’ndaki okul sahibine benzetiyorum. Hani “Okulum, dükkânım, ekmek teknem” diye hayıflanan, pek sevilmeyen ama benim Mahmut Hoca idealizminden daha sahici bulduğum patron tiplemesine.<br /><br />Bence Aydın Doğan ne <i style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">Hürriyet</i> kadar milliyetçi ne de <i style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">Milliyet</i> kadar Kemalist. <i style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">Radikal</i>kadar solcu ve demokrat, <i style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">Posta</i> kadar eğlenceli olmadığı da çok açık.<br /><br />Aydın Doğan bir patron. AKP’den pek hoşlanmayan kentliler için gazete çıkaran bir patron. Bu kadar. Onun Vehbi Koç’un oğlu olduğuna da, Hürriyet’in aslında devletin gayrı resmî gazetesi olduğu efsanelerine de inanmıyorum.<br /><br />Aslında oturup bu saray kavgaları üzerine yazmak istemezdim. Ama serde aktivistlik var ya Hürriyet gazetesinde bile çıksa “Direniş Çağrısı” diye bir şey gördüğünde insan kayıtsız kalamıyor. Mağdura kimliği sorulmaz. Yardım isteyene, dayanışmaya çağırana “sen kimlerdensin” denmez.<br /><br />Ahmet Hakan’ın vergi cezasına karşı dün köşesinden “söz söyleme hakkı” için hepimizi direnişe çağırması karşısında işte böyle karışık duygulara kapıldım. Vergi cezasını haksız buluyordum ama yine de bu bende bir infial yaratmıyordu.<br /><br />Doğrusu çağrıyı yapan Ertuğrul Özkök olsaydı, kayıtsız kalmak için bir an bile düşünmezdim.<br /><br />Ama Ahmet Hakan bir zamanlar herkes susarken her akşam Kanal 7 Haber’de bu direniş çağrılarını –hadi klişeye yeniden dönelim- bu kez sadece Komünistler için değil Yahudiler için geldikleri günlerde de yapmış biriydi.<br /><br />Tersinin olmasını isterdim ama Ahmet Hakan’ın bu çağrısına büyük bir destek geleceğini zannetmiyorum. Aslında bu ülkede onun destek istediği “söz söyleme hakkı” için yıllardır mücadele veren, hapishanelerde yatan insanlar, STK’lar var. Ama onların hiçbirinde Aydın Doğan’a verilen bu öldürücü vergi cezası bir kıpırtı hatta bir homurdanma sesi bile yaratmadı.Kimse Hürriyet’in hürriyeti için bir bildiriyi imzalayacak kadar bile enerji sarfetme heveslisi değil.<br /><br />Peki, bu bazı Doğan Grubu köşe yazarlarının yazdığı gibi “onların aslında kendine demokrat olduğuna” mı işarettir? Doğan Grubu’nun karşı karşıya kaldığı bu haksızlık karşısında susan dilsiz şeytan mıdır?<br /><br />Pek öyle değil. İşte klişenin açıklayıcılığı burada devreye giriyor.<br /><br />Ahmet Kaya için geldiklerinde, sesinizi çıkarmadınız. Hatta “Vay Şerefsiz” diye manşetler attınız. Merve Kavakçı’yı Meclis’ten atarlarken, sesinizi çıkarmadınız. Hatta çocuklarının ilkokulda yuhalanmasına kadar varan linçi siz yönettiniz. Hrant Dink için gelenler sizin attığınız manşetlerle döşenmiş yollardan yürüdü. Onun ölümüne neden olan yanlış anlaşılan yazısının doğrusunu yazmaya bile tenezzül etmediniz. Başörtülü kızlar için gelsinler diye kampanya yaptınız. Hatta gelmeyenleri rejim düşmanı ilan ettiniz. ‘Türkiye Türklerindir’ demekte ısrar ettiniz. Kürtler için gelenleri omuzlarınıza aldınız. Albay Temizözleri kurtarmak için seferber oldunuz.<br /><br />Diğer gazeteler kapatılırken, gazeteciler, yazarlar tutuklanırken, baskı altına alınırken ne yaptığınızı ise hiç hatırlatmayacağım.<br /><br />Ve işte sonunda bugün sizin için de geldiler.<br /><br />Ortada kimse olmamasına neden şaşırıyorsunuz ki?</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-6610030457831186244?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-37723597291216339412009-10-22T02:05:00.003+05:002009-10-22T02:12:56.100+05:00<span class="Apple-style-span" style="line-height: 22px; font-family:Georgia, 'Times New Roman', Times, serif;">6 Ekim İstanbul’un düşman işgalinden kurtuluşu nedeniyle Eminönü’ndeki Yeni Cami’ye “Milli birlik esastır”, Sultanahmet’e “Ordumuza şükran borçluyuz”, Süleymaniye’ye “Ne mutlu Türküm diyene”, Üsküdar Yeni Cami’ye “Kurtuluşun kutlu olsun”, Eyüp Sultan’a “Önce vatan” mahyaları asılmış.<b style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "><br /><br /><br />Ey Müslümanlar!</b><br /><br />Yarın cuma. Camiye gideceksiniz.<br /><br />Restore edilmesine rağmen Süleymaniye’nin bahçesini dolduracaksınız.<br /><br />Düşünün ki namaz kıldığınız o caminin tepesinde şöyle bir mahya asılmış “Günde bir kadeh şarap kalbe iyi gelir.”<br /><br />Öfkelenirdiniz değil mi? Kur’an’da açıkça haram edilmiş bir şeyin cami tepesinde ne işi olabilirdi. O yazı caminin tepesinde asılı durdukça o camide namaz kılınabilir miydi?<br /><br />Peki, içkiyi haram eden Kur’an bakın milliyetçilik için ne diyor:<br /><br />“Ey insanlar! Doğrusu biz sizi bir erkekle bir dişiden yarattık ve birbirinizle tanışmanız için sizi milletlere ve kabilelere ayırdık. Muhakkak ki Allah katında en değerli ve en üstün olanınız, takva bakımından en üstün olanınızdır.” (Hucurat 49/13)<br /><br />Kur’an “Türk olmuşsun, Arap olmuşsun, Kürt olmuşsun fark etmez. Bununla övünmeyi, bununla üstünlük taslamayı tıpkı içki içmeyi yasakladığım gibi sana yasaklıyorum” diyor.<br /><br />Peki, şimdi söyleyin Kur’an açıkça “Ne mutlu takva sahibiyim diyebilene” derken 41 milleti adaletle yönetmesiyle meşhur Kanuni’nin yaptırdığı Süleymaniye Camii’nin minarelerine asılmış “Ne mutlu Türküm diyene” sözünün Kur’an açısından “Günde bir bardak şarap kalbe iyi gelir”den ne farkı var? Kapısında kimseye ırkı, kimlik kartı pasaportu sorulmayan o mabede sizce o mahya yakışıyor mu? Suudiler Kâbe’nin minarelerine “Ne mutlu Arabım diyebilene” yazısı assaydı hoşunuza gider miydi? Peki, bu hoşnutsuzluğunuzu yarın o camide size nasihatler verecek imama da bildirmeyecek misiniz? <b style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "><br /><br /><br />Ey Cuma Namazı’nı Sultanahmet Camii’nde kılacak Müslümanlar!</b><br /><br />Siz caminizin tepesine “Ordumuza şükran borçluyuz” mahyası astıranlara sormayacak mısınız?<br /><br />Cuma’ya gidiyor diye subayları atan orduya mı şükran borçlusunuz? Kutlu Doğum Haftası fazla şatafatlı kutlandı diye geceyarısı e-muhtıra veren orduya mı şükran borçlusunuz? Cuma’ya giden memurları fişleyen, oruç tutan Genelkurmay Başkanı’nı evinden sefertası taşımak zorunda bırakan orduya mı şükran borçlusunuz? Hakkâri Çukurca’da altı askeri şehit eden asker mayınları ile ilgili hâlâ açıklama yapmayan orduya mı şükran borçlusunuz? Yoksa üç karakolun arasında küçük Ceylan’ı havan topuyla vurup, sonra da “kim yaptı bilmiyoruz” diye açıklama yapmakla yetinen orduya mı şükran borçlusunuz? Belki de şükranlarınızı bildirmek için başörtülü eşinizle karargâha gittiğinizde sizi içeri bile almayacak orduya şükran borçlusunuzdur?<br /><br />O caminin imamına “Biz gerçek Müslüman olsaydık bugün bu caminin minaresine “Orduya şükran borçluyuz” değil, “Küçük Ceylan’ı kimler vurdu” yazan bir mahya asılmalıydı diye çıkışmayacak mısınız? <b style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "><br /><br /><br />Ya sevabı çok olsun diye İstanbul’un manevi direklerinden Eyüp Sultan’ın Camii’ne gidecek Müslümanlar!</b><br /><br />Peygamberi evinde misafir etmiş, şimdi de İstanbullulara misafirliğe gelmiş Ebu Eyüb El Ensari’nin türbesinin başına “Önce vatan” mahyasını asmışlar.<br /><br />80 yaşında “Önce vatan, önce Arabistan” demeyip, evinden kilometrelerce uzağa İstanbul’a gelmişti Eyüp El Ensari. Ve vasiyetinde de “Önce vatan” demeyip şehit düştüğü İstanbul’a gömülmek istemişti. Ve şimdi biz 1300 yıldır bize “Önce vatan değil” diyen Eyüp Sultan’ın mezarının başına, inandığı şey için Eyüp’ten Fatih’e bile gitmeyecek üç beş tane uyuşuk memura uyup “Önce vatan” yazısını astık. Bir nevi büyük sahabeye “Senin vatanın yok mu, ne işin var burada ey Arab” demiş olduk.<br /><br />Açılıma kızan milliyetçi memurların İstanbul’un en kutsal mekânlarından birine siyaset sokmasına izin verdik. Yarın Eyüp’te namazını kılacak Müslümanlar Eyüp El Ensari’nin ruhunu inciten o mahyaya bir şey demeyecek misiniz?<b style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "><br /><br /><br />Peki, siz namaz için Eminönü’ndeki Yeni Cami’yi seçen Müslümanlar!</b><br /><br />Cami imamınıza siz de sorun: Kur’an’ın ve İslâm’ın neresinde var “Milli birlik esastır” ilkesi? Hangi milli birlik? Ne alakası var camiyle bunun? Hadi ona İslâm’da derme çatma bir yer bulursa şunları da sorun: Peki muhterem hocam. O halde camiye “Daha çok demokrasi”, “Sivil anayasa istiyoruz”, “Darbeciler yargılansın” mahyaları asmaya ne dersiniz? Bunlar siyasi de “Milli birlik esastır” değil mi? Hani laik devlettik? Devletin, resmî ideolojinin ne işi var camilerde? Erbakan, camileri arka bahçesi olarak kullanıyor diye kızıyordunuz, peki aynı şeyi niçin şimdi devlet yapıyor? Bu laikliğe aykırı değil mi?<br /><br />Yarın binlerce kişinin namaz kılacağı bu camilerde ayağa kalkıp “Bu mahyanın caminin tepesinden ne işi var” diye hesap soracak cesur bir Müslüman aranıyor.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-3772359729121633941?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-34856178692434754012009-10-17T17:35:00.002+07:002009-10-17T17:47:49.441+07:00Çok şükür laptop tamirden geldi, evde bir bayram havası....<div><br /></div><div>İnternet bağımlılık yapıyor haberlerini okuyup okuyup gülen, yok artık ne alaka ya, diyen ben büyük bir ders almış oldu.evet internet bağımlılık yapmış bende itiraf ediyorum.gün geçmek bilmiyor internetsiz.televizyonsuz kalsam umrumda olmaz aramam hiç tv yi ama internetsiz kalınca yoksunluk sendromu yaşadım resmen.</div><div><br /></div><div>Neyse ki hasret bitti.uzun bir aradan sonra bir yakınıma kavuşuş gibi mutluyum.</div><div><br /></div><div>İnternetsiz geçirdiğim süre zarfında tespit ettiğim sosyal sorununda altını çizmeden geçemeyeceğim.</div><div><br /></div><div>İnternetsiz günlerimde bazen yazıcıdan çıktı almam gerekti ve en yakın internet kafede en fazla 1 saat süre geçirmek üzere internet kafaye gittim.tespitim şudur ki 18 yaşından küçüklere sigara satış yasağı getirildiği gibi internet kafeye giriş yasağı getirilmeli.</div><div><br /></div><div>Çok gürültü yapıyorlarda başım ağrıdı da ondan mı bu düşüncem:) tabiki hayır.çocuklar sonraları feci olaylara sebebiyet verecek şekilde çok fazla şiddet içerikli oyunlar oynuyorlar bu kafelerde.</div><div><br /></div><div>Bilgisayarın başına geçen bir çocuk oyun karakterini seçerken "ben terörist olaccağım" diyor.hoş bu mantıktaki bilgisayar programına oyun denir mi tartışılır.</div><div><br /></div><div>Adam öldürmenin artık sıradanlaşmasını sağlayan bu bilgisayar oyunları çocuklardan mümkün mertebe uzak tutulmalı."ben terörist olacağım" cümlesini oyun için bile olsa kullanan çocuk zamanla bu eylemi içselleştirir ve bu kişi ve eylemleri sıradan hale gelir.</div><div><br /></div><div>İşin kötü yanı bu sorunla gelir düzeyi düşük-orta-yüksek birçok ailenin çocuğu karşı karşıya.ailesi eğitimli olsun olmasın bu oyunlarla büyüyen çok fazla çocuğu gözlemledim.</div><div><br /></div><div>Hoş ben bu tespiti tatil yerindeki internet kafesine gittiğimde yapmıştım zaten ama bu son olayla hipotezimi ispatlamış oldum.</div><div><br /></div><div>Saçma sapan şeyler üzerine "tehlikenin farkında mısınız?" sloganı patlatmak yerine işte bu tespitim üzerine şimdi denir çocukların maruz kaldığı tehlikenin farkında mısınız?</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-3485617869243475401?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-44301969858278845892009-10-09T20:35:00.005+07:002009-10-17T03:21:40.999+07:00<span><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">Bilgisayar.... çağın icadı....internette faturanı yatır, gazeteni oku vesaire vesaire.....<br /><br />Ama tüm bu işlemleri gerçekleştirmek için önce bilgisayarın çalışması gerekiyor....<br /><br />Masaüstü bilgisayarımız</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"> </span><span><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;">orjinal NORTON umuz olmasına rağmen bozuldu ekran açılmıyordu, tamirden de yeni geldiği için yeniden tamirle uğraşmak istemedik neyseki laptop vardı.<br /><br />Allahtan laptop var...işimizi görüyor, işimiz aksamıyor dediğim günün akşamına da laptopun ekran açılmadı.bulaşıcı mıdır nedir anlamadık:)<br /><br />Velhasıl iki blgisayarı da HP aldığımız için çok pişmanız.şu anda ikiside hp merkezde tamirde...<br /><br />Eeee bu yazıyı nasıl mı yazıyorum o da bende saklı kalsın:)</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-4430196985827884589?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-82023198840370876172009-09-27T02:23:00.010+07:002009-09-27T23:34:29.540+07:00<span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Hani artık herkese şüpheyle yaklaştığımız, güven kelimesinin kaf dağının ardına saklandığı bir devirdeyiz diye dert yanarız belki ama ramazanın son günleri başımıza gelen bir olay uzun zamandır insanlara karşı yitirmiş olduğum güveni geri getirdi ve bu devirde hala iyi insanlar yaşıyormuş dedirtti...işte masal tadında yaşadıklarım:</span></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Sultanahmette işlerimi halletmiş, vatan caddesinde ablamla buluşmuş ve arabamızla eve dönüyorduk.ramazan olduğu için eve giderken iftara tatlıydı, pideydi v.s almamız gerekenler vardı.yol boyunca ablam sırasıyla durup alıcacakları alıyordu.birgün sonrada şehir dışına çıkacağı için bankadan maaşının bir kısmını da çekip arabaya geldi.ve arabaya geldiğinde cüzdanını her zaman yaptığı gibi teyp altındaki bölmeye koymak yerine bir değişiklik yapıp cüzdanını kucağıma bırakmış.yalnız ben bu durumdan habersizim....</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Eve doğru caddede ilerlerken ablam bu sefer fırırın önünde durdu.ben hemen "sen inme bu sefer ben alırım" diyerek indim arabadan kucağımdaki cüzdandan habersiz.bir ara birşey düşürdüm gibi geldi ama çantam kolumdaydı ve kucağımda da birşey yoktu ki dedim(!) içimden.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Neyse fırından çıkıp arabaya bindim bu sefer biraz daha ilerleyip marketin önünde park etti ablam arabayı ve bana dönüp "büşra cüzdanımı verir misin" dedi.ben gayet rahat ne cüzdanı bende cüzdan falan yok sende cüzdan desemde ablam bana verdiğinde ısrarlı.....</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">İşte o an EYVAHH....dedim.cüzdan fırının önünde düştü.cadde tek şerit arabayla geri dönemiyoruz.oruç oruç uzun caddeyi koştum ve fırına vardım.ancak cüzdanın yerinde yeller esiyor.caddede arabayı durdurduğumuz yerdeki iki adama cüzdanı sordum "görmedik dediler"....ağladım ağlıcam...fırına girip sorayım dedim ve içeri girip derdimi anlatınca fırıncı "evet biri bulmuş getirdi bize söyledi ama cüzdanı bırakmadı telefon edin sahibi gelirse getiririm" demiş.aman yarabbi!!!!ne mutluluk anlatamam.Allah kulunu sevindirmek isteyince önce eşeğini kaybettirir sonra buldururmuş derler ya bizimkisi de o hesap.ve cüzdanı bulan adam fırına geldi elinde ablamın cüzdanı.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Allah razı olsun, çok teşekkür ederiz diyerek aldık cüzdanı amcadan.zira kaybolsa içindeki yeni çekilmiş maaşa mı yanalım, ehliyet ve kartları tekrar çıkarma zahmetine mi...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">2009 yılında mucize arayanlara işte mucize.gayet işlek bir caddede cüzdan düşürüp sonra geri bulduk.böyle insanların olması ne güzel,geleceğe dair ümidim arttı.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Eskiden sadaka taşları varmış, zengin sadakasını taşın altına gizler; fakir gelir ihtiyacı kadar olanı alır gerisini bırakır gidermiş.evet belki biz o devirin o pırlanta insanlarıyla tanışamadık ama olsun görünen o ki işte o güzel nesil hala tükenmemiş...aramızda hala böyle iyi insanlar var....</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Allah, daha uzun yıllar böyle güzel insanların sayısını dahada arttırsın ki bizlerinde birbirimize karşı sevgi ve muhabbeti artsın.hatırladıkça hala dua ediyorum amcaya:) :) :)</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-8202319884037087617?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-65480717751577092802009-09-22T18:38:00.008+07:002009-09-27T23:35:06.498+07:00<span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Bayram sonrası vize var....Bayram sonrası final var...gibi bayramın tadını tuzunu kaçıran bahanelerden bu yıl sıyrılmış olarak idrak ettim bayramı çok şükür.<br /><br />Öss ye hazırlandığım yılda bayram günleri; evden çıkan aile fertlerimin ardından buruk bir bakışla ya geometri, ya kimya çalışmaya çalışma masamda devam ederdim.üniversiteyi kazanırsam herşey bitecek bende bayramların tadına varırım demiştim olmamıştı...kısmet bu seneye imiş.<br /><br />Ama artık yıllardır dert ortağım olan çalışma masamdan kesin ayrılış yaptığım için bu ramazan bayramının tadına varmış bulunmaktayım....<br /><br />Her bayram sabahı kimi zaman sesli, kimi zaman içimden mırıldanırım Barış manço'nun<br /><br />"bugün bayram ,erken kalkın çocuklar<br />giyelim en güzel giysileri....<br />elimizde taze kır çiçekleri<br />üzmeyelim bugün annemizi...."<br /><br />şarkısının dizelerini.aile fertleri ile bayramlaşma faslı...yaşım kaç olursa olsun bayram gününe özel süslenme püslenme seramonisi:) benim bayramlarımın güzel ayrıntılarıdır.ve tabiki akabinde sıla-i rahim babında akraba ziyaretleri...<br /><br />Tüm bu güzel anları yaşamak için bayram bayram dedik ama en nihayetinde bayramı da bitirmiş bulunmaktayız.daha nice bayramlara sevdiklerimiz ile mutluluk ve huzur içinde kavuşmak ve bayramları hak edebilmek duası ile...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-6548071775157709280?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-16450212371072633662009-09-19T01:51:00.010+07:002009-09-27T23:35:41.377+07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/SracqOb14lI/AAAAAAAAAG4/ckk1vkmKA8I/s1600-h/G%C3%B6r%C3%BCnt%C3%BC0528.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5383662653811319378" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/SracqOb14lI/AAAAAAAAAG4/ckk1vkmKA8I/s400/G%C3%B6r%C3%BCnt%C3%BC0528.jpg" border="0" /></a><br /><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">İstanbul 'da ramazan ve tabi ki ramazanda Sultanahmet....<br /></span><div></div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Bu yıl çok doğru bir seçim ile ramazanın sonlarında gittim sultanahmete iftar için...çünkü kalabalık çekilmiş gayet rahat ve sakindi.... izdihama yakalanmadık ama kitap fuarınıda kaçırmış oldum o ayrı mesele.yaptığım listedeki kitapları almak tüyap a kaldı.</span></div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span><div></div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">İftarı cankurtaran sosyal tesislerinde yaptıktan sonra kısa bir yürüryüş sonrası sultanahmet camii nin önündeki sıralı banklardaydım.dışarda muazzam görüntü mahya ve 6 minare eşliğinde yatsı ezanını dinledikten sonra avluya doğru yol aldık.2-2 kılınan teravih namazını, rekat aralarında ki salatu selamlar süsledi, taçlandırdı.</span></div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span><div></div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">İstanbul çok güzel ama sultanahmet te ramazan daha güzel....</span></div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span><div></div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Ve ramazan-ı şerifi elvada ya şehri ramazan terennümleri ile uğurladığımız günlerdeyiz.biz hoşnut ve memnun kaldık ramazandan da acaba ramazan da bizden hoşnut kaldı mı?</span></div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span><div></div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Allah bizleri daha nice ramazanlara eriştirir inşallah...ramazan'ın bizden hoşnut kalacağı ramazanlara....</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-1645021237107263366?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-19979301305668868692009-08-29T03:09:00.004+07:002009-09-27T23:36:24.742+07:00<span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Kapandır bu cümle...içerisine iyi niyet saklanmış gibi görünen ama aslında amacı insanların yaşadıkları ramazana ket vurmaya çalışan bir cümledir...<br /><br />Zira bu cümlede özlenen ramazanın sahuru, iftar, Kuran mukabeleleri değil...şayet öyle olsa sahur yine var.hemde eski zamanlardan daha güzel....iftar yine var...bolluk bereket içerisinde....<br /><br /><br />Eeee nedir özlenen; özlenen şey birkaç ramazan şenlikleri, eğlenceleri olmasın?<br /><br />Peki ramazan eğlence zamanı mıdır?festival midir?ikiside değildir.çünkü ramazan 11 ayda daldığımız gaflet uykusundan uyanma vaktidir.<br /><br />Hoş İstanbul' da yaşıyorsanız eğlenceler için bile "nerde o eski ramazanlar" demeye fırsatınız olmaz.feshanesi hatta sultan ahmet meydanı benim hiçte tasvip etmediğim şekilde eğlencelik faaliyetlerle dolu heryıl...<br /><br />Geçen yıl ramazan ayı...arkadaşlar ile cankurtaranda iftar yaptık ve yatsıyı sultanahmette kılmak için ayrıldım arkadaşlardan...vakit yatsı vakti...mekan sultanhamet...ama camiye ulaşabilene aşkolsun.etraf panayır yeri gibi , standları yara yara yürümek zorunda kaldığım için<br />ben camiye vardığımda ezan çoktan okunmuştu....<br /><br />Geçen ramazan geçmiştir...gelecek ramazana çıkacağımızın garantisi yok.. o halde serzenişte bulunmak yerine yaşadığımız ramazandan istifade etmeliyiz.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-1997930130566886869?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-83544784643068760062009-08-27T20:09:00.005+07:002009-09-27T23:36:45.759+07:00<span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">Haram ve helal keskin sınırlar ile belirlidir, özellikle bu konularda yiyecek ve içeceklerde gayette hassasızdır.<br /><br />Ben , "birahanenin önünden geçtiğim vakit, nefesimi tutarım; kokusu bile solunum ile hücrelerime nufuz etmesin" diyen insanlar tanıdım....<br /><br />Ben, alkol satışı yapan bilumum yerlerden alış-veriş etmeme gibi güzel alışkanlığı olan insanlar bilirim.<br /><br />Ve tabiki domuz eti....müslüman insanların hassasiyetidir, birçok yabancı bile bilir domuz eti yemediğimizi...<br /><br />Peki işte tüm bunlar yasak diye yiyip içmiyoruz çok şükür peki ya helal olan şeyleri limitsiz tüketebilir miyiz?istediğimiz şeyleri her vakit gönlümüzce yiyip içmebilirmiyiz?<br /><br />İşte ramazan ayı bu bir aylık süreçte tam da bu soruya cevap veriyor.Tuttuğumuz oruçların akabinde Allah' a:<br /><br />"Allahım, senin rızan için oruç tuttuk,sana inandık, sana sığındık,<br />Hamdolsun verdiğin nimetlere sıhhat ve afiyete"şeklinde dua ediyoruz?<br /><br />Niçin iftar vaktinde böyle bir dua dökülüyor dudaklarımızdan oruçlu anımızın son demlerinde?<br /><br />Çünkü ramazan ayı bize gösteriyor ki helal dahi olsa nimetler üzerinde sorumluluğumuz var.ve Allah' ın rızası için hiç düşünmeden bu helal nimetlerden de bir süreliğine el çekme iradesini göstermemiz gerek.bu nimetlerin bize bağışlandığını, lütfedildiğini idrak etmemiz gerek.<br /><br />Ancak bu şekilde başka zamanda elimizin altında olan bu nimetlerin kıymetini anlayabiliriz.Ancak bu şekilde nimetlerin şükrünü hakkıyla olmasada bir nebze olsun; eda etmiş olabiliriz.<br /><br />Sunay akın 'ın bir kitabında okumuştum: "insanı hayvandan ayıran bir başka özelikte ağzını nimete götürmesi değil nimeti ağzına götürmesidir"diyordu.<br /><br />Yani normal zamanda bile insan kendini yemeğe uydurmaz yiyeceğini kendine uydurur, nimete gitmez; nimeti ağzına götürür.<br /><br />Bize bu güzellikleri bu nimetleri bu değeri veren Allah'a şükürler olsun.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-8354478464306876006?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-42256977351288972322009-08-23T20:44:00.007+07:002009-09-27T23:37:42.503+07:00<span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Ramazan gelince sorulan klişe sorulardır; oruçlu iken diş fırçalamak orucu bozar mı, kolonya orucu bozar mı, diş çektirmek orucu bozar mı....bu aklıma gelenlerden bir kaçı...daha saçma sapanlarını hesaba bile katmıyorum.<br /><br />Bu soruları işitince şu düşüncelere kapılıyorum:<br /><br />Herhalde biz islamiyeti geçen yıl kabul etmiş bir milletiz, haliyle ibadetlerin gereklerini yeni yeni öğreniyoruz ve bu sebeple bu kadar basit sorular sürekli havalarda uçuşuyor.yoksa bu soruların nasıl makul bir açıklması olur...yoksa kim inanır bizim islamiyeti 751 yılında yapılan talas savaşı sonrasında müslümanları tanıyıp, islamiyeti kabul ettiğimize.<br /><br />İşte dün izlediğim atv sahur programında marmara üniversitesinden bir hoca tam da hislerime tercüman oldu...ve benim düşündüklerimi harika bir şekilde ifade etti:<br /><br />Artık bırakalım orucu şu bozar mı, bu bozar mı? gibi ŞEKİLCİ soruları..zira orucu şeklen tutuyorsanız zaten şekli bozduğunuz her an oruçta bozulur bir ehemmiyeti kalmaz.orucu oruç yapan NİYETTİR.Niyet bozulduğu an oruçta bozulur.öyle ki bazen insanlar orucun şekil kısmı olan "yeme-içmeyi kesme" kuralını "unutarak" ihlal ederler ama oruçları bozulmaz.çünkü organların dalgınlık hali yani maddi şartlar NİYETİN ÖNÜNE GEÇEMEZ.o kişi oruç niyetini bozmamış, dalgınlıkla yemiştir işte bu sebeple o yediği ALLAH' ın ikramı bile sayılır.Ama senin niyetin bozuksa tutacağın oruç çoktan bozulmuştur." dedi.<br /><br />İşte konuşulacak kısım budur.illa ki bir endişe çekeceksek; ağzıma su kaçtı şu oldu bu oldu gibi şeylerin değil "benim NİYETİM SAĞLAM MI?" sorusunun endişesini taşıyalım, onun derdiyle dertlenelim...<br /><br />Yoksa cevabı bir kitabı açıp okuma kadar yakınımızda olan "orucu bozan haller" bilgisi ile bu kadar dertlenmemin her ramazanda bu sorulara cevap aramanın bir alemi yok.Ama oruç niyetimizin sağlam oluşu, sağlam olması gerektiği üzerine hassasiyetle durulması gereken mevzudur.<br /><br />Aksi takdirde biz her yıl ramazanda "orucu ne bozar" ı kurbanda "hangi hayvan kurban olur" u tartışır durur ve ibadetlerin özünü yani NİYET i ıskalamış oluruz...<br /><br />Bu ramazan ibadetlerde "niyet" gereçeğini idrak etmeme vesile olmuştur.Allah bizleri, hakkıyla aydınlatan din alimlerimizi başımızdan eksik etmesin.bizleri de onlardan hakkıyla istifade edenlerden eylesin...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-4225697735128897232?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-2943886149066158572009-08-23T03:20:00.003+07:002009-08-23T03:38:15.985+07:002 RAMAZAN 1430<br /><br />Biz mi orucu tutuyoruz oruç mu bizi?<br /><br />Bence her ikiside...<br /><br />Biz tutuyoruz orucu...özlemişiz orucu...sevgi ile muhabbet ile iftar saati sukunet ile üzerimize sekine inmişcesine tutuyoruz orucu.<br /><br />Ve oruç tutuyor bizi...kötülüklerden, malayani işlerden , hasetten , sıkıntıdan uzak tutuyor.<br /><br />Ve Oruç tutuyor oruç tutanları elinden, kanatlandırıp götürüyor cennetin reyyan kapısının önüne...Zira o kapıdan içeri sadece oruç tutanlar girebilecek...<br /><br />Oruçlunun sevinci iki keredir buyuruyor peygamberimiz(Sallallahualeyhivessellem):<br /><br />İlki iftar ettiği vakit, ikincisi ahirette mükafatını aldığı andaki sevincidir.<br /><br />Oruç ebedi alemdeki sevincimizi tutuyor bağrında....<br /><br />Ne mutlu orucu tutana... ne mutlu orucu hakkıyla tutana...ne mutlu orucu bu müjdeleri hak edecek şekilde tutana...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-294388614906615857?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-34035418042161491562009-08-22T03:30:00.004+07:002009-08-22T03:54:54.233+07:001 RAMAZAN 1430<br /><br />Ramazan-ı şerif 'in ilk iftarını yapmış bulunmaktayız...<br /><br />Bu bir ay boyunca blogum bir nevi ramazan günlüğüm olacak.bu aya özel dinlediğim öğrendiğim önemli konuları , hadisleri , ibretlik hikayeleri 2009 ramazan günlüğüme böylece not düşmüş olacağım.<br /><br />işte Bismillah diyerek, başlıyayım ilk yazıma:<br /><br />Allah nefs 'i yaratıp soruyor ben kimim sen kimsin?<br /><br />Nefs bu; verdiği cevapta ona göre oluyor:<br /><br />-Sen sensin, ben benim diyor.<br /><br />Velhasıl bencil nefis yine benliği ön planda tutmuş.<br /><br />Akabinde bu başarısız cevabın üzerine nefis ateş ve azap ile terbiye ediliyor.<br /><br />Ve ALLAH(Celle celaluhu) yeniden soruyor:<br /><br />-Ben kimim , sen kimsin?<br /><br />Cevap yine aynıdır, değişmemiştir....<br /><br />-Sen sensin , ben benim.<br /><br />Bunun üzerine ALLAH(Celle celaluhu), nefs 'i üç gün açlık ve susuzlukla terbiye ediyor ve akabinde sorusunu yiniliyor:<br /><br />-Ben kimim, sen kimsin?<br /><br />Bunun üzerine nefs 'in verdiği cevap şöyle oluyor:<br /><br />-Sen beni yaratansın. Bende senin aciz bir kulunum!<br /><br />Orucun insanın acizliğini anlamada etkili bir yöntem olduğunu anlamaya başka hacet yok bunun üzerine...<br /><br />Sahibi değiliz 11 ay boyunca yediğimiz nimetlerin...sahibi değiliz gözümüzün, kulağımızın....<br /><br />Ancak ve ancak emanetçisi olabiliriz, ki öyleyiz.Rabbim bizleri emanetinde emin eylesin.ve bu emanete hiyanet etmeden O'nun dediği yolda ömür tüketen kullarından eylesin....<br /><br />Ve en nihayetinde emanti asıl sahibine yani Yaratan 'a teslim günü geldiğinde bizi imanlı şekilde emaneti asıl sahibine teslim edenlerden eylesin.<br /><br />AMİN...AMİN...AMİN.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-3403541804216149156?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-81652395595407373662009-08-20T18:13:00.003+07:002009-08-20T19:11:45.934+07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/So0wQgCsF0I/AAAAAAAAAGo/wGVsjBh6E2o/s1600-h/hosgeldin_ramazan.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372002990560122690" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 266px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/So0wQgCsF0I/AAAAAAAAAGo/wGVsjBh6E2o/s400/hosgeldin_ramazan.jpg" border="0" /></a><br />Hoş geldin 11 ayın sultanı Ramazan<br /><br />Nasipse bugün ilk sahura kalkıyoruz. Bizi bir ramazan-ı şerife daha sağlık ve sıhhat ile eriştiren ALLAH'A Hamd olsun.<br /><br />Bu ay boyunca yapacağımız amelleri makbul ve kabul eylesin.ramazan sonuna manevi bakımdan mertebesini arttırmış insanlardan olmayı nasip etsin.<br /><br />Sadece midesine değil; boş konuşmayarak diline, dedikodu dinlemeyerek kulağına, harama bakmayarak gözüne oruç tutturan halis kullarından eylesin.<br /><br />"Dünyası ramazan olanın ahireti bayram olur" sözüne binaen hayatının tüm zamanını ramazanlaştıran ve ahiretini bayrama çeviren insanlardan olmamızı nasip etsin.<br /><br /><br />Niyetlenip, yapmaya gayret edeceğimiz ibadetlere karşı güç ve idrak şuuru versin.<br /><br /><br />Her bir zaman diliminin değerli olduğu bu mubarek ayda hayırlı ve makbul dualar etmemizi nasip etsin.<br /><br /><br />Ramazan-ı şerif 'in nihayete ermesinin akabinde bizlere sağlık ve huzurla bayrama erişenlerden eylesin.<br /><br />AMİN...AMİN...AMİN<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-8165239559540737366?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-65105250051210913402009-08-19T01:46:00.002+07:002009-08-19T02:02:00.247+07:00Çok uzun sene oldu,kola ile yollarımı ayıralı...tadını bile unuttum desem yeridir.ee nedir o zaman bu kola yazısı?hem de bu kola her daim boykot edilmesi gereken bir ürünken nerden çıktı bu yazı?<br /><br />Tabi ki coca cola nın 2009 ramazan ayı için hazırladığı reklam filmi sebebidir bu yazının....<br /><br />Türkiye'de reklam sektörünün, vasat ötesi işleri olduğu gibi(bkz:turkcell'in ivedikli bilumum reklamları v.s) bazende harika işleri olmuyor değil.<br /><br />Ben lisedeyken bir yurtiçi kargo reklamı vardı mesela ki bu reklama ve reklamda ki bir karaktere hayranlığımı nasıl dile getirdiysem artık;) lise yıllığımda bir arkadaş yıllık yazısında bu reklama olan muhabbetime de yer vermişti.<br /><br />İşte yine bana reklam izleten bir iş çıkarmış coca cola.<br /><br />Ülkeme ramazan gelmiş...ve ramazanın getirdiği güzellikler, boncuk gözlü bir bebeğin ağzından anlatılıyor:<br /><br />Babam kornaya basmıyor, abim herkese yardım ediyor, annem hergün bir sürü yemek yapıyor diyor.gece uyandığımda herkes uyanık güneşin doğuşunu mu izliyorlar diye kendince yorum getiriyor:)<br /><br />Ve en sonunda keşke herkes bu ayda olduğu gibi olsa, bu ay MUCİZEVİ bir aymış diyerek hoş bir tespitte bulunuyor...<br /><br />Velhasıl başlıkta da vurguladığım gibi coca cola kendisinden beklenmedik bir performans sergilemiş...umarım bilumum ürün markaları da ramazanı hoşça anlatan keyifle izlenen reklam çekmeyi başarırlar.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-6510525005121091340?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-28418106343683644342009-08-16T17:27:00.011+07:002009-08-17T16:49:00.131+07:00Misafir var kapıda...bundan 2 ay önce haber gönderdi regaib kandilinde...2 aylık yolculuğum başladı...2 ay sonra ölmez de sağ kalırsanız 1ay misafiriniz olacağım inşallah dedi....<br /><br />Akabinde yolculuğunun yaklaştığını hatırlatmak için önce Miraç ardından berat kandilinden haber gönderdi....<br /><br />Ve şimdi vuslat zamanı....bir yıllık kirin pasın, günahın, karamsarlığın mutsuzluğun yerini tarif edilemez hoşlukta güzelliklerin alacağı günlerin arefesindeyiz.<br /><br />Ramazan-ı şerif geliyor...on bir ayın sultanı geliyor....<br /><br />Hangi kelimelerle methiyeler dizseniz de azdır ramazan-ı şerif için....<br /><br />Hangi kelime ile anlatırsınız akşam ezanının bekleniş sabırsızlığını....<br /><br />Hangi kelimeler ile anlatırsınız iftar anında işitilen ezan-ı Muhammed'in güzelliğini, sevincini<br /><br />Hangi kelimeler ile anlatırsınız iftarda yudumlanan suyun, ilk lokmanın lezzetini...<br /><br />Hangi kelimelerle anlatırsınız sahura kaltığınızda ki uyku mahmurluğunuzun latifliğini<br /><br />İlk 15 gün "hoş geldin ya şehr-i ramazan" mahyaları ve ilahileri ile karşılanırken,<br />nazlı bir misafir olması sebebiyle son 15 gün içinde hüzünlendirir sevenlerini ve bu sefer ayrılık terennümleri ettirir insanlara...<br /><br />Bu yazı ramazan'a erken bir girizgah olsun...<br /><br />"nerde kaldı o eski ramazanlar" sözündeki hile ve tuzağı bir başka yazımda ele alırım inşallah....<br /><br />Her yılın ramazan ı ayrı güzeldir, ayrı bereketlidir istifade etmeyi bilene...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-2841810634368364434?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-42189981074519971372009-08-14T05:07:00.002+07:002009-08-14T05:18:59.897+07:00<em>Ha bir adım önde Ha arkada....</em><br /><em></em><br /><em>Nedir canım, bu koşuşturma???</em><br /><em></em><br /><em>Anam beni bir kere doğurdu,</em><br /><em></em><br /><em>Bir daha gelmem dünyayaaaaa</em><br /><em></em><br /><em></em><br /><em>90'</em>lı yıllardan aklımda kalmış bir şarkının nakaratı....<br /><br />Şu sıralar bendeki ruh halini ne de güzel özetliyor...<br /><br />Hayatımda ki zorlu sınavlar ve dönemeçler öncesinde terennüm ettiğim, mırıldandığım şarkının<br /><br />bu dizeleri ile yolum bir kere daha kesişti yine.<br /><br />Nedeni?, niçini? sebebi, olmasın bu yazıda....<br /><br />Biraz esrarengiz kalsın, biraz üstü kapalı olsun bu yazı....<br /><br />Gün gelir bu yazının açıklamasına dair, perde arkasına dair uzun uzadıya güzel şeyler yazarım inşallah...<br /><br />Hakımdan hayırlısı....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-4218998107451997137?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-65041138785903003252009-07-29T04:06:00.009+07:002009-08-03T16:52:32.640+07:00Teknoloji...iyidir, hoştur...faydası binbir alanda sayısızdır..amma velakin bizden alıp götürdükleri de az değildir.<br /><br />Hayır cep telefonunun yaydığı radyasyondan, bilgisayarın internetin bilimum zararlarından bahsetmeyeceğim....<br /><br />Benim derdim fotoğraflarla....digital fotoğraf makinası.teknoloji harikası.çektiğin fotoları görmek için aylarca beklemene gerek yok.anında görüntü beğenmediysen "delete".o kadar kolay.<br /><br />Bu yazıyı yazmadan önce laptoptaki fotoğraf arşivimize baktım...2005 yılı fotoğraf arşivi , 2007 yılı arşivi...ablamın, benim mezuniyet fotolarımız....hepsi iyi hoş...hatta harika...kimini zumlayarak detaylı haliyle bile inceleme fırsatı buldum.<br /><br />Ama aldığım zevk geçmişte ki gibi fotoğraf albümlerini açaıp fotoğraflara dokunmanın tadını vermiyor...<br /><br />Üstüne üstlük çok sorumsuz değilseniz albümde saklanan fotolar kolay kolay kaybolmaz.ama bilgisayarda depolanan fotoğraflar için bu güvence pekte söz konusu değil herzaman...bilgisayarın başına gelecek bir format işlemiyle yok olma riski altındadır canım fotolar.. yedekleme yapılmadığı sürece....<br /><br />Digital ortamda baktığım hiç bir foto alıp götürmez beni bir yerlere....fotonun çekildiği güne, ana...daha mekanik yaklaşıyorum bilg.ortamındaki fotolara.gözlüğüm parlamış mı:) fotojenik çıkmışmıyım:) v.s v.s<br /><br />Ama tab edilmiş bir fotoda mekanik düşünmek en son akla gelen şeydir.çünkü tab edilmiş eski fotoların zamanda yolculuk gibi bir görevi ve misyonu vardır....gelde yakala o keyfi fare ile tıklayıp açtığın fotoğrafta...<br /><br />Her teknolojik alete eyvallah ta....keşke fotoğraf makinalarımız digitalleşmeseydi.birkaç gün acaba, fotolar nasıl çıkacak? merakını yaşamaya devam etseydik.özenl albümlere yerleştirseydik fotoğrafları.eş dostla tekrar tekrar baksaydık...<br /><br />Ama olmadı....artık fotoğraflar işlevini hakkıyla yerine getirmiyor benim için...teknolojiye kurban gitti benim fotoğraf keyfim...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-6504113878590300325?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-27619120942009214552009-07-23T04:28:00.009+07:002009-08-03T17:28:37.306+07:00Meslek lisesinin katsayı zulmünü yaşamamış olsamda ortaokulu anadolu imam hatip lisesinde okumuş biri olarak "meslek lisesi" konusu ilgi alanıma girer.<br /><br />14 yaşında bir ortaokul öğrencisiyim.başörtü yasağı ülkemin istanbul ilinde üniversitelerde uygulanmaya başlanmış...batıda esen bu zalim yasak fırtınası malatya anadolu imam hatip lisesinde bayan hocalarımızı da vurmuş, hocalarımıza başörtüsü yasağı gelmişti...<br /><br />Bu yasağa baş koymuş zalimlerin uygulamaya koydukları planda birgün sıranın biz öğrencilere de geleceğinin farkında idik.<br /><br />Hafızamdaki şu görüntüler dipdiri hala:<br /><br />Sınıf sessiz...Okulumuzun vakur ve heybetli bir arapça hocası aynı zamanda müdür muavini olan bir hoca teker teker sınıflara uğrayıp biz öğrencileri teskin etmeye çalışıyor.<br /><br />uzun uzun cümleler kurmuş, tarumar olan moralimizi yerine getirmek istiyordu.şu cümleyi ilk o hocadan işitmiş zihnime kazımıştım:<br /><br />"Gecenin en karanlık anı, sabahın en yakın olduğu zamandır" hocamız bu cümlesiyle bana ciddi moral olmuştu.ama şimdi dönüp geriye bakınca meğer hocamız bu cümleyi kurduğunda güneş yeni batmış, karanlığa yavaş yavaş gömüldüğümüz günlerin içindeymişiz....yani daha önümüzde çekeceğimiz dahada kara günler varmış....<br /><br />Ve öyle de oldu....hocalarımızdan sonra biz öğrencilere de başörtüsü yasağı geldi...hayatı biz öğrencilere dar etmeye ant içmiş karanlığı seven, yarasaları aratmayan adamlar hızlarını alamadılar bir de katsayı engeli koydular.neymiş efendim din eğitimi alan biri kendi alanından başka birşey seçemezmiş.doktor ,mühendis ,mimar v.s olmazmış.daha doğrusu olmasını istemiyorlarmış.<br /><br />Ortaokulu imam hatipte bitiripte anadolu ve fen lisesini kazanan ben dahil birçok arkadaşım bu karanlık zihniyetli adamlara inat mühendis olduk, doktor olduk, mimar olduk....<br /><br />Katsayı yasağının koyulduğu yıllar bana dokunmayan yılan bin yaşasın zihniyetindeki fabrikatör, işveren tusiadlar, koçlar sabancılar TEHLİKENİN FARKINA VARAMADILAR!!!!<br /><br />Taa ki gün gelip fabrikalarına mesleki donanıma sahip ara eleman, usta başı v.s bulamayana kadar....sonra birgün gazeteyi açtım ki ne göreyim KOÇ HOLDİNG hiçbir masraftan çekinmeyip gazeteye tam sayfa ilan vermiş:<br /><br />MESLEK LİSESİ MEMLEKET MESELESİ....<br /><br />Ne kadarda şık ve güzel ifade edilmiş... ne kadar da doğru...peki bu tespitte bulunmak için binlerce genç "İMAM HATİPLERİ " yok etmek uğruna harcanmalımıydı...binlerce gencin geleceği mi çalınmalıydı hayalleriyle birlikte...<br /><br />iki kere iki dört edercesine herkes bilir ki kimsenin makina bölümünde okuyan meslek liseliyle derdi yoktu.dert imam hatipli ileydi arada diğer meslek liselilerde yandı....<br /><br />Şimdi yasak kaldırıldı...bakıyorum kimler ne tepki veriyor...ama ne yazık ki hala bir grup zavallı insan daha birçok gencin harcanmasından yana.haberi sunan bazı kanallar "imam hatip liselilerin önü açıldı" diye haber veriyor...sanki yapılan düzenleme tek onları etkiliyor diğer meslek liselileri kapsam dışı bırakılmış.neyi vurgulamak istedikleri ne yapmak istedikleri gayet açık.<br /><br />Sorsanız kendini eğitimci yazar olarak niteleyen, programının adını "genç bakış" koyan abbas güçlü efendi(!) köşesinden hiç utanmadan bu yasağı savunuyor....el insaf...tek kelimeyle el insaf....bu nasıl çarpık bir bakış açısı bu nasıl bir ideoloji...<br /><br />Umarım bu saçma yasaktan zaman içinde etkilenen şahıslarda biraz ileriye dönük bakış açısı kazanmıştır...keşke işçi bulamayınca eteği tutuşanlar, birden bazı şeyleri önemseme ihtiyacı duyanlar, bu saçma yasaklar koyulurken biraz feraset sahibi olsalardı da...siz napıyorsunuz?geleceğimiz olan gençleri baltalıyorsunuz diyebilselerdi!!!!<br /><br />Umarım artık bu musibetten ders çıkarabilmişlerdir....saçma sapan yasağa ses çıkarmamanın bedelini ağır ödediler....en azından bundan sonra aklı selim hareket ederler, zira zamanında tusiad ve çevresi bu yasağa sivil kuruluş olarak karşı koysaydı bu kadar gençte telef olmazdı...<br /><br />Herşeyde bir hayır vardır...gelecek daha güzel olacak inşallah.ama bu zamana gelene kadar çok mazlumun ahını aldı birileri...ki mevcut yasaklarlada almaya devam ediyorlar...bu ahlar yerde kalmaz... çıkar elbet birgün aheste aheste....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-2761912094200921455?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-45529745556696955942009-07-16T23:34:00.004+07:002009-07-17T00:02:03.368+07:00Mezunum ya artık...başladım iş başvurularına...Geçen cuma cep telefonum çaldı.arayan THY' dan bir bayan iş başvurumu kabul ettiklerini ve görüşme için çağrıldığımı bildirip gerekli bilgileri verdi.<br /><br />Pazartesi sabah erkenden THY daydım.form doldurup mülakat vaktini bekledim.akabinde benim gibi mülakata gelen inssanlarla beraber bizi topluca kabul edip işin detayları(çalışma mevkii, saati, maaşı v.s) konusunda bilgilendirdiler ve uymayan bir konu varsa mülakatı beklemeden çıkabilirsiniz dediler.<br /><br />Tekrar dışarıya çıkıp, bu sefer teker teker şahsi mülakata çağrılmak üzere sıramızı beklemeye başladık.bende sıramı beklerken mülakat başlamadan malum "başörtüsü " konusunu sorayım da sonra papaz olmamayım diye içimden geçirken "Büşra DENİZ" şeklinde anonsu duyunca geçtim içeri...<br /><br />Karşımda 2 si bay 1 i bayan olmak üzere 3 zat.ben tam ağzımı açtım ki malum sorumu sorayım ama benden aceleci davrandılar...işte işittiğim an kanı beynime sıçradan sözcükler şunlar oldu:<br /><br />"Kılık kıyafet yönetmeliğini biliyorsunuz değil mi?"<br /><br />O an anladım ki üniversite bitmiş olsada bu yasak saçmalığı tam gaz devam ediyor.ama bilmedikleri bir konu vardı.bu konuda ben pek yumuşak başlı biri olamıyorum.çetin cevize çattıklarından haberleri yoktu...<br /><br />"Mülakat başlamadan önce bana bu durumu niçin söylemediniz bu kadar beklemezdim" dedim.<br />öyle ya kör olmadıklarına göre benim başörtülü olduğumu gördüler...siz niye sormadınız dedi hanfendi(!) ve bende şartel attı.<br /><br />"Ben artık bu yasakları aştığınızı düşünmüştüm ama görülen o ki bu saçmalık devam ediyor" dedim, ardından neyse daha fazla sizle vakit kaybetmek istemiyorum size iyi günler dilerim diyerek çıktım dışarı, öyle ya bu konuda ne ben onları ikna edebilirdim ne de onlar beni...<br /><br />Sonra düşününce çok nazik cümleler kurmuşum diye kızdım kendime daha sert cevaplar vermeliydim.<br /><br />Neyse bu bana ders olsun bir daha buna benzer olaylarla karşılaşırsam vereceğim cevapları şimdiden hazırlamış oldum.<br /><br />Mülakat yapılır, yeterli bulmazlar veya başvuruda eksik evrağım vardır mülakatı başlatmazlar anlar hakveririm ama bu nasıl bir rezalet bu nasıl bir zulm.açıkçası bu ve karşılaştığım benzeri olaylar karşısında gitgide bu konuda nezaket ve hoşgörümü yitiriyor ve kırıcı oluyorum.mülakat başlamadan bittiği için o an hissetmiş olduğum öfke ve nefreti anlatmaya gerek varr mı? vatana millete faydalı bir insan olmakmış....bu saçma ve kanserli düşünceli insanlara mı faydalı olunacakmış.onların bana ne faydası var ki, ben niye faydalı olayım???<br /><br />Yani sağlıklı düşünceye sahip insanıda delirtir bu zihniyet...<br /><br />Ama kimsesizlerin de vardır bir kimsesi diyerek bu olay ve bu olaya sebebiyet veren tüm zatları her zaman yapığım gibi ilahi adalete havale ediyor iş arama çalışmalarıma tüm azimle kaldığım yerden devam ediyorum...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-4552974555669695594?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-9216437669567663562009-07-10T00:42:00.006+07:002009-07-18T05:38:20.613+07:00Bazı rüyalar vardır...çok kısa sürer...uyandığınızda gözlerinizi yumar kaldığı yerden devam etsin istersiniz...yada rüyanın kısalığına rağmen insandaki etkisi gayet uzundur.işte öyle idi mezuniyet törenim.<br /><br />Geçen yıl yazın kesin karar almıştım.mezuniyet törenine katılmayacaktım.bizimkileri de buna yavaş yavaş alıştırmaya hatta ikna etmeye çalıştım.ama yıl boyunca olaylar farklı türlü gelişti...<br /><br /><br />Tatildeyim...gözdeciğim bana mesaj yolladı ve büşra cüppeler dağıtılıyor haberin olsun istiyorum dedi.iyi de etti.çünkü bu gelen mesaj ile almış olduğum kararı aksi yönde değiştirip gözdecim bana da cüppe al dedim.ardından davetyeler dağıtılmaya başlandı.ben hala tatildeyim.bu sefer aslıdan banada davetye almasını rica ettim.ve cüppeyi veren okul; kepi vermediğini söyledi.<br /><br />Bu defada sağolsun handecim haber verdi ki "büşra kep için para topluyoruz toplu diktireceğiz".ama ben hala tatildeyim:) ve bunu da fatmacımdan rica etim, sağolsun bu son işide böylece halletmiş olduk.<br /><br />Ve TARİH:8 Temmuz 2009<br />Sabah törene gitmek için hazırlanırken şöyle bir aynaya baktığım bir an 4 yıllık üniversite maceram film şeridi gibi geçti gözlerimin önümden.sınav sabahları "yaa gitmesem keşke şu sınava" diyerek dertlenişim, uykusuz gecelerim, stres dolu günlerim.ama hepsi geride kalmıştı işte bugün mutlu gündü.evde bir düğün telaşı var sanki.herkes bugüne özel olarak hazırlandı ve artık HALİÇ KONGRE MERKEZİ deyiz.<br />Mezuniyeti yaptığımız bu yere dair de şeyler yazmam gerek.her defasında yıl 2009 bu çağda bu çağa yakışır bir mimari eserimiz yok diye dertlenen benim derdimi dindirecek güzellikte bir mekan.estetik şekilde dizayn edilmiş.beton yığını değil.birçok şey düşünülerek tasarlanmış ve inşa edilmiş.mimarından ,müteahitinden işçisine kadar herkes kendisi ile ne kadar gurur duysa azdır.<br /><br />Ve kendimce bulduğum bir metot ile başörtümle katıldım mezuniyet törenime.herşey çok güzeldi.mühendislikteki 13 bölümü ayrı ayrı gruplar halinde sahneye davat edip bölümlerce seçilen 2 müzik süresince sahneyi bize bıraktılar.hocalar bugün özgürsünüz herşey yapabilirsiniz sahnede... sahne sizin dedi.ve okul numaralarının tek-çift oluşuna göre ayrılıp alkışlar eşliğinde sahnedeydik artık.herkes coşkulu, herkes mutlu...bölüm hocalarımız elinden aldık temsili diplomalarımızı...<br /><br />Tüm bölümler için bu işlemler tekrarlandıktan sonra en sonunda tüm bölümler olarak sahnedeki yerimizi aldık.mühendislik yemininin ardından geri sayım yapıp kepleri coşkuyyla fırlattık.<br /><br />Bitti mi bitmedi....haliç kongre merkezinin bahçesinde denize nazır birbirinden güzel fotoğraflar çektirdik ailemizle, arkadaşlarımızla, sevdiklerimiz ile...<br /><br />14'te başlayan program 18 de sona ermiş oldu böylece, ayarlandığı gibi.<br /><br />Dedim ya bir rüya idi diye...şimdi ise bu tatli gün bitti ve iş bulma telaşı yüksek lisans başvurusu gibi hayatın gerçeklerine dönme vaktidir...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-921643766956766356?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-16741411055258580002009-07-05T06:15:00.005+07:002009-07-08T03:44:47.473+07:00İnternet sitelerinde "Gül' ün hoşgörüsü" başlığının haber içeriğinde bir kızdan bahsediliyor.hacettepe istatistik mezunu, yüksek lisans yapmış ve işsizmiş.<br /><br />Cumhurbaşkanı Gül, izmir' e taziye ziyareti için bir yakınına geldiğinde bu hanım kızımız "insanları anlamıyorum sizi niye alkışlıyorlar, ben üni mezunuyum master yaptım işsizim" babında cümlelerle protestosunu gerçekleştirmiş.<br /><br />Bu habere dair tüm bu bilgileri internetten elde ettim bilinçli olarak haber izlemeyi bıraktığım için haber kanalları bu haberi nasıl takdim ettiler hiçbir fikrim yok o sebeple hiçbirşeyden etkilenmeyip ben yorumlayacağım şimdi bu olayı.<br /><br />Aklıma gelen tek soru şu oldu.hükümet aynı hükümet olsa ve cumhurbaşkanlığı koltuğunda gül değilde ahmet necdet sezer yada o kıvamda biri olsa bu hanım kızımız bu protestoyu gerçekleştirir miydi?<br /><br />Yoksa şimdi Gül ' ü alkışlayanlar gibi o da bu kriz ortamında işsizliğini cumhurbaşkanına bağlamayıp, ahmet necdet sezer' i alkışlar mıydı?Ben kuvvet ve muhtemel bu sorumun cevabı "evet alkışlardı" şeklinde olurdu iddiasındayım.benim teorim bu.yani hanım kızımızın derdi işsiz olması değil, Gül ' e olan rahatsızlığı...olabilir kimse kimseyi sevmek zorunda değil ama saygı duymak zorunda.<br /><br />Haberin devamı şöyle devam ediyor.gül nazik davranıp daha sonra bir görüşme ayarlıyor ve iş teminatı veriyor.akabinde hanım kızımız ve babası en azından bu sefer hakkaniyetli davranıp cumhurbaşkanının nezaketinden hoşgörüsünden bahsediyor.<br /><br />Umarım hanım kızımız "anlamıyorum bu adamı niye alkışlıyorsunuz?" sorusunun cevabını bu gördüğü muameleyle kendisi bulmuştur.<br /><br />Bu olaydan çıkarılacak dersimiz nedir:Birisini sevmiyorsan bile en azından saygı duy"<br /><br />Umarım yüksek lisans yapmış istatistikçi kızımız bu zamana kadar aldığı bunca eğitime rağmen öğrenmediği bu hayat kuralını öğrenmiştir...<br /><br />Eeee ne diyelim...öğrenmenin yaşı yoktur:)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-1674141105525858000?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-92206266250449449612009-07-04T16:49:00.009+07:002009-07-05T19:14:08.400+07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Sk8tJe-o14I/AAAAAAAAAGg/c0zyF5KLzz0/s1600-h/k_osman_k_frzg_cami3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354548122924668802" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 225px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_G0f9ho6XKWw/Sk8tJe-o14I/AAAAAAAAAGg/c0zyF5KLzz0/s320/k_osman_k_frzg_cami3.jpg" border="0" /></a><br /><div>Aylardan temmuz...arkadaşlarla güzel bir öğle yemeğinin ardından cankurtaran yokuşunu tırmandıktan sonra sıcak yaz gününde kan ter içindeyim.güneş yavaş yavaş batıya kayarken ikindi vaktinin yaklaştığının habercisi....</div><div><br /><br /></div><div></div><div>Ve namaz vakti girene kadar soluklanmak akabinde namaz kılmak için Firüzağa Camii 'ndeyim artık.</div><div><br /><br /></div><div></div><div>Sultanahmet camii' nin yamacında, en az sultanahmet camii kadar vakur bir camii.hatta ben firüzağa camiine başka anlamlar yüklediğimden bendeki manası kelimelerle ifade edilemeyecek kadar daha değerlidir.</div><div><br /><br /></div><div></div><div>Sultanahmet camii hakkını veren bir şöhrete sahiptir.istanbul'a gelenlerin en az bir vakit namazı kılmak istedikleri bir yer...Ama Firüzağa camii de, sultanahmet camiinin gölgesinde kalmayan, bazen sultanahmet'e sığmayan cemaati bağrına basan ve ezan vakti karşılıklı okunan çifte ezan ile benim gönlümde sultanahmete denk bir camiidir.</div><br /><div><br /></div><div></div><div>Hani bazen insan; kalabalıklardan sıyrılmak , yalnız kalabileceği sessiz sakin yerlere kaçmak ister ya işte istanbul'un koşuşturmasında ruhun gıdası mahiyetinde eda ettiğimiz namazlarda içine çekildiğim bir limandır Firüzağa Camii....</div><div><br /><br /></div><div></div><div>Bu sefer gidişimde de aynen öyle oldu.mubarek cuma günü...ikindi ezanına yarım saat var.serinleyecek bir çınar altı bulmuş gibi girdim Firüzağa Camii'nin şık ahşap kapısı içerisininden...</div><div><br /><br /></div><div></div><div>Girişte beni karşılayan, ferahlık veren tatlı bir serinlikle tüm yorgunluğumu unuttum.ve bu kız delimidir nedir demiyeceğini bilsem cami imamını bulup camii içerisini havadar tuttukları için tebrik edecektim...</div><div><br /><br /></div><div></div><div>Ben camiilerde hep cemaati görmekten, namaz içerisindeki ordu gücündeki muhteşem disipline şahit olmaktan yanayımdır.işte firüzağa camii'nde kadınlar kısmı üst katta olduğundan ve Firüzağa 'ya has kıblenin solunda kalan tek şerefeli minareyi görme imkanı sağlamasından bu camiye olan muhabbetim bir başkadır...</div><div><br /><br /></div><div></div><div>Ahşap, döner, dar bir merdivenle çıktım üst kata.soluklandım ezan okunana kadar.ve ezan okunurken şu tespitte bulundum.Çifte ezanın tadına varabilmek için dışarıda, olmak gerekmiş.demek ki neymiş ezan avluda dinlenip, öyle içeriye girilecekmiş:)</div><div><br /><br /></div><div></div><div>Ve ikindi namazının ardından Firüzağa'nın güzelliğine yakışır güzellikteki camii cemaati ile birlikte sükunet içerisinde çıktık camiiden mola verdiğimiz hayatın koşuşturmacasına kaldığımız yerden devam etmek üzere...</div><div><br /><br /></div><div></div><div>Firüzağa camii' nin inşasından bu zamana kadar bu nezih şekilde kalmasında büyük küçük emeği olan herkesten Allah ebeden razı olsun, bizede bu güzel camiilerde makbul,kabul olunan namazlar kılmayı nasip etsin...</div><div><br /><br /></div><div></div><div><br /><br /></div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-9220626625044944961?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2945947455663901416.post-18646983759110970712009-06-30T18:17:00.002+07:002009-06-30T18:37:46.415+07:00Deniz, güneş, havuz, sahil, kumsal, duba, iskele gibi tatil terminolojisiyle 2 hafta haşır neşir olduktan sonra "tilkinin dönüp dolaşıp geleceği yer" misali İstanbuldayım.<br /><br />Sınavlardı, bitmez bitirme tezi derken hepsini çok şükür atlatıp gittiğim tatil ilaç gibi geldi....<br /><br />Ayrılması zor oldu ama herşeyin bir sonu olduğu gibi sayılı günde çabuk geçti...<br /><br />Geri döndük hayatın gerçeklerine ve koşuşturmalara...<br /><br />İşte bu hayatın gerçeklerinden biri de insanın kendi evi gibisi olmadığıdır:)gayet güzel bir tatil geçirsemde kaldığım yerde gayet rahat olsada insanın kendi yatağında mışıl mışıl uyuması gibisi yok:)<br /><br />Ben istanbuldan gidince durmuş hayat...Çalışma masamın üzerindeki saatli marif takvimi hala ayın 15 ini gösteriyor.15 haziran...bitirme sunumunun bittiği gün.yine masamda sınav tarihlerini yazıp biten her sınav sonrası üzerine çizik attığım kağıtta öylece mahsun mahsun duruyordu masamda.<br /><br />Ama artık sınavlarda sunumlarda geride kaldı....<br /><br />8 temmuzda Haliç kongre merkzinde İstanbul üniversitesi mühendislik fakültesinin mezuniyeti var.mezuniyetten de sonra "hoşçakal üniversite hayatı" söylemini resmiyete dökmüş olacağız...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2945947455663901416-1864698375911097071?l=bendenizbusra.blogspot.com' alt='' /></div>benDENIZbusrahttp://www.blogger.com/profile/15435566288365839189noreply@blogger.com0