Ve bugün....öss ye hazirlik dershaneden taniştiğim ve sonrasinda dostum diyeceğim ender insanlar arasina giren hilal ile güllüoğlunda kahvaltı yaptık....doya doya sohbet ettik...ve ayrılık vakti geldi...
Ben kesin karar almış ve Allah ım ayrılık ve vedalaşma anlarında bana metanet ver diye dua etmiştim.hilal ile ayrılırken sıkı sıkı tekrar tekrar sarıldık...hilalciğim ağlarken ben ise inşallah geri dönmek ve kaldığımız yerden devam etmek nasip olur diye ikimizi teskin ettik.
Akabinde ben fatih e geçtim.fevzipaşada işlerimi hallettikten sonra ablam ile görüşüp eve mi gitsem burda mı yemek yesem diye danışınca; ablam:
"Gir bir lokantaya ve kendine güzel bir yemek söyle" dedi.daha bulamazsın demeyi de ihmal etmedi...
Ben de uydum ablama ve restoranta gidip ali nazik imi:)sipariş ettim...
Tam yemeğim bitmiş kalkmaya hazırlanırken dayım aradı...benim dayıma olan muhabbetim , saygım ve sevgim bu konuşma sonrasında daha da bir anlam kazandı.benim için çok hoş bir konuşma oldu...
Tam telefonu kapatmıştım ki; gözde aradı:) gözde'nin o şen şakrak sesini duyunca telefonda mutlu oldum.sanki karşımdaymışcasına yüzü belirdi gözümün önüne....
Napıyorsun diyince bir başıma yemek yiyorum dedim...Halbuki biz ne yemekler yedik stajda gözdeyle...son gün benim yemek kartım dolduğunda gözde "bendensin" demeyi de ihmal etmemişti....
Gözde öyleydi ama...bende arkadaşlığı değerli ve önemlidir...bugün beni arayarak kendisine olan duygularımda beni yanıltmadı....
Neyse ki gözde ile konuşurken de ağlamadan kapatmayı başarmıştım....
Ama kaçarı yoktu....bugün ablamın doğum günüydü....gün boyunca dolan ben bugün bu saatlerde bu yazıları yazarken kızarık burnumu ve yaşlı gözlerimi siliyorum...
Allah'ım cuma 11.20 de metanetimi arttır.ayriliği kolay eyle...
0 yorum:
Yorum Gönder